Filmlog Pawcia

Polecam: LipDub UEP - Into Action - Tim Armstrong

2010-05-09T19:27:00.002+02:00

Ostatnio na wielu uniwersytetach na całym świecie zapanowała moda na LipDuby. Co to takiego? Idea jest prosta - jedna osoba z kamerą przechodzi przez uniwersytet, nagrywając studentów, którzy udają, że śpiewają jakąś piosenkę. Oczywiście po drodze wiele się dzieje, wszystko zależy jedynie od pomysłowości uczestników. Jest jeszcze jedna ważna rzecz - nie dopuszcza się żadnych cięć, trzeba wszystko nagrać jednym ujęciem. Poza tym w porządnym LipDubie powinien wystąpić przynajmniej jeden wykładowca. Brzmi to banalnie, ale efekt często jest zaskakująco dobry.

Magii LipDuba nie oparła się też moja uczelnia, a ja dzięki temu, chyba po raz pierwszy w życiu wziąłem udział w jakiejś produkcji filmowej :D Poniżej efekt wielogodzinnej pracy (która bardziej była zabawą niż ciężką harówką) około 400 osób. Moim zdaniem jest to jeden z najlepszych LipDubów jakie do tej pory powstały!

Ile wart jest Oscar?

2010-04-14T11:37:00.001+02:00

Gala Oscarowa już dawno za nami, tradycyjnie jak co roku po rozdaniu statuetek było równie dużo niezadowolonych, co zadowolonych - jedni grzmieli o skandalu, że Avatar poległ, inni głoszą zasłużone zwycięstwo kina kameralnego (niskobudżetowego), nad megaprodukcją Camerona. Jednak na kogokolwiek Akademia by nie postawiła nie ma to większego znaczenia. Bo w zasadzie Oscary są zabawą stworzoną przez wybranych, dla wybranych. Jasne, że fajnie odebrać nagrodę na oczach połowy świata, tym bardziej, że idą za nią niemałe podwyżki. Jeśli jednak chodzi o przeciętnego widza, to coroczna gala Oscarowa nie przynosi mu żadnych korzyści.

Ktoś powie - ''No ale jak to? Przecież dzięki Oscarom i szlachetnej Akademii wiemy, jakie filmy w minionym roku były najlepsze!' Cóż, świat byłby zbyt piękny, gdyby najbardziej komercyjne rozdanie nagród wyróżniało faktycznie najlepszych. Wystarczy spojrzeć na zwycięzców z ostatnich 5 lat: Slumdog, To nie jest kraj dla starych ludzi, Infiltracja, Miasto gniewu, czy Za wszelką cenę. Z całej tej piątki bez wahania ponadprzeciętnym filmem nazwać można tylko Za wszelką cenę. Również Miasto gniewu było bardzo dobre, ale czy faktycznie jest lepsze od Tajemnic Brokeback Mountain? O trzech filmach z lat 2006-2008 nie ma co wspominać, odnotujmy tylko, że nie wiedzieć czemu pokonały kolejno Listy z Iwo Jimy, Juno, czy Frost/Nixon. A pokonanych wybierałem tylko z filmów nominowanych, a nie muszę chyba wspominać o tym jak wiele genialnych obrazów pominięto, wspomnę tylko rok 2008, gdzie można było nominować chociażby Pozwól mi wejść (i cóż że z Finlandii?), czy Once. No ale to są filmy nie Oscarowe, bo ich budżet jest za niski.

Bo to właśnie budżet (a dokładniej jego część przeznaczona na promocję) decyduje o tym, kto zdobędzie statuetkę, a kto polegnie. Bez dobrej promocji nie osiągnie się w dzisiejszych czasach niczego. Wytwórnie przeciętnie na promocję swojego filmu przed Oscarami wydają od 8-25 milionów dolarów. Około połowa tej kwoty idzie na promocję w mediach, reszta to wysyłka gadżetów i egzemplarzy filmów do członków Akademii oraz specjalne pokazy. Film z małym budżetem, choćby nie wiem jak dobry nie ma zwyczajnie szans zaistnieć w świadomości członków Akademii, więc i o statuetce może zapomnieć. Pojawia się jednak pytanie, czy warto poświęcać tak olbrzymie pieniądze tylko po to, by zgarnąć złotego rycerza? Przecież kilka, czy nawet kilkanaście milionów dolarów ulicą nie chodzi, a w czasach kryzysu trzeba dwa razy zastanowić się nad każdym wydatkiem. Czy więc nakłady poniesione na promocję zwracają się wielkim amerykańskim wytwórniom po zdobyciu wymarzonej nagrody?

Prześledźmy box office filmów z ostaniach 5 lat, po rozdaniu Oscarów:

Za wszelką cenę - po otrzymaniu statuetki wpływy wzrosły o 519% (z 2 milionów dolarów, do 16) i utrzymywały się na poziomie powyżej 10 milionów dolarów przez kolejne 5 tygodni. Można śmiało stwierdzić, że nagroda zapewniła filmowi Eastwooda ze spokojem dodatkowe 50 milionów, których bez tego by nie wyciągnął.

Miasto gniewu - tutaj sprawy mają się trochę inaczej, bo o ile Za wszelką cenę było jeszcze w normalnej dystrybucji, gdy wręczano statuetki, tak Miasto gniewu z kin w Stanach wyszło w październiku. Oczywiście jednak po wygranej gali film wrócił do kin, furory jednak nie zrobił - zarobił jedynie około 1,5 miliona dolarów w ciągu miesiąca. Jeśli wziąć pod uwagę, że producent filmu, Lionsgate jako pierwsza wytwórnia w historii rozesłała płyty z filmem wszystkim członkom Akademii (110 tysięcy egzemplarzy), to nakład był chyba niewspółmierny, do osiągniętego zysku.

Infiltracja - tutaj, podobnie jak w przypadku 'Za wszelką cenę' film był cały czas w regularnej dystrybucji w USA, jednak w tym wypadku statuetka nie pomogła w przyciągnięciu widowni do kin. Po gali wręczenia nagród film Scorsese zarobił jedynie milion dolarów, będąc wyświetlanym przez 4 tygodnie. Warto tu jednak zwrócić uwagę, że po ogłoszeniu nominacji, w ciągu dwóch tygodni Infiltracja zarobiła niemal 5 milionów dolarów, a w kolejne dwa dorzuciła do tego jeszcze kolejne 4 miliony. Biorąc pod uwagę, że przez pierwsze trzy tygodnie stycznia 'uciułała' raptem niecały milion, wpływ nominacji na poprawę zysków jest widoczny.

To nie jest kraj dla starych ludzi - w przypadku filmu braci Coen pierwsze co zwraca uwagę, gdy spojrzymy na Box Office, to nieznaczny wzrost wpływów po ogłoszeniu nominacji (w granicach 50%, z 2 milionów dolarów, do 3) oraz po uzyskaniu samej statuetki (z 3 milionów dolarów do 5). Po samej gali film zdołał zgromadzić na swoim koncie jeszcze 8 milionów dolarów. Warto jednak zauważyć, że To nie jest kraj dla starych ludzi charakteryzował się wysokimi wpływami przez cały okres wyświetlania - przez 22 tygodnie tylko 4 razy (4 ostatnie tygodnie) zszedł poniżej poziomu 1,5 miliona dolarów tygodniowo.
Slumdog - Również w przypadku zeszłorocznego zwycięzcy sama nominacja wpłynęła niezwykle pozytywnie na frekwencję w kinach. Po ogłoszeniu nominacji, wpływy wzrosły z 8,5 miliona dolarów, do 14, czyli o 66%. Po otrzymaniu statuetki film, który w tygodniu przed galą zarobił 10 milionów dolarów, w tygodniu po gali mógł się poszczycić 13 milionami, a w następnych zarobił jeszcze kilkadziesiąt kolejnych milionów.

Liczby liczbami, ale co z nich wynika? Na pewno można zaobserwować jedną kilka rzeczy. Po pierwsze, statuetka sama w sobie powoduje naturalnie wzrost zarobków. Jednak jego wielkość jest zależna od wielu czynników. Pokusiłbym się jednak o stwierdzenie, że im lepszy film (Za wszelką cenę), lub też im większy komercyjny potencjał ma (Slumdog), tym wpływy po przyznaniu statuetki są większe. Myślę też, że wyniki finansowe filmów nominowanych, a później nagrodzonych wyraźnie pokazują dlaczego najlepsze filmy amerykańskie mają swoje światowe premiery pod koniec roku. Obiegowa opinia, która mówi, że członkowie Akademii mają krótką pamięć jest chyba nie do końca trafiona, bardziej chodzi o to, iż ewentualna nominacja (a w dalszej kolejności nagroda) przedłuża cykl życia produktu, jakim jest film. Czyli mówiąc bardziej po ludzku, gdy wpływy zaczynają spadać, pojawia się nominacja, która działa jak najlepsza reklama i ludzie tłumnie uderzają do kina. Gdy fala ludzi zainspirowanych nominacją opada nadchodzi kolejna - fala ludzi, którzy idą do kina tylko dlatego, żeby zobaczyć film, który w minionym roku był rzekomo najlepszy. I tym samym sposobem obraz, który zszedłby z ekranów w okolicach końca stycznia jest wyświetlany często do połowy marca, a do kieszeni producenta trafia dodatkowa porcja 'zielonych'.

Czy w takim razie opłaca się inwestować miliony w promocję filmu wśród członków Akademii? Oczywiście jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie się nie da, ale jednak zaryzykowałbym stwierdzenie, że tak. Nawet w niektórych przypadkach warto wydać kilkanaście milionów, by później cieszyć się ze statuetki, za którą kryć się będzie kilkadziesiąt milionów zysku (patrz Slumdog).

Oczywiście Oscary to nie tylko nagrody dla filmów, ale też dla poszczególnych osób, począwszy od scenarzystów, przez reżyserów i aktorów, na montażystach dźwięku kończąc. Dla nich prócz prestiżu liczy się też podwyżka jaką mogą zyskać dzięki magicznemu określeniu swojej osoby mianem 'Academy Award Winner'. Widz przeciętny jednak i z tego zbytniej korzyści nie wyniesie, bo przecież rola roli nie równa, to że ktoś dostał raz statuetkę, nie znaczy że jest fenomenalnym aktorem który zawsze gra perfekcyjnie.

Ile zatem wart jest Oscar dla przeciętnego widza? Z czysto filmowego punktu widzenia trzymam się dalej zdania że nic. Ale mało który kinoman odmówi sobie przyjemności skrytykowania werdyktu Akademii, przynajmniej raz na dwa lata, tudzież skomentowania najbardziej wystrzałowych kreacji gwiazd. A to są przecież rzeczy bezcenne ;)

________

* Dana odnośnie zarobków danych filmów pochodzą ze strony http://boxofficemojo.com/

Wyniki konkursu Crime & Investigation 'Zrób zdjęcie i wygraj telewizor!'

2010-04-01T20:18:00.002+02:00

Ladies and Gentleman, Now the moment you've all been waiting for

czyli upragnione wyniki. Już za parę zdań znajdziecie informację o tym kto już niebawem będzie mógł oglądać swoje ulubione programy na nowym telewizorze LCD Samsung. Bo to właśnie ten telewizor był nagrodą główną w konkursie organizowanym przez nowy kanał Crime & Investigation. Fundatorem nagrody w imieniu CI jest Think Kong Sp. z o.o..

Zanim jednak ogłoszę zwycięzcę pragnę podziękować wszystkim uczestnikom konkursu, za zainteresowanie akcją. Nie było ono może powalające, zgłosiło się 25 osób, ale dzięki temu też szansa na wygranie była spora. Koniec jednak tego sztucznego przedłużania! Dzisiaj szczęśliwym numerem jest... 14*!!!

A jako osoba 14 swoje zdjęcie przesłał pan Andrzej Sobczak!!!

Oto zdjęcie nadesłane przez pana Andrzeja:

Dalsze instrukcje, w tym szczegóły odnośnie przekazania nagrody, otrzyma Pan drogą mailową.

Serdecznie gratuluję i jeszcze raz dziękuję wszystkim za udział!

* - Dlaczego 14, a nie inna liczba? Ponieważ najprostsze rozwiązania są z reguły najlepsze, już na samym początku zabawy postanowiłem, że szczęśliwą liczbą będzie ta, która 1 kwietnia okaże się 'plusem' w losowaniu Multi Multi. Dziś o godzinie 14.00 liczbą tą została 14.

Konkurs 'Crime and Investigation' trwa! Telewizor LCD Samsung czeka!

2010-03-26T14:08:00.003+01:00

Przypominam, że do końca miesiąc trwa konkurs, w którym nagrodę główną w postaci telewizora LCD Samsung LE22B650 ufundował kanał 'Crime and Investigation'. Co trzeba zrobić, aby zdobyć nagrodę? To proste, wystarczy:

Udać się do jednego z lokali z listy, która znajduje się pod tym linkiem*
Zrobić zdjęcie takiej naklejce:
Wysłać zdjęcie wraz ze swoim imieniem i nazwiskiem na mojego maila (pawel.kapitanczyk@gmail.com)

Dalej pozostaje już tylko cierpliwie czekać na wyniki konkursu, które ogłoszone zostaną drugiego kwietnia. Ostateczny termin nadsyłania zgłoszeń mija 31 marca.
Więcej szczegółów na temat kanału CI oraz samego konkursu znajdziecie w tej notce.

Czekam na zdjęcia od Was :)

Pozdrawiam,

Pawcio

* - informacja dla osób z Poznania, Shamrock otwarty jest tylko w piątki i soboty, więc to dwa ostatnie dni na zrobienie zdjęcia.

EDIT: Dla potwierdzenia, że naklejki faktycznie istnieją zapraszam tutaj.

Konkurs 'Crime & Investigation ': Zrób zdjęcie, wygraj telewizor!!!

2010-03-19T10:30:00.006+01:00

Miło mi poinformować, iż na łamach mojego blogu mogę gościć kolejny konkurs, w którym do wygrania jest telewizor Samsung LE22B650 (zdjęcie poniżej). Wszystko to dzięki nowemu kanałowi 'Crime & Investigation Network', który to jest organizatorem owego konkursu. Kanał ten już od 1 marca dostępny jest na platformie CYFRA +.

Chociaż w Polsce program ten jest nową marką, na świecie może pochwalić się całkiem sporym gronem zwolenników. Od 2005 roku, kiedy po raz pierwszy uruchomiono kanał jego oglądalność wzrosła ponad trzykrotnie, obecnie dociera do ponad 44 milionów domów w 66 krajach. Polska jest pierwszym krajem Europy Środkowo-Wschodniej, w którym można odbierać ten kanał.

'Crime & Investigation Network' to jedyny kanał telewizyjny poświęcony wyłącznie autentycznym historiom kryminalnym. W całości po Polsku, z programami takimi jak np. „48 godzin”, „Zbrodnia w 3D” oraz „Łowcy głów” będzie on bez wątpienia gratką dla miłośników zagadek i programów detektywistycznych. Programy te otworzą przed widzem drzwi laboratoriów kryminalnych i policyjnych archiwów. Widz staje się częścią śledztwa i razem z policyjnymi inspektorami odkrywa tajemnice stojące za najsłynniejszymi zbrodniami. CI mówi tylko o prawdziwych historiach, które są często mroczniejsze od fikcji. 'Crime & Investigation Network' można oglądać w Cyfrze+ na kanale 97.

To właśnie kanał 'Crime & Investigation Network' jest organizatorem konkursu i fundatorem nagrody głównej w postaci wspomnianego wyżej telewizora. A co trzeba zrobić, aby go zdobyć?

W dziewięciu polskich miastach (Gdyni, Poznaniu, Lublinie, Warszawie, Łodzi, Wrocławiu, Bytomiu, Katowicach i Krakowie), w kawiarniach i klubach pojawiły się naklejki imitujące lustra weneckie, nawiązujące do motywu przewodniego kampanii – „bądź świadkiem”. Akcja wprowadza odwiedzających w świat kryminalnej zagadki i pozwala im przez chwilę stać się częścią śledztwa i „zajrzeć" do pokoju z podejrzanymi.

Aby wziąć udział w losowaniu nagrody wystarczy tylko:

Udać się do lokalu, w którym znajduje się wspomniane lustro,
Zrobić zdjęcie jednemu z luster,
Wysłać je na mój adres mailowy: pawel.kapitanczyk@gmail.com. W treści maila proszę podać swoje imię i nazwisko.

Nie ważne, czy zrobisz zdjęcie komórką, czy lustrzanką, każdy ma takie same szanse na wygraną! Wśród osób, które nadeślą zdjęcia do 31 marca włącznie zostanie rozlosowana nagroda główna. Wszystkie nadesłane zdjęcia można będzie znaleźć na tej podstronie. Zwycięzca zostanie poinformowany o wygranej drogą mailową, na blogu pojawi się też informacja, o tym kto okazał się być największym szczęściarzem.

Aby ułatwić Wam zadanie pod tym linkiem umieszczam dokładną listę lokali, w których znajdziecie instalacje kanału 'Crime & Investigation Network'.

Zatem drodzy Czytelnicy zachęcam do tropienia instalacji z lustrami, zasypywania mnie zdjęciami oraz do oglądania kanału 'Crime & Investigation Network'!

EDIT:
Na prośbę użytkownika Wojo zamieszczam regulamin. Znajduje się on pod tym linkiem.
A poniżej zdjęcie naklejek na lustrach, które są w wybranych klubach. Żebyście wiedzieli czego szukać i co fotografować :)

Pocahontas

2010-03-06T22:30:00.001+01:00

gatunek:

animacja
reżyseria:
Eric Goldberg, Mike Gabriel
scenariusz:
Philip LaZebnik, Susannah Grant, Carl Binder
muzyka:
Alan Menken, Stephen Schwartz
obsada:


Cezary Morawski	John Smith (polski dubbing)
Janusz Zakrzeński	Wódz Powhatan (polski dubbing)
Grzegorz Wons	Wiggins (polski dubbing)
Barbara Drapińska	Babcia Wierzba (polski dubbing)
Małgorzata Foremniak	Pocahontas (polski dubbing)

od lat: b.o.
czas trwania: 78 minut moja ocena: 5,5/6

***

Gdyby kazać przeciętnej osobie, urodzonej w drugiej połowie lat 80. wymienić trzy filmy animowane, które pamięta z dzieciństwa z pewnością 90% ankietowanych wymieniłoby trzy tytuły: 'Król Lew', 'Pocahontas' i 'Piękna i Bestia'. Nie przypadkowo wymieniam te filmy w tej kolejności, gdyż podejrzewam, że to opowieść o Simbie, Timonie i Pumbie zyskała największą popularność, zresztą co tu dużo mówić - sam ją najlepiej z tego tercetu pamiętałem. Ostatnio jednak, za sprawą pewnego 'Avatara' (o którym pewnie pojutrze znów będzie głośno) wiele osób, szczególnie Internautów przypomniało sobie też o 'Pocahontas'. Nie mam najmniejszego zamiaru rozwodzić się nad tym, ile 'Pocahontas' jest w 'Avatarze', bo to nie ta recenzja. Chociaż nie ukrywam, że to pytanie skłoniło mnie do sięgnięcia po przebój z mojego dzieciństwa. Nie bez obaw, bo w końcu to animacja 2D (nie zdziwię się, jak za parę lat będzie to coś tak dziwnego, jak obecnie film czarno-biały) i to zupełnie inna niż te obecne. Całe szczęście moje obawy były jednak nieuzasadnione. Pocahontas broni się nawet 15 lat po swojej premierze.

W przypadku filmów kultowych zawsze mam problem ze streszczaniem fabuły, bo i po co to robić, skoro wszyscy ją i tak znają. Jeśli jednak ktoś nie wie o co chodzi, to jak zawsze w takich sytuacjach chodzi o pieniądze. W tym wypadku w postaci złota, które rzekomo skrywają 'Dzikusy' w swoich lasach. Oczywiście chrapkę na te skarby mają 'Biali ludzie' rodem z Anglii. Pośród nich jest także James Smith, który z czasem odkrywa jednak, że w dżungli kryją się jeszcze większe skarby, a jego przewodniczką po magicznym świecie przyrody jest tytułowa Pocahontas, córka wodza Indian. Nie muszę chyba dodawać, że pomiędzy tą dwójką zrodzi się uczucie, które wszystko skomplikuje.

Oczywiście nie będzie jakiejś zagmatwanej fabuły, wszak to cały czas animacja, której głównym targetem są dzieci. Ale czy to coś złego? Czy każda produkcja filmowa musi porażać swoją głębią i być interpretowana na przynajmniej dziesięciu płaszczyznach? Moim zdaniem nie, a ostatnie trendy moją tezę potwierdzają. Popatrzcie chociażby na 'Once', czy 'Wall.E' - czy tam fabuła była skomplikowana? Nie. A te filmy wrażenie zrobiły na większości widzów niemałe. Podobnie jest z Pocahontas. Przy pomocy bardzo niewielkiej ilości środków można wyrazić wiele znacznie więcej niż tysiącem zbędnych scen i efektów. I wcale nie szkodzi, że wszystko co widzimy to prawdy oczywiste, bo przecież nawet dorośli o nich czasem zapominają. Poza tym, tak jak pisałem, film jest skierowany jest raczej do najmłodszych, a nie do starych pryków, którzy mogą poszczycić się już dwucyfrowym wiekiem.

Bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie też sama animacja. Nie ukrywam, że miałem pewne obawy, czy po sporej porcji bajek animowanych komputerowo w trójwymiarze łatwo przyjdzie mi wczuć się w świat w dwóch wymiarach. Ku mojemu zaskoczeniu, udało mi się to lepiej, niż jakby całość była wykreowana tylko przy użyciu komputerów. Prostota formy jeszcze bardziej wzmacnia przekaz, kładzie nacisk na emocje i pozwala nam wczuć się w sytuację bohaterów.

Moją uwagę zwróciła jeszcze jedna rzecz - ścieżka dźwiękowa. Nie jest ona ani zlepkiem starszych utworów ponownie wykorzystanych, ani też dziełem słynnego kompozytora. Kiedyś w animacjach Disneya muzyka służyła wyrażaniu uczuć i emocji bohaterów, dlatego też to oni (a dokładniej aktorzy podkładający im głos, tudzież znani piosenkarze) byli wykonawcami piosenek, a treść utworów pełniła rolę dialogu. Czyli coś na wzór musicalu. Szkoda, że obecnie liczy się tempo akcji i co raz mniej wyszukany humor, bo takich perełek, jak 'Kolorowy wiatr' w wykonaniu Edyty Górniak już raczej nie usłyszymy. Inna sprawa, że nie wyobrażam sobie dzisiejszych pseudo-gwaizdek w takim repertuarze.

Czy więc Pocahontas wytrzymała próbę czasu? Tak, zdecydowanie. Jeśli miałbym komukolwiek polecić jakąś animację dla dziecka nie byłby to ani 'Wall.E', ani 'Shrek', tylko właśnie 'Pocahontas'. Historia wciągnie każdego, nie tylko najmłodszych, a takich inteligentnych scenariuszy, z tak prostym, ale dobitnym przekazem próżno szukać dzisiaj, gdzie wszystko musi być śmieszne, kolorowe i odpicowane.

Polecam: Tango

2010-02-23T12:49:00.000+01:00

Pamiętacie 'Pachnąco-tnące'? Ta sama ekipa filmowa pracuje właśnie nad kolejnym projektem, tym razem będzie to film dokumentalny o ludziach z pasją. Jaką pasją, mówi chyba tytuł. Dla mnie to gratka podówjna, bo na tańczących ludzi patrzeć lubię, a tango ostatnimi czasy było mi szczególnie bliskie. Poniżej zwiastun owego dokumentu:

Jest jeszcze jedna sprawa, którą chciałem w tej notce poruszyć (i mam nadzieję, że nie przyćmi zwiastuna). Otóż, jak pewnie zauważyliście w ostatnim czasie nic tu się nie pojawiało, a i na inne blogi rzadko zaglądałem. W tej drugiej kwestii planuję poprawę, a przynajmniej mam zamiar wpadać czytać recenzje tych filmów, które widziałem. Natomiast jeśli chodzi o częsotliwość notek tutaj, to znacząco spadnie. Zawieszam póki co przegląd premier i kitsch corner. Zawiesiłbym też i recenzje, ale po cichu liczę jeszcze że wykrzesam z siebie chęci na cykl o animacjach Pixara. No i chciałem zrobić też relację na żywo z Oscarów, ale ponieważ aktualnie, po prawie dwóch i pół roku odczuwam wypalenie tą formułą bloga nie wiem jak będzie. Dlatego też korzystając z okazji, chciałem podziękować wszystkim którzy tu byli, są i będą. To Wy dawaliście mi motywację i możliwe że to Wy mi ją wkrótce przywrócicie :)

Pozdrawiam,

Pawcio

Kitsch Corner: Clash of the Titans

2010-01-29T16:09:00.002+01:00

Tym razem Kitsch Corner będzie wyjątkowo na czasie. Nawet nie chodzi mi tu tak bardzo o zbliżającą się premierę remakeu oryginalnego 'Clash of the Titans', który niedługo zawita w naszych kinach, a o 'Avatara' i efekty specjalne nad którymi wszyscy się rozpływają. Dzisiaj wszystko jest piękne, jednak spróbujcie wyobrazić sobie jak to wyglądało 30 lat temu. Przyznam szczerze, gdy zobaczyłem fragmenty 'Zmierzchu tytanów' czułem się zmiażdżony. Nie wiedziałem, czy to żart, czy coś poważnego. Zresztą zobaczcie sami, chociaż zwiastun to i nic w porównaniu z samym filmem.

Parnassus

2010-01-23T18:00:00.002+01:00

tytuł oryginalny:
The Imaginarium of Doctor Parnassus
gatunek:
fantasy, przygodowy
reżyseria:
Terry Gilliam
scenariusz:
Terry Gilliam, Charles McKeown
zdjęcia:
Nicola Pecorini
muzyka:
Mychael Danna, Jeff Danna
obsada:

Heath Ledger	Tony
Johnny Depp	Tony (pierwsza przemiana)
Jude Law	Tony (druga przemiana)
Colin Farrell	Tony (trzecia przemiana)
Christopher Plummer	Dr Parnassus
Lily Cole	Valentina

od lat: 12
czas trwania: 122 minuty
cena DVD: aktualnie w kinach!
moja ocena: 3,5/6

Terry Gilliam to dla mnie obok Tima Burtona i Timura Bekmambetova jeden z najbardziej wizjonerskich reżyserów. To właśnie od nich oczekuję, że przy okazji każdego ich filmu przeniosą mnie do świata pełnego magii, iluzji i dziwnych kreatur, w którym wszystko będzie możliwe. Bo nikt inny nie potrafi tego świata stworzyć lepiej niż oni. Taki też świat stworzył w swoim najnowszym filmie, 'Parnassus' Teryy Gilliam, będący swoistą wariacją na temat Alicji w Krainie Czarów i tego co dzieje się po drugiej stronie lustra.

Tytułowy doktor Parnassus jest starcem, mającym grubo ponad tysiąc lat. Skąd ten wiek? Dawno temu zawarł z diabłem pakt, a raczej dokonał zakładu. Szatan pozwolił mu wygrać, a on został skazany na życie wieczne. Hazard jednak uzależnia, więc po tym zakładzie przyszły kolejne. Stawką ostatniego była jego córka, która po ukończeniu 16 roku życia miała trafić w ręce szatana. Doktor Parnassus nie chce jednak do tego dopuścić stąd też po raz kolejny przyjmie wyzwanie ze strony szatana. Czego ono dotyczy? Kto wygra? To wbrew pozorom nie są najistotniejsze elementy filmu.

Dla mnie dużo większe znaczenie miał świat po drugiej stronie lustra. Bo doktor Parnassus potrafił tworzyć widowisko z tego, co znajduje się w umyśle każdej osoby. I właśnie te widowiska były najbardziej efektowną częścią filmu. Świat przedstawiony przypominał mi trochę ten z filmu 'Charlie i fabryka czekolady'. Z jedną różnicą in minus - było go znacznie mniej. Za dużo w tym wszystkim było rzeczy realnych i zwyczajnie zbędnych. Walka o przetrwanie, zbieranie pieniędzy, to wszystko wystarczyło nakreślić i pozwolić widzom odpłynąć w onirycznych wizjach.

Jest jednak jeszcze jeden powód, dla którego warto wybrać się na Parnassusa - to w tym filmie po raz ostatni wystąpił Heath Ledger. Właśnie w trakcie prac nad tym filmem tragicznie zmarł. Zdjęcia jednak kontynuowano, a w jego rolę wcielili się kolejno Johnny Depp, Jude Law i Collin Farrell. Od razu mogę Was uspokoić, wszystkie zmiany wizerunku są logicznie (o ile coś w świecie wyobraźni może być logiczne) uzasadnione. Poza tym są praktycznie niedostrzegalne. Charakteryzatorzy odwalili kawał dobrej roboty i powiem szczerze, że gdybym nie wiedział, to najprawdopodobniej nie domyśliłbym się, że w rolę Tonyego wcieliły się aż cztery różne osoby. Wszyscy wypadli przyzwoicie, nikt jednak nie przyćmił swoją kreacją tego, zdążył stworzyć Ledger przed śmiercią.

Zastanawiacie się kim jest Tony? Jest to najdziwniejsza postać z całego filmu. Przynajmniej z punktu widzenia scenariuszowego. Bo w zasadzie bez niego ten film też by się obył. Chłopaka znajduje właśnie doktor Parnassus i wraz ze swoją świtą ratują go przed śmiercią. On zakochuje się w jego córce i przy okazji ożywia teatr staruszka. Cierpi przy tym na amnezję i do końca nie wie kim był wcześniej. Jak widać, wątek, którego nic specjalnego nie wyróżnia, więc ze spokojem można go wyciąć. A jednak w tej tajemnicy jego pochodzenia jest spory potencjał, który nie został wykorzystany.

Taki w zasadzie jest cały film, strasznie nierówny, w którym momenty bardzo dobre przeplatają się z tymi nudnymi, a chwile magiczne odchodzą po momencie w niepamięć na rzecz scen zwyczajnych. Pod względem aktorskim również bywa różnie, bo z jednej strony aktorzy odgrywający rolę Tonyego wypadają bardzo dobrze, z drugiej jednak stać ich na więcej. Z pustego jednak i Salomon nie naleje, więc i bez dobrego scenariusza aktor nic nie zrobi. I to właśnie na scenariusz zwalę też swój największy zarzut - zakończenie, którego nie zrozumiałem. I chociaż nie o zrozumienie tu chodziło, to jednak niedosyt pozostaje. Zamiast składnego eye-candy dostałem trochę psychodeliczny dramat z niedociągnięciami. Cóż, pozostaje mieć nadzieję, że Tim Burton wraz z Alicją zaprezentują lepszą drugą stronę lustra.

PS. Za seans dziękuję uroczej pracowniczce Multikina :*
PS2. Przypominam o Srebrnych Kadrach - wystarczy wybrać najlepsze filmy, a zyskujecie szansę na wygranie filmów dvd!

Srebrne Kadry 2010 – wybierz najlepszych i wygraj nagrody!

2010-01-20T14:30:00.003+01:00

Staje się to już tradycją, iż na początku każdego roku, między rozdaniem Złotych Globów, a Oscarów, na portalu kinomaniaki.com gości plebiscyt Srebrne Kadry, którego celem jest wyłonienie najlepszych filmów które na nasze ekrany weszły w roku minionym. Ja już po raz drugi mam przyjemność współgościć go na swoim blogu. W odróżnieniu do roku minionego, w tym wybierając najlepsze filmy minionych dwunastu miesięcy, możecie wygrać nagrody, w postaci filmów dvd! Aby wziąć udział w losowaniu wystarczy po prostu oddać swoje typy na Waszych faworytów!

Poniżej znajdziecie listę filmów nominowanych w 9 kategoriach. Głosować można przesyłając na adres pawel.kapitanczyk@gmail.com maksymalnie po 3 typy w każdej kategorii, uporządkowane od najlepszego. Pierwsze miejsce premiowane jest trzema punktami, drugie dwoma, a trzecie jednym. W każdej kategorii zwycięży ten film (osoba), która zgromadzi największą ilość punktów. Na głosy czekam do dnia 7 lutego 2009, do godziny 23.59.

Oto nominowani:

[kolejność losowa]

FILM
„Zapaśnik”
„Dystrykt 9”
„Bękarty wojny”
„Gran Torino”
„Avatar”

FILM POLSKI
„Rewers”
„Tatarak”
„Drzazgi”
„Dom zły”
„Galerianki”

REŻYSER
James Cameron („Avatar”)
Darren Aronofsky („Zapaśnik”)
Clint Eastwood („Gran Torino:)
Quentin Tarantino („Bękarty wojny”)
Ron Howard („Frost/Nixon”)

AKTOR
Mickey Rourke („Zapaśnik")
Clint Eastwood („Gran Torino")
Brad Pitt („Bękarty wojny")
Sean Penn („Obywatel Milk")
Will Smith („Siedem dusz")

AKTORKA
Meryl Streep („Wątpliwość”)
Marisa Tomei („Zapaśnik”)
Agata Buzek („Rewers”)
Zooey Deschanel („500 dni miłości”)
Kate Winslet („Lektor”)

SCENARIUSZ
Neill Blomkamp, Terri Tatchell („Dystrykt 9”)
Quentin Tarantino („Bękart wojny”)
Nick Schenk („Gran Torino”)
Peter Morgan („Frost/Nixon”)
Robert D. Siegel („Zapaśnik”)

ZDJĘCIA
Anthony Dod Mantle („Slumdog. Milioner z ulicy”)
Mauro Fiore („Avatar”)
Ben Seresin („Transformers: Zemsta upadłych”)
Maryse Alberti, Matthew Libatique („Zapaśnik”)
Robert Richardson („Bękarty wojny”)

MUZYKA
„Slumdog. Milioner z ulicy”
„Solista”
„Avatar”
„500 dni miłości”
„Ciekawy przypadek Benjamina Buttona”

FILM ANIMOWANY
„Mary i Max”
„Avatar”
„9”
„Odlot”
„Walc z Baszirem”

Ogłoszenie zwycięzców w poszczególnych kategoriach, jak również osób nagrodzonych filmami będzie miało miejsce 8 lutego 2010. Ponadto, osoby które wygrają filmy zostaną o tym poinformowane drogą mailową.

Jeśli również chciałbyś umieścić notkę dotyczącą Srebrnych Kadrów na swoim blogu nie ma problemu, możesz to zrobić! W zamian możesz liczyć na linka na stronie głównej kinomaniaki.com. Szczegóły pod adresem mailowym: pawel.kapitanczyk@gmail.com

Avatar

2010-01-17T12:00:00.004+01:00

gatunek:
sci-fi
reżyseria:
James Cameron
scenariusz:
James Cameron
zdjęcia:
Mauro Fiore
muzyka:
James Horner
obsada:

Sam Worthington	Jake Sully
Zoe Saldana	Neytiri
Sigourney Weaver	Dr Grace Augustine
Stephen Lang	Pułkownik Quaritch
Michelle Rodriguez	Trudy Chasone

od lat: 12
czas trwania: 162 minuty
cena DVD: tylko w kinach!
moja ocena: 5,5/6

[Tu miała być recenzja Avatara.]
[Stwierdziłem jednak, że polski język jest zbyt ubogi, żeby opisać magię świata tam przedstawionego, to po prostu trzeba zobaczyć.]
[Dlatego apeluję do tych, którzy jeszcze filmu nie widzieli - jeśli macie okazję iść na seans 3D, nie czekajcie, rezerwujcie bilety.]
[Prędko drugi raz takiego czegoś nie zobaczycie.]

Zabić sędziego

2010-01-13T12:00:00.004+01:00

tytuł oryginalny:
Les arbitres
gatunek:
dokumentalny
reżyseria:
Yves Hinant, Eric Cardot
obsada:

Howard Webb	(on sam)
Mike Mullarkey	(on sam)
Darren Cann	(on sam)
Peter Froejdfeldt	(on sam)

czas trwania: 77 minut
moja ocena: 5/6

***

Klagenfurt, Woerthersee Stadion. 92 minuta meczu Austria - Polska. Utrzymuje się wynik 0-1. Rzut wolny wykonują Austriacy. W polu karnym dochodzi do przepychanki. Sędzia Howard Webb uspokaja piłkarzy i pozwala na wznowienie gry. Jeden z Austriaków pada w polu karnym. Webb gwiżdże, dyktuje rzut karny. Dopatrzył się faulu Lewandowskiego. W Polsce nikt tego nie widział. W tym momencie angielski arbiter staje się wrogiem publicznym numer 1 w Polsce. Austriacy oczywiście jedenastkę wykorzystują, zabierając nam ostatnie złudzenia co do awansu. Pojawia się pytanie - czy sędzia wypaczył wynik? Odpowiedź jest prosta - tak Austriacy powinni wygrać.

Myślicie, że to opinia kontrowersyjna? Nie, raczej obiektywna. Tak samo jak dokument 'Zabić sędziego', który prezentuje pracę arbitrów podczas EURO 2008. Wątek Howarda Webba nie jest co prawda jedynym poruszonym w tym filmie, jednak to właśnie wokół wydarzeń z Klagenfurtu kręci się cały turniej z perspektywy sędziów. Pan Webb był w końcu jedynym arbitrem, któremu przesyłano pogróżki, kibice nawiedzali jego rodzinny dom, a śmierci życzył mu nawet sam premier cywilizowanego kraju. Prócz arbitra z Wielkiej Brytanii ważną rolę pełnią też trójki sędziowskie z Włoch, Hiszpanii i Szwecji.

Dla osoby, która piłkę nożną ma za bezmyślną kopaninę ten film będzie bełkotem. Z dwóch powodów. Po pierwsze, trzeba znać przepisy rządzące footballem, żeby wiedzieć, czy sędzia (nie)dyktując spalonego ma rację. Po drugie trzeba było śledzić EURO, bo osoba, która przegapiła na przykład mecz Czechów z Turkami może się trochę pogubić w wydarzeniach. Jest to też jedna z większych wad od strony realizacyjnej - brak wyjaśnień. Reżyser chciał za wszelką cenę zrezygnować z komentarza, by jego dzieło było jak najbardziej obiektywne. Udało się, jednak ucierpiał na tym przekaz. Nie zawsze wiadomo kto z kim gra, o co i gdzie. Czasem wystarczyłby napis wyjaśniający sytuację, informujący o wyniku, miejscu spotkania, czy też godzinie. Tego niestety nie uświadczymy, więc pozostaje zdać się na swoją pamięć, lub po prostu próbować ogarnąć wszystko bez znajomości wydarzeń.

Ktoś może powiedzieć, że od strony technicznej nie ma też zbyt dobrej pracy kamery, nagłośnienie jest takie sobie. Ale przecież trudno żeby ktoś biegał po boisku z kamerą i mikrofonem za sędziami. W efekcie czasem można pogubić się w dialogach arbitrów, można mieć problem z rozróżnieniem, co mówią piłkarze, a co jest rozmową sędziów. Na odbiór całości to jednak nie wpływa. Wszystko widać jak na talerzu. Przez ten obiektywny przekaz każdy może zrozumieć co mu się podoba. Jest to niewątpliwie zaleta, bo dobry dokument nie powinien nam narzucać swojej wizji, tylko skłaniać do refleksji. Pomyślicie sobie być może - a nad czym tu się zastanawiać - biega koleś z gwizdkiem, myli się i jeszcze do tego nie potrafi się przyznać do błędu. A jednak, to wszystko nie jest takie proste, jak się na pierwszy rzut oka wydaje.

Warto też pochwalić reżysera Yevsa Hinanta, za skuteczne uniknięcie pułapki zrobienia z filmu laurki dla UEFA. Organizacja sama w sobie występuje, co najwyżej w postaci komisji oceniających pracę sędziów i Michaela Plattiniego. Zapewne dwie seny z udziałem prezesa UEFA miały być nagrodą za udostępnienie zapisków rozmów sędziów podczas meczów. I chociaż uważam, że jego obecność była w tym filmie kompletnie zbędna, to jednak pozwoliła mi zmienić zdanie na jego temat. Do tej pory miałem go za osobę, której na prawdę leży na sercu dobro footballu. Teraz widzę w nim cwaniaka pokroju Grzegorza Laty, który swoich nie ruszy, a tym którzy mu się sprzeciwiają próbuje odebrać chęć do oporu tak szybko jak tylko się da. I w ogóle po jaką choinkę daje jakieś rady sędziom, skoro to nie jego broszka?

Zostawmy jednak pana prezesa w spokoju, bo to jednak sędziowie są głównymi aktorami, zarówno na boisku, jak i w tym filmie. Ale główny aktor nie zawsze robi co mu się podoba. Gdybym powiedział Wam, że największy wpływ na to kto dostanie żółtą kartkę ma sędzia linowy? Gdybym powiedział, że główny jest tylko marionetką w rękach swoich pomocników? Uwierzylibyście? Ja zapewne nie, dlatego warto zobaczyć 'Zabić sędziego' na własne oczy. Na boisku czasami panuje niewyobrażalny chaos. I nawet trzech facetów nie zawsze ogarnia wszystko to, co się dzieje.

Bo w końcu są tylko ludźmi. Takimi, którzy też mają uczucia, w większości mają rodziny. I nie jest wcale tak, że niesłusznie uznana bramka spływa po delikwencie jak deszcz. Sędzia nie piłkarz, chce grać fair. Jednak nie zawsze się udaje. A nawet jeśli się udaje, to nie oznacza to końcowego sukcesu (sędziowanie finału). Bo Mejuto Gonzalez nie sędziował finału nie dlatego, że popełnił jakieś błędy w trakcie trwania turnieju. Powód był bardziej okrutny i piękny zarazem. Jaki? Domyślcie się sami. Albo obejrzyjcie 'Zabić sędziego'.

***

Przypominam, że cały czas poszukuję chętnych blogerów, którzy przeprowadzą u siebie plebiscyt na najlepsze filmy 2009 roku - Srebrne Kadry. Plebiscyt rusza 19 stycznia, organizatorem jest strona kinomaniaki.com, wśród głosujących zostaną rozlosowane filmy na dvd, a blogerzy którzy zamieszczą u siebie notkę zachęcającą do głosowania i przedstawiającą nominowanych mogą liczyć na reklamę na stronie głównej kinomaniaków. Szczegóły mogę podesłać na maila, piszcie:
pawel.kapitanczyk@gmail.com

'Wszystko, co kocham' premierą stycznia

2010-01-11T12:30:00.000+01:00

Jak co roku, wraz z nowym rokiem nadciągają do naszych kin nowe premiery, wśród których często można znaleźć filmy które już wkrótce stoczą bój o Oscary. Dla mnie jednak najważniejszą premierą tego miesiąca będzie film, który za Oceanem nie ma szans zabłysnąć. Powód jest prosty - pochodzi z Polski. I nie chodzi mi tu wcale o kolejną durną komedię, a o 'Wszystko, co kocham' (premiera: 15.01.2010).

O tym filmie usłyszałem już jakoś w listopadzie, za sprawą jednego z odcinków 'Kuby Wojewódzkiego'. Wystąpiła w nim Olga Frycz, która zrobiła na mnie na tyle pozytywne wrażenie, że od razu chciałem tą produkcję obejrzeć. Jeszcze wtedy trochę zniechęcał mnie fakt, że to polskie kino. Ale po obejrzeniu takich filmów jak 'Wojna polsko-ruska', 'Tatarak', czy 'Galerianki' etykietka 'polskie kino' przestała być synonimem gniotu. Liczę, że 'Wszystko co kocham' tego nie zmieni. Bo chociaż opowieść o miłości w czasach stanu wojennego może wydać się banalna, to jednak w naszych realiach jest ona dość oryginalna. Przynajmniej na tyle, by dać jej szansę.

Przyznaję jednak, że do niedawna był inny film, który interesował mnie znacznie bardziej w tym miesiącu. Mowa o 'Parnassusie' (premiera: 08.01.2010), najnowszym filmie Terryego Gilliama. Miałem jednak przyjemność go już zobaczyć i przyznam szczerze, trochę mnie rozczarował. Nie znaczy to bynajmniej, że jest zły. Jednak oczekiwałem więcej magii. Recenzja wkrótce.

W tym miesiącu na szczytach Box Office królować będą zapewne animacje. Mnie szczególnie interesują dwie - 'Księżniczka i Żaba' (premiera: 15.01.2010) oraz 'Planeta 51' (premiera: 29.01.2010). Ta pierwsza jest bardzo specyficzna. Po pierwsze, Disney wraca w niej do 'klasycznej' animacji. Czyli rysunki takie jak np. w 'Królu Lwie'. Będzie można się przenieść w czasy dzieciństwa :D Po drugie tytułowa księżniczka jest o tyle nietypowa, że jest czarna. Niby nic specjalnego, bo przecież różnice rasowe wśród cywilizowanych ludzi dawno się zatarły, ale jednak w animacji to chyba pierwszy taki przypadek. Miejmy nadzieję, że już wkrótce przekonamy się, że jest też trzeci powód, dla którego warto obejrzeć 'Księżniczkę i Żabę' - magiczna fabuła, jak za dawnych lat.

Druga animacja o której wspomniałem, 'Planeta 51' zainteresowała mnie przede wszystkim swoimi zwiastunami. Całkiem zabawne, prezentujące ciekawy pomysł, robiły pozytywne wrażenie. Jednak im dalej w las tym ciemniej. Fabuła mimo że oryginalna, bo nieczęsto zdarza się, by to ziemianie dokonywali inwazji na planetę obcych, w dodatku przerażając dość mocno zielone stworki, nie zapewnia śmiechu. Taka przynajmniej jest obiegowa opinia. Ja jednak pozostaję optymistą i wierzę, że w moje poczucie humoru ten film trafi.

Warto też pamiętać, że w styczniu na nasze ekrany powraca najsłynniejszy detektyw wszech czasów - 'Sherlock Holmes' (premiera: 15.01.2010). W zasadzie nie muszę więcej mówić, postać tą każdy chyba zna. Sukces kasowy filmu gwarantowany. Sukces artystyczny też jest możliwy, wystarczy odtworzyć klimat mglistej Anglii i stworzyć wciągającą intrygę. O aktorstwo jestem spokojny, bo Jude Law i Robert Downey Jr. na swoim fachu się znają.

To tyle w tym krótkim, przeglądzie premier. Na zakończenie chciałem zwrócić jeszcze Waszą uwagę w stronę 'Głodu' (premiera: 08.01.2010), który u Szymalana dostał 5 gwaizdek, a na filmwebie znaczek Filmweb poleca!; 'Pół żartem, pół serio' (premiera: 29.01.2010) - klasyk z uroczą Marylin Monroe oraz kolejną polską produkcję - 'Moja krew' (premiera: 29.01.2010) - o bokserze, który dowiaduje się, że wkrótce umrze, a chce coś po sobie na tym świecie zostawić.

Zwiastun 'Wszystko co kocham':

Filmowe podsumowanie roku 2009, cz. 3

2010-01-04T14:00:00.002+01:00

Czyli najlepsi z najlepszych. Jeden ranking, ten absolutnie najważniejszy. Dziesięć filmów, które w minionym roku zrobiły na mnie największe wrażenie. Ale zanim je przedstawię, kilka statystyk, odnośnie tego, co w całym 2009 roku widziałem.

Liczba obejrzanych filmów: 121
Średnia ocena: 6,14/10
Filmy ocenione na 10: Once
Filmy ocenione na 1: Tulpan
Najczęściej pojawiająca się ocena: 6 (30 filmów).

To tylko kilka statystyk, które potwierdzają moją tezę, że miniony rok pod względem produkcji filmowych był raczej przeciętny. A jeśli porównywać go z poprzednim, gdzie mogliśmy oglądać na ekranach kin genialne Once, Pozwól mi wejść, Sierociniec, Mrocznego rycerza, XXY, czy Wall.E wydaje się wręcz mizerny. Ale nie zmienia to faktu, że kilka perełek w tym roku na ekranach naszych kin też się pojawiło. Oto te największe, moim skromnym zdaniem:

Bękarty wojny - absolutny numer jeden. Jedyny film, który mnie prawdziwie zachwycił i w którym nie znalazłem niczego, do czego mógłbym się przyczepić. Quentin Tarantino będąc w najwyższej formie, udowodnił, że świetnie czuje się w każdym gatunku, a lepszego speca od dialogów na świecie nie ma. To jest bingo! Moja ocena 9/10
Gran Torino - bardzo spokojny, ale niezwykle mocny film. Ostatni w aktorskiej karierze Clinta Eastwooda. Jego rola to prawdziwy majstersztyk, jednak nie tylko za nią film dostaje tak wysoką notę. Raczej dlatego, że to coś więcej niż zlepek nic nie znaczących obrazów. To rzecz o tolerancji i o tym, że każdy może się zmienić, tak jak zmienia się świat wokół nas. Moja ocena 9/10
Koralina i tajemnicze drzwi - najlepsza animacja jaką widziałem w minionym roku (chociaż przyznaję się bez bicia, że Odlotu nie widziałem). Magiczna w pewien sposób, stworzona w archaiczny sposób metodą poklatkową jest czymś innym niż wszystkie inne ogry, psy i wiewiórki, które zalewają od jakiegoś czasu nasze kina. Idealna dla małych (chociaż dla najmniejszych może być trochę mroczna), jak i dla dużych. Moja ocena 9/10
Vicky Cristina Barcelona - film który sprawił mi chyba najmilszą niespodziankę w minionym roku. Już zdążyłem przywyknąć, że Woody Allen kręci ostatnio filmy ciężkie, bez polotu, a tu proszę, coś zupełnie innego. To nie tylko rewelacyjna reklamówka Barcelony jako miasta, ani też nie pokaz urody i talentu aktorskiego Scarlett Johanson i Penelope Cruz. To przede wszystkim wspaniale nakreślone postacie, na których opiera się cały film. Moja ocena 8/10
Zapaśnik - Mickey Rourke powraca. Przyznam jednak szczerze, że jego powrót mało mnie interesował, bo to nie aktor mojego pokolenia. W filmie Darena Arronfskyego wypadł jednak rewelacyjnie. Warto obejrzeć chociażby dlatego, że to najlepiej zakończony film, jaki widziałem. Moja ocena 8/10
Frost/Nixon - czy film który nie tylko jest przegadany, ale którego zakończenie znamy może trzymać w napięciu? Frost/Nixon pokazuje, że może. Jest to rekonstrukcja wywiadu redaktora Frosta z prezydentem Nixonem, w którym Nixon przyznał się do afery Watergate. Interesujące, chociaż trochę mało ważne dla przeciętnego Polaka. Moja ocena 8/10
Tatarak - sam się sobie dziwię, że ten film jest tak wysoko. Ale to głównie za sprawą monologów Krystyny Jandy. One zasługują na miano arcydzieła. Pozostałe części filmu wypadają różnie. Część stricte filmowa jest średniakiem, część pseudo-dokumentalna jest żałosna, bo reżyserowana. Ale ogółem jest nieźle. Moja ocena 8/10
Zabić sędziego - gdyby nie to, że jedną z moich miłości jest football, tego filmu by tu nie było. Ostrzegam więc, że osoby które uważają, że piłka nożna to sport w którym 22 facetów biega za jedną piłką powinny się od tego dzieła trzymać z daleka. Pozostałych ten dokument może zainteresuje, bo opowiada pracy sędziów podczas EURO 2008. Więcej nie zdradzam, wkrótce recenzja ;) Moja ocena 8/10
Wojna polsko-ruska - film który mnie zmiótł. Dlaczego więc jest dopiero na 9 miejscu? Ano dlatego, że zmiótł mnie do tego stopnia, że miałem problem z jego jednoznaczną oceną. Równie dobrze mogłem mu dać 10, jak i 1. Bo to dzieło odbierać można różnie. Jednak jednego z najważniejszych filmów mijającego roku nie wypada oceniać nisko, tym bardziej, jeśli ma tak znakomity scenariusz i aktorów. Moja ocena 7/10
Człowiek na linie - Man on Wire - drugi dokument w zestawieniu! Tym razem o prawdziwej pasji i dążeniu do spełnienia marzeń. Rzecz o facecie, który przeszedł na linie między wieżami World Trade Center. Prawdzie inspirujące kino. Moja ocena 7/10.

Oczywiście jak co roku znalazły się filmy, które miały potencjał na znalezienie się w tym rankingu, ale mi zabrakło czasu (a ostatnio sprzętu), aby je zobaczyć. Oto tytuły, które mogły w tym zestawieniu zamieszać:
Antychryst, Wrogowie publiczni, Dystrykt 9, Odlot, Rewers, Biała wstążka, Królik po berlińsku, Avatar.
Jednak nic straconego, jeśli naprawdę te filmy będą godne uwagi, to bez wątpienia za rok, przy kolejnym podsumowaniu o nich wspomnę.

Na zakończenie wszystkim czytelnikom, życzę aby najlepszy film jaki widzieli w 2009 roku był gorszy od najgorszego, jaki zobaczą w roku 2010 ;)

Pozdrawiam noworocznie,
Pawcio

Kitsch Corner: Jack Frost

2009-12-30T12:00:00.000+01:00

Co prawda święta już za nami, a zamiast zimy mamy jakby wiosnę (przynajmniej w momencie, w którym to pisałem tak było), ale ja pozostaję w klimacie śnieżno-bożonarodzeniowym. Trailer ku przestrodze, zanim ulepicie następnego bałwana, lepiej dwa razy pomyślcie :D Przed Wami Jack Frost:

Telewizyjny przewodnik świąteczny

2009-12-24T12:32:00.003+01:00

Dziś wigilia, czas niezwykły, jedny taki dzień w roku. A w zasadzie wieczór, w którym dzieją się cuda. Aktualnie pewnie wielu z Was zajmuje się ostatnimi porządkami, być może ubieraniem choinki, spóźnialscy kupują ostatnie prezenty. Korzystając z okazji życzę Wam na ten świąteczny czas odrobiny wytchnienia, spokoju i odpoczynku od codziennego zgiełku. Aby ta wigilijna wieczerza była czasem niezapomnianych spotkań z rodziną, a pod choinką aby znalazły się wymarzone prezenty. Niech to będzie czas niezapomniany dla każdego z Was.
Być może w te święta znajdziecie chwilkę, na to by zasiąść przed telewizorem. Co prawda stacje nas w tym roku nie rozpieszczają, ale i tak znajdzie się kilka filmów godnych uwagi. Poniżej ich lista:

Wigilia, 24.12.2009

Kevin sam w domu - 19.30-21.35, Polsat - Świąteczny evergreen. Chyba nic więcej nie muszę pisać ;)

Terminal - 20.00 -22.25, TVN - Tom Hanks uwięziony na lotnisku. Leciał wiele razy, ja go jeszcze nie widziałem.

Boże Narodzenie 25.12.2008

Wpuszczony w kanał - 12.35 - 14.10, TVN - Bodajże jedyna sensowna premiera w telewizjach darmowych. Dla niewtajemniczonych - animacja o domowym szczurze, który wpada w tytułowy kanał, gdzie spotyka swoich dzikich towarzyszy.

Kevin sam w Nowym Jorku - 19.30 - 21.50, Polsat - Druga odsłona świątecznego hitu, równie udana, równie legendarna.

Krucjata Bourne'a - 20.10 - 22.05, TVP 1 - Ponoć jeden z lepszych filmów akcji ostatnich lat. Idealna okazja żeby nadrobić zaległości i w końcu obejrzeć.

Szklana pułapka - 21.50 - 0.30, Polsat - Polsat funduje święta w stylu klasycznym - po dwóch Kevinach mamy okazję zobaczyć nieśmiertelnego Bruce'a Willis'a.

Plan lotu - 23.25 - 1.10, TVP 2- Film mało świąteczny, bo thriller, o znikającej z pokładu samolotu dziewczynce. Ponoć trzyma w napięciu.

Drugi Dzień Świąt 26.12.2008

Artur i Minimki - 15.45-17.45, Polsat - Kolejny animowany familijny hit, oryginalny o tyle, że francuski. Sygnowany nazwiskiem Luca Bessona, który jest klasą samą w sobie.

Harry Potter i więzień Azkabanu - 20.00-22.40, TVN - Podobno to najlepsza ze wszystkich części Pottera. Ja za pierwszym razem jej nie doceniłem, może tym razem mi się uda?

Ranczo Wilkowyje - 20.10 - 22.00, TVP 1 - Filmowa wersja serialowego hitu. Ponoć nie tylko dla fanów, którzy każdy odcinek znają na pamięć.

Ja więc widzimy, w święta telewizja nas nie rozpieszcza, ale może to i dobrze? Na zakończenie, w ramach nazwijmy to prezentu piosenka, z najlepszego filmu świąteczno-miłosnego:

Ze świątecznymi pozdrowieniami,
Pawcio

Filmowe podsumowanie roku, cz. 2

2009-12-22T14:30:00.000+01:00

Kolejna, druga część podsumowania. Tym razem będzie milej, bo zostawiam już w spokoju filmy, które mi się nie podobały. W tej i w następnej części już tylko same pozytywy. Dzisiaj skupiam się na filmach, które ja obejrzałem w roku 2009, a które premierę miały wcześniej. Tak więc poniższe rankingi są wybitnie moim podsumowaniem roku (bo przecież nie każdy musiał oglądać to co ja). A w nich znajdziecie po pięć filmów z dwóch kategorii - najlepsze filmy jakie widziałem i największe pozytywne niespodzianki w 2009. Filmy, które swoją premierę miały w mijającym powoli roku, a łapałyby się do powyższych kategorii oczywiście pojawią się w części trzeciej, tej najważniejszej. Ona w styczniu a póki co zapraszam do zapoznania się z tą listą.

NAJWIĘKSZE NIESPODZIANKI*

Step Up 2 (2008) - Ja na prawdę uważam ten film za udany! Owszem, aktorsko leży, ale przecież nie o to chodziło. Sceny taneczne biją na głowę to co widzieliśmy do tej pory we wszystkich You Can Danceach, a w dodatku główny wątek miłosny jest bardziej znośny niż w części pierwszej. Moja ocena: 4,5/6
Transformers (2007) - Zastanawiałem się długo na czym polega fenomen tego filmu. Przecież sama Megan Fox nie zapewniłaby takich wpływów, poza tym co fajnego może być w filmie o zabawkach? Teraz już wiem - pędząca do przodu akcja i genialne efekty specjalne. Moja ocena 4,5/6
Sen Kasandry (2007) - Do Woodyego Allena miałem swego rodzaju uraz. A przynajmniej do jego filmów kręconych na Wyspach Brytyjskich. Wszystkie one były jakieś przyciężkawe i ospałe. Pod tym względem Sen Kasandry jest podobny do chociażby Wszystko gra. Jego wyższość polega jednak na scenariuszu, który jest małym arcydziełem.
Obywatel Kane (1941) - Właściwie ten film łapałby się do rankingu o klasyce. Obejrzałem go jednak dopiero przedwczoraj ;) Do filmów czarno-białych zawsze podchodzę z dystansem, tak więc łatwiej im mnie zaskoczyć. Obywatel Kane swoją szansę wykorzystał, głównie za sprawą ciekawej historii. Moja ocena: 4,5/6
Dla Ciebie i Ognia (2008) - Polska produkcja amatorska, pewnie większość z Was pierwsze o niej słyszy. Pierwsza połowa filmu w kategorii thriller wypada rewelacyjnie. Szkoda tylko, że im bliżej rozwiązania zagadki, tym gorzej, a pomysły autorów są co raz bardziej absurdalne. Moja ocena: 4/6

NAJLEPSZE FILMY, JAKIE WIDZIAŁEM W ROKU 2009*

Once (2006) - Przyznam się szczerze, że ten ranking powstał w dużej mierze po to, żeby polecić Wam ten film. Piękna historia (co z tego, że w zasadzie o niczym), z genialną muzyką. Widziałem go już jakieś 10 miesięcy temu, a nadal nie umiem o nim nic mądrego napisać. Po prostu go obejrzyjcie. Moja ocena: 6/6
Pozwól mi wejść (2008) - Wbrew temu, co głoszą wszelkiej maści opisy - to nie jest horror. Jest to dramat z krwi i kości. Chłodna fińska opowieść o miłości wampira i chłopca. Co w niej jest takiego fascynującego? Klimat gęstszy niż mgła w Silent Hill. Moja ocena: 5,5/6
Zakochany Paryż (2006) - Bo miłość nie jedno ma imię. Raz jest zabawnie, innym razem smutno. Zbiór krótkich nowelek o Paryżu. Każdy znajdzie coś dla siebie, nie ma innej możliwości. Moja ocena: 5/6
Porachunki (1998) - Bardzo udany film, zakręcona intryga, jeśli tak wyglądają wszystkie filmy Guya Ritchiego, to ja go lubię. PS. Sprawdźcie jak brzmi tytuł oryginalny ;) Moja ocena: 5/6
Hawaje, Oslo (2004) - Lubię tego typu filmy. Mamy kilku bohaterów, ich historie się przeplatają, na ogół na końcu jest jeszcze interesująca pointa. Patent niby prosty, ale nie każdemy się udje. W Hawajach, Oslo się udało. Moja ocena: 5/6

Na tym kończę podsumowania na ten rok. Kolejne dopiero w styczniu. Ale już pojutrze przegląd świątecznej ramówki, na który oczywiście zapraszam :)

_____
* - data premiery w Polsce przed rokiem 2009

Filmowe podsumowanie roku, cz. 1

2009-12-13T15:00:00.002+01:00

Przez ostatnie dwa lata filmowe podsumowanie roku na moim blogu pojawiało się w jednej notce. Wyglądało to różnie, raz było za dużo wszystkiego i wkradł się przez to chaos, w zeszłym roku podsumowanie było klarowne, ale za to ja nie czułem się spełniony, bo nie napisałem o wszystkim, o czym chciałem. W tym roku postanowiłem obie metody połączyć i zrobić klarowne podsumowanie, w którym napiszę o wszystkim, o czym chcę, ale w trzech odsłonach. Pierwsza już dziś. A w niej przegląd klasyki, którą dane mi było obejrzeć w tym roku oraz filmy, które najbardziej mnie zawiodły.

KLASYKA

Każdego roku staram się obejrzeć jakieś filmy, które każdy szanujący się kinoman znać powinien. W tym jestem szczególnie zadowolony - udało mi się obejrzeć kilka absolutnych evergreenów. Inna sprawa, że nie zawsze zachwyt nad konkretnymi dziełami rozumiem. W rankingu pominąłem filmy z przed roku 1990. Filmy uporządkowane w kolejności oglądania.

Ojciec chrzestny (1972) - Numer jeden w rankingu filmwebu, numer dwa w rankingu imdb. Nie znać tego filmu to wstyd, sam się sobie dziwię, że dopiero w tym roku po niego sięgnąłem. Przyznam jednak szczerze, że nie zmiótł mnie z krzesła. Jak na kino gangsterskie był bardzo spokojny, zabrakło mi w nim akcji. Ale i tak potrafił wciągnąć i zafascynować. Moja ocena: 5/6

Przeminęło z wiatrem (1939) - Jedna z milszych niespodzianek AD 2009. Chyba każdy słyszał o tym filmie. Słyszeć to jedno, a być świadomym jego długości i roku produkcji to drugie. Obie rzeczy mnie przeraziły - film z 1939 trwający prawie 4 godziny. To nie wróżyło niczego dobrego. A jednak, okazało się, że już wtedy potrafiono kręcić filmy z epickim rozmachem, wzbogacone w dodatku całkiem przyzwoitą historią. Moja ocena 4,5/6

Człowiek słoń (1980) - Właściwie, ten film równie dobrze nadawałby się do poniższego rankingu, na największy zawód. Oglądałem go na trzy razy, a to zdarza mi się rzadko, bo też rzadko nie mogę czegoś tak bardzo strawić. Za bardzo uwierzyłem nazwisku Davida Lyncha i opiniom, że to jego najlepszy film. To jego najnormalniejszy film. A to co normalne i zrozumiałe nie zawsze jest najlepsze. Poza tym za bardzo raziło mnie oczywiste przesłanie. Moja ocena 3-/6

Koszmar z ulicy Wiązów (1984) oraz Koszmar z ulicy Wiązów 2: Zemsta Freddy'ego (1985) - Grzechem byłoby mieć boks z całą serią 'Koszmaru' i go nie ruszyć. Póki co widziałem tylko dwie części sagi o legendarnym Freddym Krugerze. Jak najbardziej spełniły moje oczekiwania. Dzisiaj co prawda więcej scen bawi niż straszy, ale nie zmienia to faktu, że ogląda się całość nad wyraz przyjemnie. Moja ocena 4,5/6

Człowiek z blizną (1983) - Jeśli chodzi o kino gangsterskie - mój ulubiony film. Dopiero w tym roku odkryłem, że podobieństwo plakatów Człowieka z blizną i American Gangster wcale nie jest przypadkowe. Klimat obu filmów jest podobny, możemy poczuć, jakbyśmy sami poruszali się po świecie bohaterów. Pomimo podobnej oceny zdecydowanie wolę Scareface od Godfather. Moja ocena 5/6

Ojciec chrzestny 2 (1974) - Największe nieporozumienie AD 2009. Nie pojmuję tego, jak ten film może być tak wysoko we wszelkiej maści rankingach, jak można stawiać go wyżej niż część pierwszą. Broni się co prawda aktorsko, ale sam scenariusz jest niepotrzebnie rozciągnięty i w dodatku koncept porównywania dwóch ojców chrzestnych do mnie nie trafia. Wieje nudą. Moja ocena 3=/6

ZAWODY

Kilka filmów, które mnie zawiodły pojawiło się już wyżej. Pozostałe tutaj. Ranking jest jakby dwuczęściowy - pierwsza szóstka to filmy, które swoją polską premierę miały w 2009 roku, ostatnia czwórka to te, które premierę miały wcześniej. Im film wyżej w swojej części rankingu, tym większy sprawił mi zawód.

Tulpan (2008) - Dla mnie to gówno udające diament. Ktoś wpadł na genialny pomysł - pojedziemy na step, pokręcimy trochę ludzi, trochę krajobrazów i wyjdzie arcydzieło, którego pewnie nikt nie zrozumie, każdy będzie interpretował inaczej, ale będą się zachwycać. Ja się nie zachwycam. Emocji prawie nie ma, step jest nudny, a w dodatku wygląda to jak kazachski Big Brother. Moja ocena 1/6
Gomorra (2008) - Być może ja nie mam szczęścia do kina gangsterskiego, albo po prostu go nie rozumiem. Dostrzegam za to pewne podobieństwo do Tulapana - tu też ktoś próbował zrobić coś w stylu reality show, tym razem mafijnego. I stąd mamy wrażenie, jakby kamerzysta snuł się bez celu wśród mafiosów, z grubsza niczym nie różniących się od dresów z pod bloku. Z kamerą wśród zwierząt? Wolę discovery. Moja ocena: 2/6
Milczenie Lorny (2008) - Film sam w sobie tragiczny nie jest. Mój problem z nim polegał na tym, że miałem wobec niego zbyt wielkie oczekiwania, stąd też zawód spory. Być może nie do końca odpowiada mi stylistyka filmów braci Dardenne, bo podobny problem miałem z ich Dzieckiem. Na plus można zaliczyć na pewno to, że losy głównej bohaterki nie są nam obojętne. Przynajmniej do czasu, gdy autorzy nie zaczęli kombinować i wymyślili całkiem nierealne zakończenie. Moja ocena 3/6
Harry Potter i Książę Półkrwi (2009) - Nie rozumiem zachwytów nad tym filmem. Dla mnie za dużo było tam miziania się, za mało magii. Scena z różdżkami na końcu przelała czarę goryczy. Najgorszy Potter, jakiego widziałem. Moja ocena 3/6
Madagascar 2 (2008) - Kolejna ofiara zbyt wygórowanych oczekiwań. Sam w sobie jest znośny, chwilami nawet zabawny. Ale na pewno nie lepszy od pierwszej odsłony. Moja ocena 3/6
Coco Chanel (2009) - Spodziewałem się fascynującej historii o życiu najsłynniejszej projektantki świata. Otrzymałem opowieść o jej miłościach. Nudne to i schematyczne, ale da się oglądać bez boleśnie. Moja ocena 2,5/6
Nieodwracalne (2002) - Zdecydowanie przereklamowany film. Widać, żeby było o filmie głośno wystarczy wstawić stosunkowo ostrą scenę gwałtu, a jak odwróci się kolejność wydarzeń, to w dodatku połowa widzów okrzyknie go arcydziełem. Do mnie ten koncept nie trafił. Moja ocena 2/6
Kung Fu Panda (2008) - Aż wierzyć mi się nie chce, że to jedna z najlepszych animacji ubiegłego roku. Dla mnie była nudna i w ogóle niezabawna. Wall.E pobił pandę, tak jak Pudzianowski niedawno Najmana. Moja ocena 2/6
Happy-Go-Lucky, czyli co nas uszczęśliwia (2008) - Film o kobiecie która zamiast uszczęśliwiać irytowała. Nazwijcie mnie zgredem, ponurakiem, jak chcecie. Ale na prawdę nie widzę nic zabawnego w tym, że główna bohaterka uparcie usiłuje jeździć w szpilkach, mimo że jej instruktor jej to odradza. Moja ocena 2,5/6
Tajne przez poufne (2008) - Nie będę śmiał się z filmu, tylko dlatego, że reżyserują go Coenowie. Humor do mnie nie trafił, za to aktorsko wyszło rewelacyjnie. Problem w tym, że to za mało, jak na film sygnowany takimi nazwiskami. Moja ocena 4/6

Tyle w tym tygodniu. Kolejną część podsumowania postaram się zamieścić jakoś w przyszły weekend. Aczkolwiek nie gwarantuję niczego, ponieważ mój komputer odmówił posłuszeństwa, więc muszę sobie radzić inaczej.

'500 dni miłości' premierą grudnia

2009-12-07T11:30:00.002+01:00

Oto i on - długo oczekiawny (przynajmniej przez Szymalana ;) ) i ostatni w tym roku przegląd premier. Tym razem będzie krótki. Polska to w końcu nie USA i na nasze ekrany w grudniu wchodzą raczej ochłapy, w towarzystwie świątecznych ciepłych filmów, w których uśmiechnięci Amerykanie chodzą po sklepach, znajdują prezenty pod swoimi wielkimi choinkami i przy okazji miłość swojego życia. Może trochę przesadzam, bo w tym roku nie dostrzegłem niczego typowo świątecznego w repertuarach kin (poza Reniferem Niko, który jednak miał premierę w listopadzie). Za to kilka filmów jest godnych naszej uwagi. Ja najbardziej czekam na '500 dni miłości' (premiera: 04.12.2009).

Niektórzy mogą być zaskoczeni, bo swojej niechęci do produkcji romantycznych raczej nie ukrywam. Ale co poradzę, że z każdej strony dochodzą mnie słuchy (m.in. od Loli i Menetherisa), że ta jest inna. I ja w to wierzę. Historia faceta, który po rozstaniu ze swoją miłością postanawia przeanalizwoać swoje 500 dni w związku ma według mnie potencjał. I bije od niej jakieś ciepło, które daje mi nadzieję, na niespodziankę pokroju 'Once', czy chociaż 'Małej miss'. Poprzeczka jest wysoko, zobaczymy czy '500 dni miłości' ją przeskoczy.

Pewnie większość z Was przeciera oczy ze zdumienia, że coś zdołało wyprzedzić 'Avatar' (premiera: 25.12.2009). Cóż, to chyba już też kilka razy pisałem - sci-fi to nie moja bajka. Poza tym nie wierzę tym wszystkim zapewnieniom, że to będzie jakaś rewolucja w historii kina itepe. W mojej całej ignorancji nie widziałem nawet zwiastuna tej produkcji! Tak więc w moich oczach Cameron ze swoim dziełem obroni się tylko wtedy, jeśli stworzy coś na prawdę godnego. W jego przypadku, poprzeczka jest jeszcze wyżej niż w przypadku '500 dni miłości', więc większa szansa że ją strąci.

Ostatnio zauważyłem, że z plakatów co raz częściej spogląda na mnie 'Mikołajek' (premiera: 04.12.2009). Nie chodzi mi tu wcale o tego świętego, ale o małego chłopca z książki René Goscinnego. Co prawda trochę nie trafia do mnie fakt zrobienia z tego filmu aktorskiego. Jakoś Mikołajek nierozłącznie kojarzy mi się z kreską Jean-Jacques Sempéi i ciężko będzie to zmienić, tym bardziej, że Maxime Godart (tytułowy Mikołajek) głównej roli nie bardzo mi go przypomina.

I to by było w zasadzie na tyle, jeśli chodzi o premiery ważne, komercyjne i z potencjałem. Teraz pora przejść do niszy - 'Królik po berlińsku' (premiera: 04.12.2009) się poleca. Może być to smaczne danie - jest to dokument (a ten gatunek w tym roku się dla mnie odczarowuje) o czasach podziału Europy, czasach wznoszenia Muru Berlińskiego. Ciekawostką jest jednak, że film naśladuje przyrodniczą produkcję, jednak to ludzie, a nie króliki są tu ponoć najważniejsze. Pokręcone to trochę, ale interesujące.

To tyle jeśli chodzi o kino ambitne. Na zakończenie chciałem wrócić jeszcze do dwóch produkcji komercyjnych, które od tych z drugiego i trzeciego akapitu odróżnia to, że raczej nie mają potencjału. Pierwsza - 'Zombieland' (premiera: 04.12.2009) naśmiewa się z (na pewno nikt na to nie wpadł...) zombie. Ogólnie nie liczę na wyszukany humor, raczej gagi w stylu szedł i ucięli mu głowę. Zawsze to jakieś inne podejście do tematu, niż standardowe z horrorów (szedł i zjadły go zombie). Jest też druga ciekawostka - 'Hell Ride' (premiera: 25.12.2009). Film sygnowany nazwiskiem Tarantino, który ma z tą produkcją wspólnego tyle, że... jego nazwisko pojawia się na plakacie. Nadzieja jednak jest w końcu Quentin byle gówna by nie polecał. Ostatnio za jego radą obejrzałem 'Oldboya' i był to zdecydowanie dobry wybór.

I jeszcze jedna rzecz mi się przypomniała. Oficjalna premiera to nie jest, film o którym chcę wspomnieć trafia po raz pierwszy do kin w Poznaniu. W zasadzie do jednego kina, na jeden pokaz - Multikino 51 we wtorek 08.12.2009 o 19.30 wyemituje 'Zabić sędziego'. Tytuł ten to dokument, poprzednio można było go oglądać na WFF. A o czym opowiada? O kulisach pracy sędziów na Euro 2008. A kto jest w nim główną postacią i skąd się wziął tytuł domyślcie się sami ;) Ja mam zamiar skorzystać z okazji i z owym dziełem się zapoznać.

Poniżej zwiastun '500 dni miłości', ale nie wyłączajcie po napisach, pod nim dalsza część notki ;)

***

Z racji, że grudzień to czas podsumowań, nie inaczej będzie i w tym miesiącu u mnie na blogu. Ogólnie rzecz biorąc zapowiada się sporo notek, bo podsumowanie roku zamierzam rozbić na trzy części, co by nie zasypywać Was masą rankingów w jednej notce. Część ostatnia wypadnie jednak dopiero na początku stycznia. A poza tym w grudniu standardowo jedna recenzja, przegląd świątecznych ramówek i podsumowanie świąt. Słowem będzie się tu działo ;)

***

Skoro już o podsumowaniach mowa, to mam jeszcze jedno pytanie. Czy ktoś z Was, koleżanki i koledzy, chciałby gościć na łamach swojego bloga konkurs Srebrne Kadry? W zeszłym roku gościłem go ja, w tym roku marzy mi się większa liczba blogerów biorąca udział w tej zabawie. Ogólnie owe goszczenie polegałoby na tym, że każdy zainteresowany zamieściłby po prostu notkę informującą o tym konkursie, coś w stylu tej mojej zeszłorocznej i jeśli byłby zainteresowany, również wyniki. W zamian może liczyć na reklamę na stronie kinomaniaki.com :) Ogólnie rzecz biorąc, chciałbym po prostu dotrzeć do jak największej liczy potencjalnych uczestników ;) A bardzo możliwe, że każdy uczestnik weźmie udział w losowaniu filmów na dvd :) Póki co chciałbym się po prostu zorientować, czy ktoś w ogóle by na to poszedł. Jeśli zainteresowanie będzie, więcej szczegółów pojawi się w odpowiednim czasie u mnie na blogu :)

Kitsch Corner: Atak Mega Karaczanów

2009-11-27T16:30:00.001+01:00

Tego jeszcze w kinie nie było. Karaczany atakują! A co to takiego karaczany? Dowiecie się ze zwiastuna, przyznam szczerze, że ja się spodziewałem bardziej jakichś ptaków :P Moja znajomość biologii jest jednak delikatnie mówiąc nie najlepsza ;) Tak swoją drogą, tytuł jest rewelacyjnie przetłumaczony xD

Coco Chanel

2009-11-15T14:00:00.001+01:00

tytuł oryginalny:
Coco avant Chanel
gatunek:
biograficzny, dramat
reżyseria:
Anne Fontaine
scenariusz:
Christopher Hampton, Anne Wiazemsky, Anne Fontaine, Camille Fontaine
zdjęcia:
Christophe Beaucarne
muzyka:
Alexandre Desplat
obsada:

Audrey Tautou	Coco Chanel
Alessandro Nivola	Arthur Capel
Marie Gillain	Gabrielle, siostra Chanel
Emmanuelle Devos	Emilienne d'Alençon
Benoît Poelvoorde	Balsan

od lat: 12
czas trwania: 105 minut
cena DVD: 49,49 zł
moja ocena: 2,5/6

Nie wystarczy znana postać, żeby nakręcić dobry film biograficzny. Być może nie jest to nic odkrywczego, ale Francuzi zdają się o tym nie wiedzieć. Albo po prostu nie potrafią kręcić biografii. W ostatnich latach najpierw uraczyli nas mizerną ekranizacją życia Edith Piaf, którą uratowała muzyka, teraz przyszła kolej na jeszcze słabszą biografię 'Coco Chanel', której... nic nie ratuje.

Być może czepiam się trochę na wyrost, bo to w końcu nie miało być przedstawienie całego życia światowej sławy projektantki. Oryginalny tytuł 'Coco avant Chanel' możnaby przetłumaczyć jako 'Coco przed Chanel'. Czyli okres zanim Coco stałą się Chanel. Trzeba przyznać, że sam moment przemiany ukazano całkiem przyzwoicie. Gorzej z jej umotywowaniem. Motywacja w stylu: "Zmarła miłość mojego życia? Chyba zrobię pokaz swojej kolekcji." niestety do mnie nie trafia. Wysiedziałbym w kinie te pół godziny więcej, gdyby tylko dane byłoby mi zobaczyć trochę żalu, smutku i rozpaczy po stracie miłości życia.

Zresztą miłości dość dziwnej. I tu pojawia się mój główny zarzut pod adresem filmu. Chociaż nie jestem pewniem czy adresat jest dobry, bo być może swoje żale powinienem kierować do samej pani Chanel. Mianowicie nie jestem w stanie pojąć, dlaczego Coco tak bardzo zaangażowała się w tę miłość. Mówi się z jednej strony o jej wyzwoleniu, wolności i silnym charakterze, a z drugiej pozwala ona mężczyźnie, którego kocha i co ważne który kocha ją, ożenić się dla pieniędzy. Może to kwestia punktu widzenia, ale dla mnie to żadne wyzwolenie, bo kobieta wyzwolona tupnęłaby nogą i powiedziała albo ona, albo ja (nawet na początku XIX wieku).

Poza tym za dużo było w tym wszystkim romansów bez miłości. Szczerze liczyłem, że zobaczę jak to się stało, że kobieta z sierocińca zdobyła tak silną pozycję w świecie. Teoretycznie odpowiedź dostałem - chciała żyć dostatnie, więc wprosiła się do pewnego bogacza i dalej jakoś poszło. Tylko jakoś ciężko mi uwierzyć, że to wszystko takie proste było.

W zasadzie wszystko, w czym można było pokładać nadzieję tutaj zawodzi. Moda na najwyższym poziomie? Niestety, gdyby Coco była moją krawcową, szybko bym z jej usług zrezygnował ;) Może tak z wielkimi projektantami jest, że tworzą rzeczy, których przeciętny zjadacz chleba nie założyłby nawet, żeby śmieci wynieść (popatrzcie na ciuchy Jacykowa). Jeśli tak, to Coco Chanel jak najbardziej do grona najbardziej wybitnych projektantek pasuje. W zasadzie tylko jej czarna sukienka z balu wprawiała mnie w zachwyt. Reszta szału nie robiła.

Podobnie, jak Audrey Tautou, która (piszę to z krwawiącym sercem), nie wyszła ponad przeciętność. Ot, zagrała to co miała, solidnie, owszem, ale nie dała swojej postaci nic ponad to, co było w scenariuszu. Nie zdołała stać się Coco Chanel, udało się jej jedynie ją odegrać. Powiedziałbym nawet, że przyćmił ją Benoît Poelvoorde w roli Balsana. Ta postać była bez wątpienia najjaśniejszym punktem całego filmu.

Skąd się wzięło więc te 2,5 punktu? Po części z muzyki, która była zręcznie dobrana i choć nie sprawdziłaby się jako osobna płyta, to w połączeniu z obrazem tworzyła kompozycję tak wyborną, jak połączenie ciastka, karmelu i czekolady w pewnym znanym batoniku.
W większości jednak, na moją ocenę wpłynęła dobra reżyseria. Pomimo średniego scenariusza i niepomagających aktorów, Annie Fontaine udało się zrobić film tak, że da się go obejrzeć od początku do końca, bez nerwowego spoglądania na zegarek co minutę.

Po tym wszystkim pewnie myślicie, że nie warto tracić dwóch godzin, na zgłębienie połowy życia słynnej projektantki. I tu Was zaskoczę. Warto, pod dwoma warunkami. Po pierwsze, jeśli jesteśmy ciekawi świata - w znośnej formie otrzymujemy biografię znanej osoby, taka nauka przez kino. Po drugie, jeśli jesteśmy kobietą - z damskiego punktu widzenia, ten film może prezentować się nieco lepiej, a najlepszym tego dowodem niech będzie dziewczyna siedząca obok mnie podczas seansu (oczywiście pozdrawiam, chociaż nie ma szans, żeby tu zajrzała ;) ), która była zadowolona z tego co ujrzała. Zresztą, ja też nie żałuję wydanych pieniędzy (5 zł to nie majątek, God bless Kino Muza i czwartki), a atmosfera pełnej sali ludzi którzy przyszli na film, a nie nasycić swój żołądek popcornem i nachosami jest bezcenna!

'Paranormal Activity' premierą listopada

2009-11-08T23:00:00.002+01:00

Przyznam szczerze, że nie spodziewałem się takiego wysypu wartościowych filmów w listopadzie. Jakoś w ostatnich latach listopad i grudzień był to czas raczej wydań dvd, które usiłowały wprosić się pod naszą choinkę, natomiast do kin wchodziły obrazy raczej przeciętne, o których najczęściej nikt po miesiącu nie pamiętał. W tym roku jest jednak inaczej. W listopadzie są hity, (ponoć) świetne polskie filmy, popularne ostatnio horrory udające dokumenty, blockbustery i dobre dramaty. Czyli nie tylko różnorodnie, ale i na poziomie, wysokim poziomie. I dlatego miałem dość ciężki orzech do zgryzienia, co określić mianem premiery tego miesiąca. Padło na 'Paranormal Activity' (premiera: 20.11.2009).

Przyznam się szczerze, że trochę dałem się zbałamucić kampanii reklamowej. Podobnie jak w przypadku innych tego typu filmów ([Rec], Projekt: Monster, The Blair Witch Project), tak i tu dystrybutor za wszelką cenę chciał podkreślić realizm. Nawet nie tyle samego materiału, bo chyba nikt już nie wierzy w bajki, głoszące że taśmy ze straszącym domem to autentyki. Bardziej chodzi tu o prawdziwy strach, który powinien wyciekać z ekranu i wkradać się niepostrzeżenie do naszego mózgu, by robić tam spustoszenie. I bardzo możliwe, że tak jest. Świadczą o tym chociażby zarobione przez ten film pieniądze (budżet na poziomie 11 tysięcy zarobki na poziomie 60 milionów), czy przychylne recenzje na zaufanych blogach ;)

Znacznie mniejsze oczekiwania mam w stosunku do [Rec] 2 (premiera: 06.11.2009). Większość słyszała już o pierwszej części - tajemniczy dom, do którego przyjeżdżają strażacy wraz z kręcącą o nich materiał reporterką i kamerzystą. Niestety nikt nie wychodzi stamtąd żywo, ponieważ w budynku 'coś' zmienia mieszkańców w bestie. W drugiej części do tego samego domu wpada z wizytą ekipa antyterrorystów. Co z tego wyniknie? Prawdopodobnie to samo, prawdopodobnie ten sam będzie klimat. Czyli wszystko przyzwoicie, pytanie tylko po co?

Oczywiście odpowiedź może być tylko jedna - for money. Tak samo, jak ma to miejsce z premierą 'Księżyca w nowiu' (premiera: 20.11.2009). Nie dla mnie ta bajeczka, nie czytałem książek z tej serii, nie zostawiałem w nocy otwartego okna, żeby jakaś wampirzyca zawitała do mnie księżycową porą, a Edward nadal kojarzy mi się z tym Nożycorękim. Ale ja to ja, nie znaczy to, że inni też tak mają. I dopóki nikt na siłę nie będzie mi wpajał, że 'Saga Zmierzch' jest słiciaśna, nie przeszkadza mi to zjawisko. Chodźcie sobie ludzie wzdychać do wypicowanego aktora, na film który robi wodę z mózgu.

Jeśli chodzi o hity, trochę bardziej w moim klimacie jest '2012' (premiera: 11.11.2009). Chociaż przyznam szczerze, że nie lubię filmów katastroficznych, ten jednak warty jest uwagi, ale tylko pod warunkiem, że zobaczymy go w kinie. Efekty wizualne, które widać na zwiastunach zapierają dech w piersiach. I nie przeszkadza mi to, że scenariusz będzie dziurawy jak ser szwajcarski (Amerykanie budują statki, żeby ocalić ludzkość, chociaż świat rozpada się w oczach - budują je na Marsie, czy co?). Wybaczę nawet przewijające się symbole Zjednoczych Stanów Ameryki (ujęcie z wpadającym w Biały Dom krążownikiem J.F. Kennedy jest tak patetyczne, że nie powstydziłby się go nawet Michael Bay). Wszystko to pod jednym warunkiem - musi być widowiskowo. Inaczej ten film traci sens.

Warto poświęcić też trochę uwagi polskim filmom - w tym miesiącu wchodzą na nasze ekrany dwa, szczególnie dobre (przynajmniej tak twierdzą krytycy). Pierwszy z nich, 'Rewers' (premiera: 13.11.2009) jest też polskim kandydatem do Oscara. Czy zdobędzie nominację zobaczymy już za parę miesięcy. Póki co warto odnotować, że jest to czarna komedia - gatunek w kraju nad Wisłą nie często spotykany, a jeśli już to raczej w towarzystwie słowa klapa.

Również stosunkowo niepopularny w naszym kraju gatunek - kryminał - prezentuje druga polska rewelacja - 'Dom zły' (premiera: 27.11.2009). Fabuła może nie brzmi zbyt zachęcająco - pewien porucznik musi przeprowadzić śledztwo, w domu, w którym kiedyś znalazł schronienie. Jednak rozwiązanie zagadki może być niebezpieczne nie tylko dla podejrzanego. Warto zaznaczyć, że autorem scenariusza i reżyserem jest Wojciech Smarzowski - całkiem dobrego 'Wesela'.

Przyciągnąć nazwiskiem może też Michael Haneke, chociaż on trafi raczej do wrobionej widowni. Jego 'Biała wstążka' (premiera: 20.11.2009) wygrała w tym roku dość silnie obsadzony festiwal w Cannes. Mnie to wystarcza za rekomendację, tym bardziej, że opowieść zdaje się być studium nad pokoleniem, które rozpętało II wojnę światową. Zresztą tego reżysera cenię za 'Ukryte', które swego czasu zrobiły na mnie dość duże wrażenie (mimo że wtedy chyba tego filmu nie zrozumiałem).

W listopadzie warto też zwrócić uwagę na kolejny mockumentary 'Yes-Meni naprawiają świat' (premiera: 20.11.2009); kolejną po 'This is it' produkcję żerującą na taniej sensacji - 'Roman Polański. Ścigany i pożądany' (premiera: 13.11.2009); podróbkę 'Step up' - 'Fame' (premiera: 06.11.2009); oraz film świąteczny (a jakże! przecież co raz bliżej święta i ciężarówki Coca-Coli już jeżdżą w spotach) - w tym roku odkopano 'Opowieść wigilijną' (premiera: 20.11.2009).

Zwiastun 'Paranormal Activity':

Kitsch Corner: Robo-geisha

2009-10-30T14:00:00.001+01:00

Myśleliście, że najbardziej chore pomysły na filmowe koszmarki rodzą się w Zjednoczonych Stanach Ameryki? To źle myśleliście! Zapewniam Was, że nikt w USA nie wpadł na pomysł zrobienia filmu o tak nietypowych (Robo)gejszach.
Co w nich dziwnego? Nie zdradzę, ale już same nazwy bohaterek dają do myślenia - w rolach głównych m.in. Geisha Chainsaw, Geisha Harakiri, Geisha Katana, Geisha Transform (moja ulubiona <3) i masa innych, ciekawych wynalazków :D
Tak więc strzeżcie się moi mili, the war of Geisha begins!

To już 2 lata!

2009-10-26T22:59:00.000+01:00

Tak jest moi mili, w dniu dzisiejszym ten blog kończy dwa lata. Czas ten zleciał niesłychanie szybko. W zasadzie nie chciałbym w tej notce za bardzo rozpisywać się o historii, bo to już minęło, każdy widział jak było. W sumie sporo się przez ten czas zmieniło - począwszy od designu (obecny mnie wreszcie zadowala, więc pewnie zostanie na długo), przez tematykę postów (nowość tegoroczna - Kitsch Corner), po ich częstotliwość. Ja jednak wolę skupić się na przyszłości. O niej jednak za chwilę, jest coś ważniejszego.

Bo już dawno przestałbym tu pisać, gdyby nie Wy, drodzy czytający i komentatorzy! Przez te dwa lata Filmlog Pawcia zebrał ponad 16 000 wyświetleń. Nie wiem, czy to dużo, czy mało, dla mnie wystarczająco :) Szczególnie, że część osób wraca tu regularnie i w dodatku zostawia komentarze. I za to Wam dziękuję. To właśnie dla tych komentarzy warto pisać bloga.
Niektórzy jednak trafiają tu wybitnie przez przypadek. I tak jak w zeszłym roku, tak i w tym zamieszczam najlepsze frazy, po jakich mnie wygooglowano. Z tego co zdążyłem się zorientować, rok temu pomysł ten był trafiony ;) Przyznaję się jednak bez bicia - dane do poniższego zestawiania zacząłem zbierać stosunkowo niedawno, jakieś 3 miesiące temu. Niektóre opatrzyłem swoim komentarzem ;)

muzeum z rysunkami seryjnych morderców w ameryce
dwie lezbian
filmy które pozostały w pamięci - google jak własna pamięć?
zdjecia mojej bylej zemsta - google wie jak wygląda twoj była?
sharon stone w filmach porno - jeszcze chyba nie zagrała. Na szczęście ;)
Snape zepchniety - na drugi plan w najnowszej części Pottera. Na pierwszym mizianie.
co mnie w życiu uszczęśliwia - a skąd mam wiedzieć?!
czy grozi nam katastrofa ekologiczna bez pszczół - wie ktoś?
Miłość Na Wybiegu - Diabeł ubiera się nie tylko u Prady 2009 Nowszy post Starszy post Strona główna - zwycięzca w kategorii najdłuższa fraza
Balladyna - wymyśl inne zakończenie - sam wymyśl
Harry hermiona seks - pomarzyć można ;)
prada ryjowki - z tego co wiem Prada nie sprzedaje jeszcze ryjówek ze swoimi metkami
harry potter ginny weasley seks blog - ach, ci potteromaniacy
anioły do korowania - wtf?!
pawcio i marcia - czy ja o czymś nie wiem :>
dlaczego nie chce się włączyć transformers zemsta upadłych
najpiekniejsze filmy gangsterskie usa z czarnuchami filmografia
"noga w gipsie" porn - bo różne są fetysze
rekin dla snu
coś śmiesznego mi się przypomniało - co?
moda na wampiry

I na zakończenie o przyszłości słów kilka.
Od początku roku można zauważyć znaczny spadek liczby recenzji. I taka tendencja raczej się utrzyma. Ale za to będę się starał opisywać jakiś film raz w miesiącu, co więcej chciałbym, aby były to filmy kinowe. Jeśli jednak ktoś chciałby podyskutować o innym obejrzanym przeze mnie filmie, zapraszam na blipa. Tam, w formie takiej jak od dłuższego czasu, będę wspominał o każdym obejrzanym filmie, a niedługo pewnie o najnowszych obejrzanych odcinkach Heroesów.
Poza recenzjami tradycyjnie w ostatni piątek miesiąca Kitsch Corner (w najbliższym coś japońskiego), a w pierwszy piątek przegląd premier. Tak więc na miesiąc przypadają trzy teksty. Plus oczywiście raz na jakiś czas bonusy na różne święta ;)
I korzystając z okazji, skoro już się rozpisuję o przyszłości i w ogóle - wziąłem udział w konkursie na bloga studenckiego. Zapisy jeszcze trwają, zainteresowanych odsyłam tu: http://blogstudencki.pl/

Tyle ode mnie, mam nadzieję, że za rok o tej porze również będzie okazja do świętowania ;)

pawcio

'Zabójcze ciało' premierą października

2009-10-07T22:30:00.003+02:00

Było dużo premier we wrześniu? Było. Były dobre filmy we wrześniu? Były. No to do lutego mamy spokój, bo ani październik, ani żaden następny miesiąc w tym roku z pewnością tylu wrażeń już nam nie dostarczy. Nie pozostaje już nic innego, jak nadrabianie zaległości. Jeśli jednak ktoś się uprze, w kinach znajdzie przede wszystkim dobrą rozrywkę. Chociaż może to być dość wątpliwe, czy 'Zabójcze ciało' (premiera: 30.10.2009) zapewni taką rozrywkę każdemu.

Bo chociaż jest tu wszystko to, co ostatnio sprzedaje się całkiem nieźle (Megan Fox i emo-wampirze opowieści), to jednak może trochę zabraknąć humoru. Ale i tak numer jeden w Box Office będzie jak nic. W końcu kto by nie chciał obejrzeć jak wspomniana Megan Fox pastwi się nad biednymi kolegami ze szkoły mordując ich z rozkoszą. Każdy. Nawet jeśli jej nie lubi, przynajmniej będzie miał kolejny argument w walce z jej 7% talentu.

Zawalczyć z 'Zabójczym ciałem' może jedynie 'Odlot' (premiera: 16.10.2009). Kolejna animacja (miesiąc bez animacji miesiącem straconym), od pozostałych odróżnia ją jednak to, że głównym bohaterem nie są zwierzęta (czyżby wszystkie gatunki już się pokazały na ekranie?), tylko zgryźliwy staruszek, a i film sam w sobie aspiruje chyba do czegoś więcej - krążą plotki o nominacji do Oscara w kategorii najlepszy film. I chociaż w tym roku nominowanych będzie 10 obrazów, ja do tego typu rewelacji podchodzę sceptycznie. Po 'Wall.E' ciężko będzie w kategorii animacji 3D wymyślić coś lepszego.

Inny wymiar rozrywki, zdecydowanie dla starszych widzów oferuje 'Dystrykt 9' (premiera: 09.10.2009). Dla fanów science-fiction to na pewno gratka - z kosmosu przybywają obcy, którzy są jednak uchodźcami ze swojej planety. Na ziemi w zamian za azyl mają wytwarzać broń. Sprawa trochę się jednak komplikuje, gdyż bez DNA obcych ową broń można sobie co najwyżej powiesić nad kominkiem. Przyznaję, że brzmi to całkiem oryginalnie, potencjał jest i w ogóle, ale już kiedyś pisałem, że sci-fi to nie moja bajka.

Ja wolę zdecydowanie przeciętny dramat, od dobrego science fiction. A na taki wygląda mi 'Weronika postanawia umrzeć' (premiera: 02.10.2009). Jest to bodajże pierwsza w historii ekranizacja prozy Paulo Coelho, w dodatku z Sarahą Michelle Gellar w roli głównej. I chociaż znane nazwiska są, to z bólem serca stwierdzam, że nie będzie to hit. A szkoda, bo podobne słowa wypowiedział pewien facet siedzący obok mnie na 'Bękartach wojny' przy okazji trailera tego filmu. Aczkolwiek bardziej w kontekście że dramat to gówno, a dobre są filmy gdzie jest dużo krwi i dużo bum. No fakt, w dramatach tego nie ma i hitami nie są, ale to raczej przez tego typu widzów chodzących do kina z przyczyn, których sami nie są w stanie podać, a nie ze względu na podrzędność tego gatunku.

I podążając dalej tropem kina, które 'hitem nie będzie' polecam 'Serafinę' (premiera: 23.10.2009). Jest to biograficzny film, opowiadający o francuskiej malarce, jednej z największych francuskich artystek w historii. Spokojnie, nie ma czego się wstydzić, ja też pierwsze o niej słyszę. Ale to właśnie w kinie jest piękne - nawet jeśli film z punktu widzenia scenariuszowego okaże się porażką, to zawsze pozostaną horyzonty poszerzone o biografię znanej osoby. Pewne oczekiwania w stosunku do 'Serafiny' mieć jednak można, w końcu zdobyła 7 Cezarów.

Kolejną nie-hitową produkcją godną uwagi jest 'Moje Winnipeg' (premiera: 02.10.2009). Jest to przedstawiciel dość popularnego gatunku mockumentry. Dla niewtajemniczonych, są to pseudo-dokumenty, w stylu Borata, Rec, czy The Blair Witch Project. Na ogół takie mieszanki fabuły i dokumentu są dość udane, pewnie podobnie będzie i tym razem.

Poza tym w kinach znajdziecie też coś, co mi wygląda na ekranizację książki kucharskiej - 'Julie i Julia' (premiera: 09.10.2009); kolejną, szóstą już 'Piłę' (premiera: 23.10.2009), przy okazji której warto odnotować, że gdy już nikt nie ma ochoty tej serii oglądać dystrybutor chce zwiększyć oglądalność zrównując czas premier polskiej i światowej; oraz coś dla nekrofilów, którzy przy okazji lubią dawać innym zarabiać na cudzej śmierci - 'Michael Jackson's This Is It' (premiera: 28.10.2009).

Na koniec tradycyjnie zwiastun premiery miesiąca:

Kitsch Corner: Sense and Sensibility and Sea Monsters

2009-09-28T12:30:00.001+02:00

Tym razem trochę niefilmowo będzie, bo to zwiastun książki. Aczkolwiek tylko czekać, aż pewnien wybitny reżyser kina klasy D weźmie się za ekranizację. Pomysł wszak jest wybitny, czerpiący wręcz z klasyki ;) W końcu 'Rozważna i romantyczna', to prawie tak znana powieść jak 'Duma i uprzedzenie'. Swoją drogą, książka 'Pride and Prejudice and Zombie' już też się ukazała :D

Bękarty wojny

2009-09-20T23:00:00.001+02:00

tytuł oryginalny:
Inglourious Basterds
gatunek:
wojenny
reżyseria:
Quentin Tarantino
scenariusz:
Quentin Tarantino
zdjęcia:
Robert Richardson
muzyka:
Ennio Morricone
obsada:

Brad Pitt	Porucznik Aldo Raine
Mélanie Laurent	Shoshanna Dreyfus
Christoph Waltz	Pułkownik Hans Landa
Eli Roth	Sierżant Donny Donowitz
Michael Fassbender	Porucznik Archie Hicox
Diane Kruger	Bridget Von Hammersmark

od lat: 18
czas trwania: 153 minuty
cena DVD: aktualnie w kinach!
moja ocena: 5,5/6

Nein, nein, nein, nein, nein!

Właściwie ten cytat nijak ma się do treści tej recenzji. Po prostu był jedyną rzeczą, która podobała mi się w zwiastunie, więc postanowiłem go wykorzystać. Już bardziej do moich odczuć po seansie pasuje

Yes, yes, yes!

co przyznam szczerze, trochę mnie zaskoczyło. Do nowego dzieła Mistrza Quentina Tarantino podchodziłem bowiem z lekkim dystansem. Nie sądziłem, że przemieli on temat II wojny światowej w swoim stylu na coś lekko strawnego. Bardziej oczekiwałem po prostu sieczki, bez ładu i składu. Ale uderzam się w pierś. Zwątpiłem niepotrzebnie. 'Bękarty wojny' są filmem, który jest kwintesencją tarantinowości. Są w nim rewelacyjne dialogi, porządna muzyka i nawiązania (a nawet powiedziałbym, że zrzynki) z innych filmów. Czyli wszystko to, za co Quentina kochamy. Oczywiście, jest też sporo brutalności, co mnie akurat nie rusza.

Nie można było się spodziewać czegoś innego, po filmie, w którym bohaterami są tytułowe Bękarty, czyli oddział Żydów, który bynajmniej nie działa w prisoner-taking bussines. Oni są w killing-nazi bussines. Swojej powinności nie czynią jednak w sposób zwykły, lecz... po indiańsku skalpując, niemal każdego napotkanego nazistę. Mówienie, że 'Bękarty wojny' są filmem o oddziale pod dowództwem Porucznika Aldo Raine (Brad Pitt) jest jednakże sporym uproszczeniem. W końcu wszystko kręci się wokół zamachu na samego Hitlera, który ma się odbyć podczas premiery propagandowego filmu niemieckiego (swoją drogą niezły gniot:P ), w pewnym francuskim kinie, które należy do pałającej zemstą Żydówki, Shoshanny (Melanie Laurent).

Hola, hola, coś o zemście? Czy to nie było czasem w Kill Billu? Ano było. I zapewne w swoich skojarzeniach będę osamotniony, ale całe 'Bękarty...' wydają mi się dość znaczną przeróbką Kill Billa. Po pierwsze, nawiązanie do westernów w części pierwszej. No tak, zapomniałem wspomnieć, że film składa się z pięciu rozdziałów (w Kill Billu było 10). Kolejne moje skojarzenie budzi muzyka, która w dwóch miejscach jest żywcem wzięta z dyptyku o Zabójczej Pannie Młodej. I wreszcie sam motyw zemsty. Okej, wygląda to wszystko zupełnie inaczej w obu filmach. Ale jednak sam pomysł jest zbudowany na tym samym szkielecie, na którym powstał Kill Bill.

Nie znaczy to oczywiście, że najnowszy film Quentina Tarantino jest w jakiś sposób przewidywalny, czy schematyczny. Na pewno nie! Mało tego, żadne inne dzieło Mistrza nie trzymało mnie tak w napięciu, jak właśnie 'Bękarty wojny'. Sposób rozwiązania całej akcji, przebieg końcowych scen, to są rzeczy, które utrzymują widza na krawędzi krzesła. Ciężko przewidzieć jak cały plan zamachu się zakończy, a tym bardziej jak same końcowe sceny będą wyglądały. Jeśli komuś się to udało, czapki z głów.

Również pod względem aktorskim, jest to najlepszy film Quentina. Trzy kreacje były wręcz zniewalające. Po pierwsze Brad Pitt (w roli Aldo Raine'a). Głównie za sprawą genialnego akcentu (również włoskiego!!!) stworzył na tyle przerysowaną osobowość, że wbija się w pamięć i jest przy tym niezwykle charyzmatyczny. Po drugie Christpoh Waltz (Hans Landa). O tej kreacji powiedziano już wiele, w końcu za tę rolę zdobył Złotą Palmę w Cannes. Zasłużenie. Spokój, wyrachowanie i przede wszystkim nagłe zmiany tonu wypowiedzi połączone z rewelacyjną mimiką. Takie coś warto nagrodzić. Jednak jeszcze bardziej na wszelkie komplementy za swoją grę zasługuje Melanie Laurent (Schoschanna). Ona po prostu miała styl. Wzór kobiety, która została w dzieciństwie zraniona przez Niemców, chowającej urazę, jednocześnie strach i rządzę zemsty. Kto tego wszystkiego na ekranie nie zobaczył niech uda się do okulisty. Ta rola była genialna. Podobnie jak jej czerwona sukienka.

Z czerwoną sukienką zresztą wiąże się moja ulubiona scena z całego filmu. Bardzo banalna, ale za sprawą zdjęć genialna w swojej prostocie (dla wtajemniczonych - pod koniec filmu, gdy Schoschanna siedzi w oknie). Majstersztyk. Zresztą takich boskich ujęć nie brakowało. I nie szkodzi, że podobnie jak wiele innych rzeczy tak i one było dość wtórne. Zdjęcia podkreślały znakomicie klimat, w zależności od sytuacji. I przy okazji sprawiały, że film tak bardzo się podobał. Bo w końcu lubimy te filmy, które już kiedyś widzieliśmy. A właśnie przez sposób filmowania mieliśmy aluzje do klasycznych ujęć z westernów, horrorów, czy też kina gangsterskiego.

Czymże byłyby jednak najwspanialsze obrazy, gdyby nie wspaniała muzyka im towarzysząca. Chociaż nie. Wspaniała to zdecydowanie za dużo powiedziane. Ona jest tylko przyzwoita. W porównaniu do ścieżek z Pulp Fiction, Kill Billa, czy Death Proofa wypada dość blado. Nie chciałbym tu zwalać całej winy na Ennio Morricone, który napisał kilka utworów, ale to właśnie jego kompozycje wprowadzają w tym soundtracku taki stateczny klimat, który nie do końca mi odpowiada. I całe szczęście, że nie napisał całej ścieżki dźwiękowej (bo takie było pierwotne założenie), bo byłoby zbyt monotonne. Tak muzyka jest w miarę zróżnicowana, nadaje się do obrazu idealnie, jednak do posłuchania w domu już mniej.

Co jeszcze wyróżnia ten soundtrack (jeśli mówimy o krążku który można nabyć w sklepach) od innych mu podobnych z filmów Tarantino? Brak dialogów. A szkoda, bo kilka perełek się w filmie znalazło. W zasadzie pod tym względem Tarantino osiągnął chyba perfekcję. Niektóre monologi i dialogi bohaterów w filmie, choć długie (co pewnie nie-fani skrytykują), są GENIALNE. Można wręcz powiedzieć, że dialogi, to jest bingo!

Zdawać by się w zasadzie mogło, że skoro jest tu wszystko tak, jak w pozostałych produkcjach Quentina, tylko bardziej, to będzie to film raczej dla zagorzałych fanów, niż dla całego świata. A tu proszę, kolejne tatantinowskie rekordy Box Office padają z każdym tygodniem. Nie chcę tu się rozwodzić, z czego to wynika, bo dla mnie nie mogło być inaczej. Może to jednak zasługa otoczki, jaka wokół 'Bękartów...' powstała, że to po prostu film wojenny. Bo przecież Death Proof to hołd dla exploitation movie, Kill Bill dla spaghetti westernów, a co to takiego, to już nie każdy widz wie. A jak nie wie to do kina nie pójdzie. Na film wojenny już prędzej. A że to dość niecodzienny film wojenny? Who cares. Ważne, że jest rozpierducha. I chociaż jest ona może nie w co drugiej scenie, to jednak wystarczy. Dla mnie była to najlepsza jatka jaką widziałem w kinie.

Chociaż nie zagwarantuję nikomu, że będzie po seansie zadowolony, mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że 'Bękarty wojny', to jeden z tych filmów, które należy w 2009 roku obejrzeć. Ja już tą powinność mam za sobą, ale do kina raz jeszcze na niego się i tak wybiorę. Bo warto, tym bardziej, że to dopiero druga tegoroczna premiera, która otrzymuje ode mnie 'dziewiątkę' (w skali 10-punktowej). Zresztą, dość owijania w bawełnę - Quentin, wyszło Ci arcydzieło!

'Bękarty wojny' premierą września i roku ;)

2009-09-06T16:00:00.001+02:00

Się dzieje, ludzie, się dzieje! Nie chodzi mi tu wcale o to, że nasi sportowcy (tradycyjnie poza kopaczami) zdobywają worki medali na wszelkiej maści mistrzostwach, nie chodzi mi też o to, że znów się dzieje w szkolnych korytarzach. W kinach się dzieje! Takiego zatrzęsienia premier na naszych ekranach dawno nie było. A tylu obrazów, które zobaczyć trzeba nie przypominam sobie w ogóle. Dla mnie jednak w tym miesiącu nie ma nic ważniejszego (no może poza poprawką z rachunkowości) niż 'Bękarty wojny' (premiera: 11.09.2009).

Dla niewtajemniczonych -to najnowszy film Quentina Tarantino, tego od Pulp Fiction, Kill Billa i Death Proofa. Tym razem jeden z najbardziej charakterystycznych reżyserów naszych czasów serwuje nam krwawą masakrę na nazistach, podczas II wojny światowej, w wykonaniu grupki Żydów. Przyznam jednak szczerze, że podchodzę do owego dzieła z pewnymi obawami. Zwiastuny mnie jakoś na kolana nie rzucają, co więcej pomysł też mnie nie przekonuje. Ale Mistrzowi ufam bezgranicznie - złego filmu przez niego reżyserowanego jeszcze nie widziałem Oby rok 2009 nie był tym rokiem, w którym go zobaczę.

Jeśli jakimś cudem zawiedzie Tarantino, zawsze mogę liczyć na duet Burton - Bekmambetow (wielkie nazwiska w tym miesiącu wchodzą na ekrany, oj wielkie). Dla mnie to dwójka największych współczesnych wizjonerów kina. Ich wyobraźnia zdaje się być nieograniczona, a filmy urzekają obrazem. Oby tak samo było w wyprodukowanej przez nich animacji '9' (premiera: 18.09.2009). Fakt, że producent to nie reżyser, czy scenarzysta, ale jednak liczę na jakieś ich piętno na końcowym filmie. Tym bardziej, że zwiastuny w tym przypadku obiecują sporo.

Zostańmy jeszcze przy wielkich nazwiskach - mamy kolejny Duet, przez duże D. Przed nami już niebawem zaprezentuje się Penelope Cruz w filmie Pedro Almodovara p.t. 'Przerwane objęcia' (premiera: 25.09.2009). Film o miłości, mimo przeszkód. Bo do takich z pewnością można zaliczyć fakt, iż kobieta którą się pokochało jest w związku z milionerem, a w dodatku dorabia jako luksusowa prostytutka. Ja co prawda nie dostrzegam w tym nic nadzwyczajnego, ale fanem Almodovara nigdy nie byłem. Może dlatego.

Żeby nie było, że tylko obce chwalę - w polskiej kinematografii, tudzież w związanej z polską też się dzieje. Dla mnie hitem będą 'Galerianki' (premiera: 25.09.2009). Rzecz o dziewczynkach, nastolatkach, które w zamian za zakupy w galeriach handlowych oferują seks bogatym biznesmenom. Nazywając rzeczy po imieniu, rzecz o nowej formie prostytucji wśród nieletnich. Kreacje aktorskie ponoć zwalają z fotela, a i tematyka jak na polskie realia wyjątkowo odważna.

Z kolei 'Janosik - historia prawdziwa' (premiera: 04.09.2009) zdaje się powielać wszystkie błędy polskiego kina z ostatnich lat. Począwszy od żałosnego tytułu, który w założeniu miał być chyba intrygujący, przez wtórną historię, po udawanie amerykańskiego rozmachu, na który i tak nie ma pieniędzy. I chociaż nazwisko Agnieszki Holland daje nadzieje na kino solidne, ja jednak sobie odpuszczę.

Prędzej obejrzę coś naszego, ale made in USA. Bo oto, we wrześniu na nasze ekrany wchodzą dwa filmy, które równie dobrze moglibyśmy nakręcić w Polsce. Moglibyśmy, ale tego nie zrobiliśmy i kto wie, czy nie wyjdzie nam to na zdrowie. Pierwszy, to 'Balladyna' (premiera: 06.09.2009). Okej, trochę nadużywam tutaj stwierdzenia, że film z Ameryki, bo Polaków w obsadzie więcej, reżyser też z nad Wisły i w ogóle. Ale generalnie przyjęło się mówić, że to film ze Stanów i że to Amerykanie nakręcili taki film, że Słowacki się w grobie przewraca. Ja powiem tak - nie przewraca się, bo nie rusza się już od 200 lat. Sens kręcenia współczesnych wersji dawnych arcydzieł moim zdaniem jest, ale warto by zacząć od bardziej trudnych do przyswojenia. Bo akurat Balladynę czytało się przyjemnie i nie trzeba było uciekać do ekranizacji.

Drugi film, to już produkcja czysto amerykańska. Ale o Polce. Wielkiej Polce, bo takiej, która 'przemyciła' w czasie wojny 2500 dzieci żydowskich z getta na wolność. Mowa tu oczywiście o Irenie Sendlerowej. Film 'Dzieci Ireny Sendlerowej' (premiera: 18.09.2009) cieszy. Przynajmniej mnie, bo wiadomo jak Polacy robią filmy o swoich bohaterach. A tak liczę na ukazanie naszej rodaczki w sposób przystępny dla całego świata. I obym się nie przeliczył.

Zrobiło się trochę poważnie w tej notce. To na rozluźnienie i na zakończenie 4 premiery bardziej rozrywkowe. Dla fanów masakry - 'Oszukać przeznaczenie 4 - 3D' (premiera: 04.09.2009). Wiadomo o co w tym chodzi. Ukazać jak najbardziej pomysłowo sposoby śmierci grupki nastolatków, która uciekła grabażowi spod łopaty, czyli przeznaczeniu. Ponoć całkiem nieźle wygląda efekt 3D. Wierzę na słowo, bo do kina się nie wybieram.

Jest też kino młodzieżowe. Trochę bardziej niszowe niż HSM, czy Zmierzch, bo dopiero dzisiaj usłyszałem o 'Obcych na poddaszu' (premiera: 18.09.2009). Furory pewnie nie zrobi, chociaż na filmwebie ma zastanawiającą ocenę 9,08. A tak swoją drogą, kojarzy mi się to wszystko z Gremlinami, sam nie wiem dlaczego ;)

We wrześniu zadowoleni będą też fani Beyonce - wchodzi nowy film z tą gwiazdą pop - 'Obsesja' (premiera: 18.09.2009) i fani staroci... znaczy klasyki, wchodzi 'Casablanca' (premiera: 25.09.2009). Co do Casablaca'i, przyznam że sam jestem ciekawy tego filmu, bo Przeminęło z wiatrem miło mnie zaskoczyło :)

Na koniec zwiastun 'Bękartów wojny':

(i powiedzcie mi co tu ma zachwycać?!)

Blog Day 2009

2009-08-31T10:00:00.002+02:00

W zeszłym roku ten dzień przegapiłem, w tym roku nie zamierzam. Powszechnie wiadomo, że każdy na tym świecie ma jakiś swój dzień. Blogerzy nie gorsi i takowy również posiadają. A jak go świętują? Oto kilka zasad:

Znajdź 5 blogów, które Tobie wydają się interesujące.
Powiadom 5 innych blogerów, że zapraszasz ich do zabawy w BlogDay 2009.
Napisz ktrótki opis polecanych blogów i zamieść link do nich.
Opublikuj wpis w BlogDay (31 sierpnia).
I użyj tagów BlogDay - link:
http://technorati.com/tag/blogday2009 oraz linku do oficjalnej strony BlogDay: http://www.blogday.org

Przyznam szczerze, że ciężko było mi wybrać 5 blogów, które są najbardziej interesujące. W końcu, gdyby takie nie były, nie byłoby ich też na liście obok. Ale udało się. Starałem się, aby blogi na poniższej liście były różnorodne, nie tylko filmowe, a także w miarę regularnie aktualizowane. Wymieniam je w kolejności od tego, który czytam najdłużej.

dwie kropki a trzecia po m.
Niezwykle trudno napisać mi o czym jest ten blog, bo nie chcę aby było to banalne. Tak więc napisze krótko. O życiu. Poza tym pod wieloma postami sam mógłbym się podpisać, a ich autor zmienił moje podejście do blogosfery.

***

KINO-DVD
Co tu dużo pisać, sam tytuł mówi wszystko. Znajdziecie tu recenzje filmów i ich wydań DVD. Jest to chyba jedno z niewielu miejsc w sieci, gdzie dokładnie opisany jest każdy dodatek do płyty. A wszystko napisane jest bardzo dobrym stylem. No i z większością opinii na temat filmów się zgadzam.

***

A jednak się kręci
Jedyny sportowy blog, który śledzę. Jego autorem jest, znany z Gazety Wyborczej, Rafał Stec. Nie zawsze podzielam jego opinie (a fascynacji włoską piłką nie zrozumiem nigdy), ale często uwagi ma niesamowicie celne. A i sporo ciekawostek z footballowego świata można tam znaleźć. Ponieważ nie samą piłką nożną człowiek żyje, czasem trafiają się wpisy na temat siatkówki.

***

Filmowe konkret-słowo
Kolejny blog filmowy i kolejny autor z którym się zgadzam, przynajmniej w większości przypadków. W zasadzie mógłbym powtórzyć wszystko to samo, co w przypadku Maxcine'a, bo i tu recenzje czyta się niezmiernie przyjemnie. Prócz recenzji nowości znajdziecie tu jednak często klasykę gatunku. Czyli dla każdego coś miłego

***

Soczewką Pyszcza
Na ten blog trafiłem przypadkiem, podczas przeszukiwania blogosfery. Niezmiernie inteligentna autorka, która potrafi napisać zabawnie, zarówno o niczym, jak i o czymś powinna być wystarczającą zachętą do odwiedzin.

Tak przedstawia się moja piątka. Jeśli chociaż jedną osobę zarażę entuzjastycznym podejściem do któregoś z wyżej wymienionych blogów będę zadowolony. Jeśli któryś z nich będzie dla Was nowy, a spodoba Wam się niezmierni dajcie temu wyraz w komentarzach! A u siebie spłódźcie podobne notki! I apeluję tu do wszystkich, nie tylko wyżej wymienionych.

Wszystkiego najlepszego wszystkim blogerom życzy pawcio!

Kitsch Corner: Dead Snow

2009-08-28T12:00:00.002+02:00

Z racji zbliżającej się premiery 'Bękartów wojny' postanowiłem wpasować się w klimaty II wojny światowej. Dlatego też w poniższym zwiastunie zobaczycie sporą armię nazistów. Martwych nazistów. Inaczej mówiąc Nazi-Zombie. Pomimo całej swojej groteskowości warto zwrócić na ten film uwagę, choćby dlatego, że swoją premierę miał na najsłynniejszym festiwalu kina niezależnego, w Sundance.
Miłego oglądania,
Ein!
Zwei!
Die!

Harry Potter i Książę Półkrwi

2009-08-21T20:30:00.001+02:00

tytuł oryginalny:
Harry Potter and the Half-Blood Prince
gatunek:
familijny, fantasy, przygodowy
reżyseria:
David Yates
scenariusz:
Steve Kloves
zdjęcia:
Bruno Delbonnel
muzyka:
John Williams, Nicholas Hooper
obsada:

Daniel Radcliffe	Harry James Potter
Rupert Grint	Ronald "Ron" Weasley
Emma Watson	Hermiona Granger
Tom Felton	Dracon "Draco" Malfoy
Bonnie Wright	Ginny Weasley
Alan Rickman	Profesor Severus Snape
Michael Gambon	Profesor Albus Dumbledore
Evanna Lynch	Luna Lovegood
Jessie Cave	Lavender Brown
Helena Bonham Carter	Bellatrix Lestrange

od lat: 12
czas trwania: 155 minut
cena DVD: aktualnie w kinach!
moja ocena: 3/6

"No ale jak zachwyca, jak nie zachwyca?"

Mógłbym zacytować tutaj Gombrowicza, bo mimo że wszyscy na około pieją z zachwytu nad najnowszą odsłoną Harrego Pottera, ja jakoś nie jestem do niej przekonany. Właściwie to uważam ją za zwykłego średniaka, który do książki się nie umywa. Ale jeśli reżyser nakreśla wątki pod widownię masową, a nie osobę z książkami zapoznaną, nie można spodziewać się więcej.

Fabularnie było o czym opowiadać. Oto świat magii staje przed wielkim zagrożeniem. Sami-Wiecie-Kto powraca, werbuje swoją armię Śmierciożerców i planuje atak na Hogwart. W tym celu wyznacza specjalną misję Darco Malfoyowi. W między czasie tajemniczo, acz regularnie znika gdzieś profesor Dumbledore. Co się za tym wszystkim kryje dowiadujemy się w ostatnich 30 minutach, najlepszym fragmencie filmu. Wcześniej otrzymujemy uczuciową papkę. I to nawet nie dla nastolatków.

Przez pierwsze dwie godziny reżyser zaserwował nam śliczną brazylijską telenowelę, z domieszką magii. Hermiona (Emma Watson) kocha się w Ronie (Rupert Grint), Ron kocha się w Lavender Brown (Jessie Cave). Potter (Daniel Radcliffe) kocha się w Ginny (Bonnie Wright), Ginny kocha się w Deanie Thomasie (Alfie Enoch). I tak przez grubo ponad pół filmu. Och, jacy oni są nieszczęśliwi, chciałoby się krzyknąć. Problem polega na tym, że gdyby nie to, że non stop bohaterowie gadają o tej miłości, w ogóle nie było by jej widać na ekranie. Poza tym to wszystko strasznie schematyczne. Nie wymagam, żeby Hermiona, Harry i Ginny stworzyli trójkącik, ale trochę pokombinować można było i w najlepszym wypadku zrezygnować chociażby z takiego afiszowania wątku Ron-Lavender-Hermiona. Choć akurat w tym motywie sytuację ratuje trochę Emma Watson, której postać była napisana o tyle dobrze, że było widać jej uczuciowe problemy. A ona zrobiła swoje.

Zresztą aktorką jest nieprzeciętną, co udowodniła w częściach poprzednich. Przyznam jednak, że mam do niej słabość, więc trochę obiektywizmu może mi brakować. Pozostali aktorzy, poza Evanną Lynch (Luna Lovegood) i Heleną Bonham Carter (Bellatrix Lestrange) wypadli słabo, albo przeciętnie. Daniel Radcliffe niczym nie zachwycił, Rupert Grint miał jedynie przebłyski, Michael Gambon (Dumbledore) nie miał czego zagrać, a Alan Rickman (Severus Snape) był drętwy. Wróćmy jednak do dwóch wspomnianych drugoplanowych postaci - Luna Lovegood najprawdopodobniej zdołała olśnić wszystkich już w poprzedniej części. Ja niestety widziałem ją pierwszy raz dopiero w tej odsłonie, stąd mój zachwyt trochę spóźniony, ale nie da się ukryć, że Luna miała w sobie więcej magii niż cały film. Natomiast Helena Bonham Carter to już klasa sama w sobie. Role pokręconych kobiet wyraźnie jej pasują (popatrzmy chociażby na 'Demonicznego golibrodę'), a za wcielenie się w Bellatrix ze spokojem powinna otrzymać nominację do Oscara, a kto wie, czy nie statuetkę. Czas pokaże.

Bardzo pozytywnie na tle tej całej miernoty wypadają zdjęcia. Wszelkiej maści krajobrazy ukazane są bardzo majestatycznie i wprawiają w prawdziwy zachwyt. Poza tym, tam gdzie ma być mrocznie, mrocznie jest i to właściwie w dużej mierze zdjęcia przesądzają o sukcesie końcówki filmu (scena w jaskini), bo to one tworzą tam klimat.

Wiele zastrzeżeń mam natomiast do muzyki. Była bardzo słabo dopasowana i jakoś nie zawsze współgrała z tym, co pojawiało się na ekranie. Raz wjeżdża jakieś pianinko, raz gra cała orkiestra. Wszystko to takie byle jakie i byle gdzie. Pół produkt muzyczny. Może na płycie się jeszcze sprawdzi, ale z obrazem już nie. I to bodajże pierwsza część, w której muzyka mi nie odpowiadała.

Na koniec zostawiłem sobie najbardziej smakowity kąsek. Do skrytykowania oczywiście. Mianowicie chodzi mi o zgodność filmu z książką. Czy mógłby mi ktoś wytłumaczyć, dlaczego pozostawiono podtytuł Książę Półkrwi? Ja rozumiem, że w książce odgrywał on istotną rolę, ale w filmie? Przecież Książę nie pomógł Harremu zdobyć Ginny. W kontaktach na linii Ron i Hermiona też się nie wykazał. Skrobnął co prawda kilka notatek w podręczniku, który wpadł w ręce Pottera, ale przecież to jakiś wątek poboczny, czasowypychacz. Tak odebrałbym tę postać, gdyby nie to, że czytałem drukowany pierwowzór. Tam jego znaczenie i wpływ książki i notatek na młodego czarodzieja był jakoś zaznaczony. W filmie od czasu do czasu reżyser sobie o tym przypominał, wstawiał scenkę, w której Potter trzymał/czytał książkę Księcia Półkrwi, po czym wracał do swoich amorków. A zakończenie w którym ów Książę przyznaje się do swojej tożsamości było iście żenujące. Zero dramaturgi, natomiast pełne zaskoczenie, bo chyba przez ostatnią godzinę o nim nie było słowa.

I co tu w takiej sytuacji mówić? Nie widziałem co prawda piątej części na ekranie, ale z pozostałych ta prezentuje się najsłabiej. Tradycyjnie okrojono książkę, niestety tym razem wybrano nie te fragmenty co trzeba na wątki główne. To trochę tak, jakby mieć składniki na pyszne ciasto, ale dodać za dużo cukru i wszystko diabli wzięli. Cały wysiłek na marne. Szkoda tylko, że przeciętny widz musi tą przesłodzoną potrawę skonsumować swoimi oczami.

Przegląd sierpniowych premier kinowych

2009-08-08T23:55:00.002+02:00

Wszyscy trąbią, że wakacje to sezon ogórkowy, więc i ja tak chyba powinienem. Ale zamanifestuję to inaczej - rekordowo krótkim przeglądem premier. Raz, że oszczędzę Wam czytania w te piękne, słoneczne dni, dwa sam za chwilkę wyjeżdżam na tydzień, smażyć się na Półwyspie Helskim, trzy nie ma czego polecać.

Chyba najbardziej na wyróżnienie zasługuje 'Kac Vegas' (premiera: 07.08.2009), która ma zaskakująco dobre zwiastuny i przyzwoitą obsadę.

Mnie osobiście zaintrygowali też 'Wezwani' (premiera: 28.08.2009). Czyli kolejny horror z Hiszpanii. Po dwóch zeszłorocznych mam wobec niego spore oczekiwania.

Nie zabraknie też rozrywki dla dużych dzieci - 'G. I. Joe: Czas Kobry' (premiera: 07.08.2009) to kolejna historia (po Transformersach) inspirowana zabawkami, natomiast 'Załoga G' (premiera: 14.08.2009), to kolejna w te wakacje animacja, tym razem o chomikach ratujących świat.

Jeśli ubóstwiacie Madonnę, a nie macie biletu na koncert w Warszawie, możecie wybrać się do kina na 'Mądrość i seks' (premiera: 07.08.2009), czyli reżyserski debiut tej pani, który zapewne będzie równie żenujący, jak ona sama.

Dla fanów kina akcji będzie też druga część '13 dzielnicy' (premiera: 28.08.2009), natomiast miłośnicy dramatów powinni rzucić okiem na 'Bez mojej zgody' (premiera: 21.08.2009)(na prawdę intrygująca fabuła!).

Oto zwiastun 'Kac Vegas':

Pozdrawiam wakacyjnie :)

Kitsch Corner: Mega Shark vs. Giant Octopus

2009-08-01T22:30:00.003+02:00

Z małym poślizgiem, ale jest - Kitsch Corner. Tym razem podwójne uderzenie. Najpierw miażdżąca scena z filmu, później sam zwiastun. Przed Wami pojedynek wszech czasów - 'Mega Shark vs. Giant Octopus'.

Partly Cloudy

2009-07-24T23:00:00.001+02:00

gatunek:
animacja, krótki metraż
reżyseria:
Peter Sohn
scenariusz:
Peter Sohn
od lat: b.o.
czas trwania: 5 minut
moja ocena: 5/6

***

Pytanie to pozornie banalne, przecież każdy wie, że dzieci nie znajduje się w kapuście. Dzieci oczywiście przynosi bocian! No dobra, ale skąd taki bociek bierze szkraba? To już pytanie ciut trudniejsze, jednak Pixarowcy znają na nie odpowiedź. Każdy bocian ma swoją zaprzyjaźnioną chmurkę! To ona dostarcza mu maleństwa, które on ma znieść rodzicom. I to nie tylko tym ludzkim. Pieski, kotki i inne, wszystko to produkuje się w niebie. Ale przecież ktoś musi też stworzyć krokodyle, węgorze i inne sympatyczne inaczej zwierzaki. I o ile ich stworzenie to nie kłopot, to taki bocian z dostarczeniem ich na ziemię może mieć niemały problem.

I w zasadzie cały krótki filmik skupia się na relacjach chmurka-bocian. Nie brakuje sytuacji zabawnych, gdy chumrka kreuje kolejne zwierzęta do dostarczenia. Niestety, bocian jest z nich co raz mniej zadowolony i zazdrośnie spogląda na sąsiadów, gdzie radośnie biegają kurczaczki, koteczki i pieseczki. Pointy nie zdradzę, chociaż zbyt przewrotna nie jest.

Jak to zwykle w animacjach Pixara bywa jest tu też i morał. Bo przecież nie można nikogo skreślać i odwracać się od niego tylko dlatego, że coś mu nie wychodzi. Przy odrobinie dobrej woli możemy przecież tej osobie pomóc. No i kilka innych standardów od Pixara - rewelacyjna animacja i scenariusz - klasa sama w sobie.

A jeśli jeszcze nie chcesz tego obejrzeć, to dodam tylko, że możecie się nie tylko dowiedzieć skąd się biorą dzieci, ale też deszcz i pioruny. To co, chyba warto?

Filmik znajdziecie pod tym adresem.

Transformers: Zemsta upadłych

2009-07-16T11:00:00.000+02:00

tytuł oryginalny:
Transformers: Revenge of the Fallen
gatunek:
akcja, sci-fi
reżyseria:
Michael Bay
scenariusz:
Ehren Kruger, Alex Kurtzman, Roberto Orci
zdjęcia:
Ben Seresin, Mitchell Amundsen
muzyka:
Steve Jablonsky
obsada:

Shia LaBeouf	Sam Witwicky
Megan Fox	Mikaela Banes
Peter Cullen	Optimus Prime (głos)
John Turturro	Agent Simmons

od lat: 12
czas trwania: 147 minut
cena DVD: aktualnie w kinach!
moja ocena: 4,5/6

'Otwórz oczy, wyłącz mózg' - takie motto, przeczytane na filmwebie przyświecało mi podczas oglądania pierwszej części robociej serii. Sprawdziło się, więc stwierdziłem, że warto z takim samym nastawieniem udać się na odsłonę drugą - 'Transformers: Zemsta Upadłych'. Z pierwszym członem mojego motta problemów nie miałem, oczy otwarte w kinie mieć nie trudno, szczególnie gdy efekty specjalne są tak widowiskowe jak tu. Gorzej jednak wyłączyć mózg, Wyłączyć kompletnie, bo częściowe przymknięcie oka na pewne niedociągnięcia nic nie daje. Scenariusz jest tak słaby, że ciężko się z nim pogodzić.

Jak powszechnie wiadomo, w drugiej części, podobnie jak w pierwszej dobre Transformersy (Autoboty) walczą ze złymi (Decepticonami). Gdzieś pomiędzy robotami krząta się Sam Witwicky (Shia LeBeouf) i Mikaela (Megan Fox), wspierani przez kilka drugoplanowych postaci. Tyle jeśli chodzi o fabułę, bo to w zasadzie wszystko czym wypełniono seans. Ktoś powie - mizeria. A ja mu na to odpowiem - a właśnie, że nie, bo przecież Transformersy to nie scenariusz. Ktoś zapyta - to w takim razie co?

I tu jest kilka odpowiedzi. Przede wszystkim Transformersy to... Transformersy. Po to idę do kina na taki film, żeby pooglądać jak wypasione pojazdy i inne maszyny, które zamieniają się w przeróżne roboty. I pod tym względem druga część bije na głowę odsłonę pierwszą. Naturalnie zobaczymy 'starą gwardię' z Optimusem Primem i Bee (mój ulubieniec) na czele. Jednak to nowe roboty wysuwają się na pierwszy plan. Dobrym pomysłem było wprowadzenie postaci Bliźniaków. Ich sprzeczki nie raz wywołały uśmiech na mojej twarzy. Uśmiech ten był jednak niczym w porównaniu z emocjami, jakie wywoływało u mnie 'zwierzątko' Mikaeli. To była dopiero rewelacja humorystyczna. Jeśli natomiast chodzi o samą prezencję, to Devastator mnie... zdewastował. Takich Transformersów proszę więcej w części trzeciej.

Drugim powodem dla którego chodzi się na Transformersów jest Megan Fox. Niewątpliwie robi ona w ostatnim czasie zawrotną karierę i co tu dużo mówić - w dużej mierze dzięki urodzie. Mimo odrobiny sztuczności, którą w niej dostrzegam i tak uważam, że jest śliczna. I całe szczęście, że w drugiej odsłonie było jej całkiem sporo. Ale, ale, nie jest tak różowo - przez to że na ekranie pojawiała się często dostrzegłem w niej pewien 'defekt' - czy była jakaś scena, w której nie miała rozdziabionych ust? Jeśli to miało być ponętne, to trochę tego za dużo było. A wystarczyłoby użyć 10% talentu, zamiast słynnych 7% i zamknąć usteczka - wtedy Pawcio nie miałby się czego czepiać.

Jeśli chodzi o pannę Megan naturalnie. Bo mam inne powody do czepiania się. Scenariusz przemilczę. Będę udawał, że udało mi się całkowicie wyłączyć mózg (chociaż dlaczego bohaterowie biegali w kurtkach po pustyni nie zrozumiem chyba nigdy). Zresztą w Slumdogu też były dziury, a Oscara dostał. Różnica jest jednak taka, że film Boyle'a nie był wtórny, a film Baya jest. W zasadzie była to sprytnie zakamuflowana część pierwsza. Niby trochę zmieniono - sceneria, roboty, sens walki, są inne ale i tak wszystko leci na tym samym schemacie.

No i oczywiście nie mogło zabraknąć motywu amerykańskiego, czyli God bless America i do przodu. Przegięciem było to, jak Amerykanie ratowali cały świat. Ja rozumiem, że to oni kręcą ten film, więc dziwne by było, gdyby bohaterowie walczyli pod flagą Wysp Zielonego Przylądka, ale na Boga, po co tyle patosu w tym wszystkim. Wyniosła muzyka i triumf armii amerykańskiej, która w zasadzie jest wszędzie. Przegięcie.

Ale to w zasadzie tyle, jeśli chodzi o rzeczy, do których mógłbym się przyczepić. Zaskoczyły mnie za to na plus jeszcze dwie sprawy - muzyka i montaż. Muzyka w klimatach rockowo-instrumelntalnych była dobrana lepiej niż dobrze, natomiast montaż, o dziwo, nie był za szybki i można było ze spokojem wychwycić kto kogo aktualnie atakuje.

Wiem, że nie każdy będzie w stanie przymknąć aż tak bardzo oko na ten wtórny i dziurawy scenariusz. Ale spróbujcie. Wcale nie trzeba być wielkim fanem robotów, aby się dobrze bawić podczas ich oglądania. Ja swoją przygodę z nimi zacząłem tydzień temu. Teraz czekam na część trzecią. Będzie na pewno. A jeśli uświadczę w niej Mikaelę i jej zwierzątko, Bee oraz pędzącą akcję będę zadowolony. Nawet jeśli następnym razem scenariusza nie będzie w ogóle. W końcu zawsze mogę 'otworzyć oczy i wyłączyć mózg'.

Lesbian Vampire Killers

2009-07-08T12:00:00.002+02:00

gatunek:
horror, komedia
reżyseria:
Phil Claydon
scenariusz:
Paul Hupfield, Stewart Williams
zdjęcia:
David Higgs
muzyka:
Debbie Wiseman
obsada:

Silvia Colloca	Carmilla
Paul McGann	Pastor
Andrew Lee Potts	Jimmy
James Corden	Fletch
Ty Glaser	Eva

od lat: 16
czas trwania: 88 minut
moja ocena: 4,5/6

To już chyba nowa moda w kinematografii. Gdy 2 lata temu Tarantino i Rodriguez wskrzeszali kino klasy B w wydaniu wysokobudżetowym prawdopodobnie nie sądzili, że szybko znajdą swoich naśladowców. I chociaż ich 'Grindhouse' nie osiągnął spodziewanych wyników w Box Office, to jednak producenci odkryli nową nisze - wysokobudżetowe produkcje utrzymane w kiczowatej tendencji. Na fali tego właśnie trendu powstał brytyjski film o wszystkomówiącym tytule - 'Lesbian Vampire Killers'. Oczekujecie jednak trochę więcej informacji na temat fabuły? Bardzo proszę:

Dawno, dawno temu, gdzieś w otchłaniach Hadesu, zrodziła się Carmila, Wampirza Królowa. Carmila od mężów preferowała białogłowy, a gdy wdziękiem swym uwiodła Ewę, wybrankę Barona, ów Baron zirytowany postanowił ją zgładzić. Niestety, ostatkiem sił swych Carmila zdołała rzucić na niego klątwę, głoszącą iż od tej pory każda dziewoja kończąca 18 lat w wiosce, w której się znajdowali przemieniać się będzie w wampirkę-lesbijkę. Dodatkowo gdy posoka ostatniego z rodu Barona pomiesza się z dziewicy posoką, Ona powstanie na nowo. I co się dzieje?
Dwóch kretynów przyjeżdża do owej wioski, w celach poznawczych (głównie poznawać chcą kobiece ciała). Jeden z nich oczywiście jest 'ostatnim z rodu'. Znajdzie się tam też dziewica i jej koleżanki (już nie dziewice). Jest mroczny las, jest też ksiądz prowadzący krucjatę przeciw wampirkom.

Schematyczne? A co tam! Przecież nikt tego dla fabuły nie ogląda. Tutaj liczy się przede wszystkim dobra zabawa. I wierzcie mi lub nie, ja się bawiłem całkiem przednio. To przede wszystkim za sprawą humoru. Ostatnimi czasy jego brytyjska odmiana zdaje się co raz bardziej mi odpowiadać, a tu jej nie brakowało. Chociaż niewyszukane dowcipy w stylu 'Eurotripu' też się znalazły (jak choćby z Mieczem Dildo), to jednak, co ważne, potrafiły rozśmieszyć. Zresztą ich większość pochodziła z ust Fletcha, a szczerze mówiąc nie wyobrażam sobie tego filmu bez niego.

Pozostałe postacie, co tu dużo mówić - są. Owszem na kilka niewiast miło popatrzeć, ale to wszystko. Aktorstwem nikt tu nie powala, Andrew Lee Pottsjest, jako Jimmy jest dość drętwy, ale i tak lepszy niż Nicolas Cage w jakiejkolwiek roli. Jeśli koniecznie kogoś miałbym wyróżnić, postawiłbym na Paula McGanna wcielającego się w księdza , chociaż to raczej zasługa bardzo dobrze napisanej roli. Trochę szkoda, że zabrakło w obsadzie osoby tak wyrazistej jak Wray w 'Planet Terror'.

Trzymając się porównania do 'Planet Terror' nie było też tak wciągającej akcji. Właściwie pod koniec filmu przestało mnie interesować to co się dzieje, bo wszystko i tak zmierzało do oczywistego finału. Jedyne na co czekałem, to jakieś śmieszne teksty. Film ten można by było przyciąć ze spokojem o jakieś 20 minut, no ale wtedy miałby coś koło godziny. I dlatego momentami oglądając miałem wrażenie, że scenarzyści pisząc myśleli: 'w sumie to można by już przejść do meritum, ale będzie za krótko, to niech się jeszcze wróci po coś tam'. Ni to zaskakujące, ni zabawne, a już na pewno niepotrzebne.

Wracając do pozytywów, 'Lesbain Vampire Killers' było całkiem przyjaźnie zmontowane. Te wszystkie przejśćia między scenami i podpisy trochę jak w 'Heroesach' (serialu w sensie) nadawały odpowiedniego charakteru. Nie zabrakło też kilku niezapomnianych motywów, jak choćby dziewczyny mówiącej ciągle 'yaaaa' i wilkołaka geja! Wręcz urocze.

Ale oczywiście nie każdemu muszą się tego typu żarty podobać. Mało tego, jestem przekonany, że większości osób się ten film nie spodoba. W końcu nie każdy lubi świadomie oglądać produkcje z założenia ocierające się o kicz i absurd. Nie mniej jednak warto spróbować. Tym bardziej jeśli do gustu przypadł Ci 'Planet Terror', szanse na dobrą zabawę podczas 'Lesbian Vampire Killers' się zwiększają.

'Epoka lodowcowa 3: Era dinozaurów' premierą lipca

2009-07-03T12:30:00.001+02:00

Zawsze, gdy przychodzi lato, przychodzi też narzekanie. I wcale nie myślę tu o pogodzie, która w tym roku robi wszystko, żeby wieszać na niej psy, a o repertuar kinowy. Bo w tzw. sezonie ogórkowym na srebrnych ekranach pojawia się o wiele więcej komercji niż w miesiącach zimowo-wiosennych. Ale czy na prawdę są powody do narzekań, jeśli ta komercha jest tak zachęcająca, jak w tym miesiącu? Potencjalnych hitów jest co najmniej kilka, a dla mnie najbardziej interesująco prezentuje się 'Epoka lodowcowa 3: Era dinozaurów' (premiera: 01.07.20009).

Myślę, że tej animacji przedstawiać nikomu nie muszę - w końcu to obok Shreka najbardziej rozpoznawalna animowana seria w 3D. W trzeciej odsłonie spotkamy się z tą samą paczką znajomych - będzie Sid, Diego, Manny i oczywiście Wiewiór. Ale, ale - ponieważ to właśnie ten ostatni wielbiciel orzeszków jest chyba źródłem sukcesu dwóch poprzednich części, twórcy filmu postanowili wykorzystać jego fenomen i serię wzbogacić o postać Wiewióry! Czy wyjdzie im to na zdrowie możemy przekonać się tylko w kinach. Ja nie lubię tego typu 'rewolucji'. Dodam tylko, że ta animacja, jak zresztą większość tych made in USA w ostatnich miesiącach będzie możliwa do zobaczenia w 3D oraz w postaci normalnej.

Pozostając w klimatach produkcji skierowanych do młodszej widowni, warto zwrócić uwagę na najnowszego 'Harrego Pottera' (premiera: 24.07.2009). Tym razem, w szóstej już odsłonie, młody czarodziej będzie zmagał się z Księciem Półkrwi. Ciekaw jestem jak autorzy scenariusza i reżyser poradzą sobie z co raz większą mrocznością serii, która postępuje z części na część. Jeśli najnowszy Potter będzie zbyt ugłaskany z pewnością zakończy się porażką, może nie tyle finansową, ile artystyczną. Ale czy to kogoś interesuje? W końcu od dawna wiadomo, że Hollywood i pieniądze to niemal synonimy.

A pieniądze można zdobywać na różne sposoby, nie tylko adaptując książkowe bestsellery, ale też szokując cały świat. Taką strategię obrał Sacha Baron Cohen wcielając się w postać geja-projektanta o imieniu 'Bruno' (premiera: 10.07.2009). Rozrywkę otrzymamy zapewne na podobnym poziomie jak w 'Boracie', czyli niewyszukane żarty z głębszą myślą. W wakacje ujdzie.

W kategorii rozrywki dla mas, w lipcu mamy jeszcze 'Adrenalinę 2. Pod napięciem' (premiera: 24.07.2009). Pierwszą część kiedyś tam oglądałem i nic już z niej nie pamiętam. Totalne nic. Druga jest ponoć jeszcze bardziej bezmózga, ale też akcji jest więcej. Gratka przede wszystkim dla fanów gatunku.

Ale spokojnie, nie samymi wysoko budżetowymi produkcjami lipiec stoi. Trochę w tym zasługi polskich dystrybutorów, którzy na ekrany naszych kin wpuszczają (nie)regularnie klasyki kina światowego. I tak na ten miesiąc przypadły re-premiery dwóch filmów: 'Hair' (premiera: 31.07.2009) i 'Gabinet doktora Caligari' (premiera: 10.07.2009). Ten pierwszy jest hippisowskim musicalem reżyserowanym przez Milosa Formana, natomiast drugi zalicza się do klasyki horroru. I chociaż jest filmem niemym, to zapewniam, że takie kino również potrafi wprowadzić widza w odpowiedni klimat.

Nie tylko klasyką musi żyć w tym miesiącu fan horrorów. Będą jeszcze co najmniej dwie produkcje spod znaku grozy warte uwagi - pierwsza to 'Egzorcyzmy Dorothy Mills' (premiera: 17.07.2009). Cudów nie ma się co spodziewać, na pewno nie będzie to nic na poziomie 'Egzorcyzmów Emily Rose', jednak warto zauważyć, że to kino europejskie (francusko-irlandzkie), a po zeszłym roku horrory ze Starego Kontynentu mają markę bardzo dobrą. Wystarczy wspomnieć choćby [Rec], czy Sierociniec. Jeśli 'Egzorcyzmy Dorothy Mills' choć w niewielkim stopniu zbliżą się poziomem straszenia do któregoś z tych obrazów, będę w pełni usatysfakcjonowany.

Z filmów mrocznych mamy również 'Horsemen - jeźdźcy Apokalipsy' (premiera: 10.07.2009). Tematy apokaliptyczne im bliżej roku 2012, tym bardziej wydają się być interesujące, jednak spokojnie, to nie jest żadna makabra z apokalipsą w tle. Bardziej coś w klimatach 'Siedem', gdyż podobnie jak w tym legendarnym thrillerze mamy mordercę, który podąża biblijną drogą Czterech Jeźdźców Apokalipsy. Na szałowe wykonanie jednak bym nie liczył.

W lipcu warto też zwrócić uwagę na rewelacyjnie obsadzonych 'Wrogów publicznych' (premiera: 17.07.2009) z Johnnym Deppem i Marion Cottilard, oraz chilijski dramat zbierający całkiem pochlebne recenzje - 'Służąca' (premiera: 17.07.2009)

Na zakończenie tradycyjnie zwiastun:

Earth Song

2009-06-29T11:30:00.000+02:00

Tym razem wyjątkowo, zamiast recenzji filmu - recenzja teledysku do piosenki 'Earth Song'. W hołdzie Michaelowi Jacksonowi.

***

***

25 czerwca 2009 - ta data na zawsze zapisze się w historii... no właśnie, czego? Świata? Ameryki? Muzyki? Każdego z nas? Każda z tych odpowiedzi ma w sobie mniej lub więcej prawdy. Nawet ta ostatnia, bo dni w których odchodzą ikony tego świata w jakiś sposób zapadają w naszej pamięci. Tak też będzie z dniem, w którym odszedł Michael Jackson, Król Popu.

Wiadomość o jego śmierci nie była dla mnie szokiem, ale też nie byłem wielkim fanem jego osoby. Jego muzyki zresztą też nie, chociaż od czasu do czasu największe przeboje Michaela trafiały na moją playlistę. Poza tym w nocy 25 czerwca onet.pl chyba jako pierwszy, o kilka godzin zbyt prędko, ogłosił śmierć Króla pytającym nagłówkiem 'Michael Jackson nie żyje?'. W jakiś sposób przygotowało mnie to na wieści, które dotarły do mnie po przebudzeniu.

Gdy włączyłem rano wiadomości i zobaczyłem tłumy ludzi w różnych częściach świata, w różnym wieku przeszła mi przez głowę myśl. 'On faktycznie był człowiekiem wielkim, skoro zainspirował w jakiś sposób tysiące, a może nawet miliony osób'. Pytanie które zrodziło się w mojej głowie chwilę później, to czy na moim życiu też odcisnął piętno?

Po krótkiej chwili zadumy przyszła odpowiedź - TAK! Teledyskiem do piosenki 'Earth Song'. Pawełek miał wtedy 6 lat, Jacksonomania sięgała zenitu, jednak dla mnie ważniejsze było ganiać się z kumplami po podwórku, niż słuchać jakiejś tam muzyki. Telewizję jednak oglądałem. I właściwie ten teledysk jako jedyny w całym moim życiu zawierał w sobie coś, co chwyciło mnie za serce i wryło się na trwałe w moją psychikę. Obraz umierających słoni. Ten widok potrafię dokładnie odtworzyć w swojej głowie nawet bez przypominania sobie teledysku.

Jednak nie tylko ten obraz jest uderzający w tym klipie. Wycinanie lasów, wojny, okrucieństwo wobec zwierząt, zanieczyszczenie atmosfery. Obrazy zniszczenia przeplatają się z obrazami przyrody tętniącej życiem. Co ze wschodem słońca? Co z deszczem? Co z krwawiącą ziemią? To tylko kilka pytań stawianych w tym teledysku, w tej piosence. Wszystkie opatrzone są niezwykle sugestywnymi zdjęciami. I Michaelem Jacksonem kreującym się na Mesjasza. Jeśli to nadinterpretacja i Król nie robił z siebie Mesjasza, to już na pewno osobę, która jest w stanie pociągnąć ludzkość do poprawy świata. Bo jego apel sprawia, że ludzie się jednoczą i przyroda wraca do normalności.

Niektórzy jednak porównania go do Zbawiciela nie chcą się wypierać, wskazując na scenę w której Michael ma rozłożone ramiona podobnie jak Jezus podczas ukrzyżowania. Osobiście uważam, że to teoria trochę na wyrost. Nie mniej jednak kontrowersje z tym związane były i gdy na rozdaniu Brit Awards Król Popu odegrał tą scenę podczas występu na żywo, na estradzie pojawił się nijaki Javis Corcker i... pokazał swoje pośladki w ramach protestu.

Zostawmy już jednak wszystkie kontrowersje i wróćmy do samego teledysku. Z perspektywy czasu nie wszystko wygląda w nim imponująco - nie znajdziemy tu obrazu w jakości HD, a niektóre efekty specjalne są dość marne. Jednak siła tego klipu nadal jest taka sama. W dalszym ciągu skłania do refleksji nad kondycją naszego świata, problemy w nim wymienione nadal nas dotyczą. A minęło już 14 lat.

Myślę, że na tym polega potęga Micheala Jacksona. Nie było w świecie muzyki drugiej takiej osoby, która potrafiła tyle przekazać w krótkiej formule teledysku. Michael Jackson znał moc obrazu i umiał ją wykorzystać przy tworzeniu muzyki. Umiał stworzyć prawdziwą historię w 'Thrillerze', umiał też wzbogacić istotne proekologiczne przesłanie swojej piosenki sugestywnymi zdjęciami chwytającymi za serce.

Michael Jackson był nie tylko Królem Popu. Był też Królem Teledysków. A 'Earth Song' jest tego dobrym, choć może niezbyt często wymienianym przykładem. On jako pierwszy nie bał się wpakować wielkich pieniędzy w teledysk. Ten do 'Earth Song' był jednym z droższych w swoich czasach. Kręcono go w czterech strefach geograficznych (Amazońskie Lasy Deszczowe, Chorwacja, Tanzania i USA). Dzięki temu można było doskonale połączyć siłę muzyki z siłą obrazu. Niemal jak cztery żywioły. Potrafią powalić każdego i wyzwolić wrażliwość nawet u największego twardziela. Taki jest teledysk do 'Earth Song'. Taki był Michael Jackson.

Kitsch Corner: Zabójcze ryjówki

2009-06-26T20:30:00.000+02:00

Moi drodzy, czas na klasykę. Groza sączy się z każdego kadru, w dodatku jest podsycana przez złowrogą muzykę. Osoby o słabszych nerwach proszone są o nie włączanie tego trailera, gdyż widok psów przebranych za... ryjówki może przyprawić o zawał serca. Rok produkcji (1959) wcale nie jest tu usprawiedliwieniem. Oto one, zabójcze ryjówki we własnej (a w zasadzie w psiej) osobie:

Hotel Babylon - sezon 3

2009-06-23T20:00:00.001+02:00

gatunek:

serial
reżyseria:
Sam Miller , Andy Wilson (więcej...)
scenariusz:
Andrew Rattenbury , Toby Whithouse (więcej...)
zdjęcia:
Sean Van Hales
muzyka:
Jim Williams
obsada:

Emma Pierson	Anna
Max Beesley	Charlie
Dexter Fletcher	Tony
Natalie Jackson Mendoza	Jackie
Martin Marquez	Gino

od lat: 12
czas trwania: 8 x 60 minut
moja ocena: 4,5/6

Może to się wydać zaskakujące, ale jeden z najlepszych seriali ostatnich lat wcale nie pochodzi z Ameryki, pomimo iż to produkcje zza Oceanu robią od jakiegoś czasu furorę w kraju nad Wisłą. Wystarczy poszukać trochę bliżej, na Wyspach Brytyjskich. Tam właśnie telewizja BBC, znana z wyrobów co najmniej przyzwoitych, wypuściła Hotel Babylon. Krótki, bo zaledwie ośmioodcinkowy, serial opowiada o przygodach pracowników pewnego londyńskiego 5-gwiazdkowego hotelu. I robi to z polotem, już przez trzy serie.

O ile dwie pierwsze części przyzwyczajały nas do tego samego, sprawdzającego się schematu, tak w trzeciej czeka nas prawdziwa rewolucja. Przede wszystkim w dość znacznym stopniu zmieni się kadra hotelu, a to przecież ona decyduje o charakterze serialu. W dwóch pierwszych sezonach mieliśmy niemal ten sam skład przez cały czas, a odejście w ostatnim odcinku drugiego sezonu jednej z głównych bohaterek można było uznać za rewolucję. Co w takim razie powiedzieć o trzecim, w którym odchodzi kolejna dwójka postaci kluczowych, a na ich miejsce pojawiają się nowe osoby? To już coś więcej niż rewolucja. Ale nie sam skład osobowy się zmienia. Również charakter odcinków jest inny. Mam nieodparte wrażenie, że autorzy chcieli nam ukazać wagę relacji więzi hotelowych i pogłębić bohaterów. Wyszło im to całkiem sprawnie, a przy okazji dało spore pole do popisu aktorom.

O wszystkich pisać nie będę, wspomnę tylko o moich dwóch ulubionych postaciach, chociaż sukcesie tego serialu decydują wszyscy w równej mierze. Ja jednak największym sentymentem darzę Tonyego (Dexter Fletcher) i Annę (Emma Pierson). W trzecim sezonie Tony zajmować się będzie jak zawsze doglądaniem, aby gościom niczego nie zabrakło, ale też ratowaniem swoich kontaktów z córką oraz pomocą pewnej emigrantce. Oczywiście nie zabraknie też jego ciętego humoru. Anna natomiast rzuci się w wir uczuć. Kogo pokocha, kogo odrzuci, tego nie zdradzę. Jednak wszelkie miłości nie zmienią tego, z czego pamiętamy ją najlepiej. Nadal będzie rozgadaną, roztrzepaną i lubiącą modę dziewczyną. Oczywiście nadal będzie też piękną, drobną brunetką o nienagannej figurze i zabójczo pięknych oczach (pozdrowienia dla wszystkich dam do tego opisu pasujących ;) ).

Jest też wspomniana dwójka nowych bohaterów - specjalistka ds. public relations - Emily (Alexandra Moen) i młodszy manager - Jack (Lee Williams). I są to zgoła odmienne postacie. Pierwsza moją sympatię zdobyła dość szybko i pod koniec sezonu sprawiała wrażenie jakby była w załodze od zawsze. Natomiast pan młodszy manager pasuje do tej serii jak przysłowiowy kwiatek do kożucha. Dość powiedzieć, że przy pisaniu tej recenzji musiał wesprzeć się googlami, by przypomnieć sobie jego serialowe imię. Oby się rozkręcił, bo inaczej będzie mizernie.

Ale nie tylko on się w tej serii nie sprawdza. Prędzej czy później musiałem to napisać - trzeci sezon Hotelu Babylon jest zdecydowanie najsłabszy. A dlaczego? Powody są dwa. Po pierwsze jest strasznie nierówny. Chociaż nie ma odcinków beznadziejnych, to jednak są mocno średnie (pierwszy i siódmy). Zdarzają się jednak całe szczęście rewelacyjne (czwarty i ósmy). I właśnie na czwartym odcinku cały serial powinien się zakończyć. Nie, nie pomyliłem się, mam na myśli serial. Stało się tam kilka rzeczy, które bezpowrotnie zmieniły oblicze Hotelu Babylon i to niekoniecznie na lepsze.
Drugą wadą jest straszna schematyczność tego sezonu. W ciągu zaledwie ośmiu odcinków powtórzono po dwa razy dwa schematy, czyli połowa odcinków była wtórna! Pierwszy schemat dotyczył aklimatyzacji nowych osób, które musiały zrozumieć, że w hotelu liczy się zespół. Drugi natomiast dotyczył Jamesa i jego miłosnych perypetii. Osiem odcinków to zdecydowanie za mało, żeby powtarzać dwa razy tą samą historię, ale z innymi bohaterami.

Oczywiście nie brakuje tego za co wszyscy pokochali poprzednie serie. Są cięte riposty, jest dużo humoru sytuacyjnego, sprawny montaż nadal potrafi nadać odpowiedni charakter każdemu odcinkowi. Są w większości te same postacie, mówiące w większości z pięknym brytyjskim akcentem. Są też goście, potrafiący mieć najdziwniejsze oczekiwania wobec obsługi hotelowej.

Czyli w skrócie - tragedii nie ma. Tym bardziej, że ostatni odcinek daje nadzieję na przyzwoity sezon czwarty, gdyż jest on kwintesencją babylonowości. Tak więc dla fanów serialu mam dobre wieści - nie zniszczono całkiem waszego ulubionego serialu. Zresztą nawet gdyby tak się stało, to i tak z wypiekami na twarzy obejrzelibyśmy kolejny sezon. Bo przecież Hotel Babylon jest jak załoga hotelowa - chociaż ich kontakty nie zawsze układają się w sposób wymarzony, to jednak jest to taka ekipa, której nigdy się nie opuszcza.

Po Nocy Kina vol. 5

2009-06-20T10:28:00.004+02:00

Na ogół, po każdej Nocy Kina dzieliłem się wrażeniami na temat minimum jednego obejrzanego tam filmu w formie recenzji. Tym razem zbiorczo, krótkie opinie o wszystkich trzech, które udało mi się zobaczyć. Ale najpierw kilka słów o imprezie ogółem.
Generalnie wszystko było zorganizowane ładnie i sprawne. Dziwi mnie tylko, że w jednym Multikinie (Stary Browar) plecak musiałem oddać do depozytu, a w drugim (51) nie. Trochę bezsensu sprawa, bo o ile ktoś nie chce wnosić alkoholu, to z innymi napojami wspierającymi przetrwanie móc wejść powinien. W porównaniu do poprzednich edycji nic mnie raczej nie zirytowało, co bez wątpienia jest plusem. Mimo, że jakaś muzyka na korytarzu w Starym Browarze leciała, to nie zakłócała seansu, jak to bywało w przeszłości, a i ludzie sprawiali wrażenie bardziej cywilizowanych. Chociaż motywu ze sprzedawaniem piwa (chyba bezalkoholowego, ale jednak) w kinie nie zczaję nigdy. Co mnie jeszcze cieszy, to że wytrwałem (prawie) całą noc, mimo nie sprzyjających okoliczności dni poprzednich. A teraz meritum:

Obywatel Milk - moja ocena 4,5/6 - Najlepszy film jaki widziałem minionej nocy. Chociaż szału nie ma, to jednak obejrzeć było warto. Można powiedzieć, że to taki ciąg dalszy (poprzednio oglądałem 'Frost/Nixon') poznawania historii Ameryki oczami filmowców. I zastanawiam się, czy w Polsce nie ma bohaterów, których można by zaprezentować w filmie nie tworząc przesiąkniętego patosem badziewia? Wracając do samego Milka, uwagę zwracało rewelacyjne aktorstwo. I to nie tylko oscarowy Sean Penn zachwycił, ale także Josh Brolin i Emilie Hirsch.

Tajne przez poufne - moja ocena 4/6 - Moje kolejne spotkanie z braćmi Coen, których uważam za najbardziej przereklamowane zjawisko hollywodzkie. Swojego zdania nie zmieniłem. Piać z zachwytu nie będę, bo nie tarzałem się ze śmiechu przez cały film. Tylko momentami, ale za to szczerze. Główna tu zasługa Johna Malkovica i Brada Pitta, którzy to byli prowodyrami większości zabawnych sytuacji. Co jeszcze do mnie dotarło przy okazji tego filmu? Że Tilda Swilton potrafi grać tylko wyrachowane bure suki. W innej roli jej jeszcze nie widziałem. Wychodzi na to, że to jedna z tych aktorek, które grają siebie (pozdrowienia dla Niki ;) ). I jeszcze jeden minus 'Tajnych...' - aktorzy tam grający nie stali się w moich oczach swoimi bohaterami, tylko pozostali aktorami. Chociaż wiem, że częściowo siebie parodiowali.

Gomorra - moja ocena 2/6 - To była totalna pomyłka. Przed połową filmu wyszła jakaś 1/4 sali. W tym ja. Na ogół oglądam filmy do końca, a jak nie to ich nie oceniam. Tu czynię wyjątek, a to dlatego że mam wrażenie, że rozumiem co autor miał na myśli, tylko totalnie to do mnie nie trafia. Miała być mafia taka jaka jest, bez kolorowania i ok, wyszło. Tylko nie rozumiem dlaczego zabrakło jakichś interesujących historii. Nie widzę powodu, dla którego miałbym oglądać przez ponad 2 godziny coś, co totalnie nie potrafi zainteresować. O wiele ciekawsze jest już polskie dresiarstwo (chociaż poziom intelektualny podobny).

Ponieważ pora jest dość wczesna, spałem jakieś 3 h, tak więc składnia czy coś może trochę kuleć. Liczę na zrozumienie ;)

Polecam: 'Pachnąco-tnące'

2009-06-10T16:30:00.000+02:00

Na ogół filmy recenzuję, tym razem coś polecam. I nie będzie to nic mainstreamowego. Takie filmy radzą sobie same. Produkcja którą możecie zobaczyć poniżej jest amatorskim debiutem. Tym bardziej warto docenić profesjonalną realizację i ciekawy pomysł na fabułę. A propos fabuły - jest ona trochę lynch-like, dlatego też liczę na Wasze interpretacje w komentarzach :)

'Pachnąco-tnące'
Gatunek: thriller

Reżyseria: Kamil Giedrojć
Scenariusz: Kamil Giedrojć
Zdjęcia: K. Giedrojć, P. Giedrojć
Muzyka: D. Kordal, B. Buczyński

Obsada:
Justyna Karska
Ewa Kobrzyńska
Łukasz Ewertowski
Paweł Giedrojć

moja ocena: 5/6

'Coco Chanel' premierą czerwca

2009-06-06T12:30:00.001+02:00

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na to, że idzie... jesień. W taką pogodę o kinie raczej nikt nie myśli. Zresztą ludzie mają ważniejsze rzeczy na głowie, jak np. sesja (tak, studenci to też ludzie), czy szukanie miejscówki na wakacje. Nic więc dziwnego, że szału pod względem premier nie ma. Kilka filmów warto jednak sobie przybliżyć. Przede wszystkim mam tu na myśli 'Coco Chanel' (premiera: 26.06.2009).

O tej pani słyszał chyba każdy. Nie twierdzę że trzeba znać jej biografię, bo sam za bardzo nie wiem z czym poza Chanel Nr 5 powinienem ją kojarzyć. Dlatego ten film jest dla mnie z serii tych do obejrzenia koniecznie. A dodatkowym atutem jest Audrey Tautou, znana bardziej jako 'Amelia'. Mimo mojego zainteresowania podchodzę do tego filmu z pewnym dystansem - poprzedni film o wielkiej Francuzce ('Niczego nie żałuję - Edith Piaf') był co najwyżej średnio udany. Oby tym razem można było zachwycać się czymś więcej niż wspaniałym aktorstwem.

Równie intrygujący wydaje się być inny obraz zza zachodniej granicy - 'Berlin Calling' (premiera: 19.06.2009). Jest on skierowany raczej do wąskiego grona odbiorców, ale przez to dość awangardowy. A wszystko to za sprawą głównego bohatera, Ickarusa, który jest DJem. W filmie pokazane jest jego klubowe tourne przed wydaniem swojej płyty, które kończy w szpitalu z powodu przedawkowania narkotyków. I chociaż fanem muzyki klubowej nie jestem, to z pewnością ten film zobaczę. Bo muzycznego filmu z techno w tle w kinie chyba jeszcze nie było.

Był za to Terminator i to 3 razy. Nie znaczy to że nie może być po raz czwarty. Tym razem w odsłonie nazwanej 'Terminator: Ocalenie' (premiera: 05.06.2009). Wydarzenie raczej dla fanów części poprzednich, tudzież efektów specjalnych. Ostrzegam tylko, że tym razem nie zobaczymy żelaznego Arnolda, co najwyżej nietoperzowatego Christina Bale'a.

Inną rozrywką dla dużych chłopców są nowe 'Transformersy' (premiera: 24.06.2009). Ja się za bardzo nie znam i pojęcia bladego nie mam o co chodzi, bo jakimś cudem mnie te zabawki ominęły. Ale na pewno będzie dużo dobrej rozrywki, powrotu do dzieciństwa itp. A jeśli nie będzie tego, to będzie Megan Fox. I też będzie fajnie.

Chyba że wcześniej dojdzie do katastrofy ekologicznej. Przed takową przestrzega nas 'największe multimedialne wydarzenie pro-ekologiczne na świecie', czyli 'Home - S.O.S. Ziemia' (premiera: 05.06.2009). Ponieważ wszystkie inicjatywy które mogą sprawić iż nasza planeta będzie choć parę lat dłużej niebieska popieram całym sercem, zachęcam Was serdecznie do obejrzenia tego filmu. Jeśli nie przekonacie się do segregowania odpadków, czy zakręcania wody podczas mycia zębów, to trudno. Chociaż myślę, że z takimi zdjęciami przekonanie sporej grupy osób może się udać. (Tak na marginesie, kto wymyślił to 'tłumaczenie' tytułu!?)

W czerwcu pojawia się u nas też produkcja zza południowej granicy - 'Mój nauczyciel' (premiera: 19.06.2009) . Z pewnością jak na kino niekomercyjne odniesie ona sukces. Powody są dwa - pierwszy to dość pochlebne recenzje, jakie ten film zbiera oraz niesłabnąca miłość Polaków do kina czeskiego. Cudze chwalicie, swojego nie znacie?

Nie do końca, bo 'swoje' nie jest takie dobre. Ale żeby nie było, z patriotycznego obowiązku* wspomnę, że do naszych kin w tym miesiącu wchodzą też 'Afonia i Pszczoły' (premiera: 05.06.2009) oraz 'U Pana Boga za miedzą' (premiera: 19.06.2009). Dobre, bo polskie?

Na zakończenie polecam też coś luźniejszego - 'Zack i Miri kręcą porno' (premiera: 26.06.2009). Komedia prosto z USA, a co za tym idzie humor w niej będzie zapewne niezbyt wyszukany. Ale komu to przeszkadza? Idą w końcu wakacje, czyli czas niewzmożonego wysiłku intelektualnego. A sprośne dowcipy, jakich z pewnością możemy się spodziewać w tym filmie wymagające być nie powinny.

Prócz tego warto rzucić okiem na faceta mającego 'Przebłysk geniuszu' (premiera: 26.06.2009), a któremu firmy motoryzacyjne podkradły pomysł na wycieraczki oraz na film który ma najlepszy plakat w tym miesiącu - 'Udręczeni' (premiera: 19.06.2009).

Na koniec tradycyjnie zwiastun premiery miesiąca:

* - Będzie trochę nie na temat, a propos patriotyzmu. W niedzielę (7 czerwca) odbywają się wybory do europarlamentu. Wbrew pozorom jest to ważne, bo nie tylko 80% prawa polskiego jest obecnie stanowione właśnie przez Unię, ale też dobrze by było wysłać tam jakichś reprezentatywnych obywateli. Tak więc zachęcam do pójścia i oddania głosu. Nie ważne na kogo, byle oddać. Im więcej głosów, tym mniejsza szansa na ludzi z przypadku (jak to miało miejsce nie tak dawno temu).

Kitsch Corner: Tomb Raider: Tears of the Dragon

2009-05-31T12:00:00.002+02:00

Przyznaję się bez bicia, że w tym miesiącu poszedłem trochę na łatwiznę. Wierni czytelnicy zapewne z tym zwiastunem się już zapoznali - w zeszłym miesiącu zapodał go Maxcine w komentarzach. I cóż tu można powiedzieć? Amatorszcyzna pełną gębą. Zero pomysłu na fabułę, zero umiejętości realizatorskich. Ktoś powie, że to produkcja amatorska, że budżet niewielki. W pierwszym przypadku odsyłam również do Maxcine'a, w drugim zapraszam do siebie za kilka dni. W przyszłym tygodniu zaprezentuję tu bardzo dobrze zrealizowaną, amatorską krótkometrażówkę. A tymczasem przed Wami Lara Croft w wersji kicz:

***
Opóźnienie dwudniowe tej notki (KC jest zawsze w ostatni piątek miesiąca) wynika po części z awarii klawiatury, po części ze zbliżającej się sesji, która skutecznie zmniejsza moją aktywność filmową pod każdym względem (oglądanie, pisanie, czytanie). Mam nadzieję, że w czerwcu będzie już lepiej, z pisaniem szczególnie :)

'Wojna polsko-ruska' premierą maja

2009-05-08T17:00:00.003+02:00

Witam w przeglądzie premier po miesięcznej przerwie. Zaległości nadrabiać nie mam zamiaru, bo w końcu większość premier kwietniowych wyszła już z kin. I dobrze, bo nie było zbytnio na co zwracać uwagi. Może jedynie na najnowszy film Allena - 'Vicky Cristina Barcelona'. Podobna sytuacja ma miejsce w tym miesiącu. Filmów przez duże F brakuje, a wynagrodzić nam mają to komercyjne produkcje. Ale tak to już bywa, że po obfitym w kino ambitne okresie zimowym, wiosenny jest przedsmakiem letnich megahitów. Dlatego tym razem zamiast stawiać na faworytów box-office'u stawiam na 'Wojnę polsko-ruską' (premiera: 22.05.2009).

Powodów jest kilka. Najważniejszym jest jednak to, iż w końcu doczekaliśmy się ekranizacji polskiej książki współczesnej. Ile to już razy byliśmy katowani historycznymi książkami w stylu "Pana Tadeusza" i innych Trylogii. Zupełnie jakby obecnie polska literatura nie istniała. A to błąd, bo patrząc chociażby po gali oscarowej najlepsze scenariusze powstają na bazie książek współczesnych. I dlatego plus dla producentów, że sięgnęli po dzieło Doroty Masłowskiej. Przyznaję się bez bicia, że jej go nie czytałem. Ale jeśli wierzyć doniesieniom jest ono wcale niezłe. Stąd też nadzieje na dobry film są uzasadnione. I jeśli podeprzeć je obsadą z Borysem Szycem i Sonią Bohosiewicz na czele, a także reżyserią Xawerego Żuławskiego otrzymamy premierę, którą głupio przegapić. Tak więc drodzy czytelnicy na czas udać się na 'Wojnę polsko-ruską'!

Pozostając przy temacie prozy na ekranie w maju swoją premierę mają też 'Anioły i Demony' (premiera: 15.05.2009). Dla niewtajemniczonych, książka pod tym samym tytułem jest ściśle powiązana z "Kodem Leonarda da Vinci" (ten sam bohater, ten sam autor). Dlatego też w filmie znów możemy ujrzeć Toma Hanksa, poszukującego watykańskiego spisku. Aż dziw bierze, że na razie nie ma jakichś znaczących protestów przeciw 'Aniołom i Demonom'. Może dlatego, że po słabym "Kodzie Leonarda da Vinci" mało kto wierzy że jego część druga przyciągnie do kin tłumy?

A może dlatego, że całe siły skupione są na protestach przeciw 'Antychrystowi' (premiera: 29.05.2009). Swego czasu dość mocno podpadł komuś plakat z tego filmu, jakby golizna była dzisiaj czymś nowym. I chociaż film jest reżyserowany przez znanego na świecie Larsa von Tiera, to jednak sceptycznie podchodzę do jego wspaniałości. Horrorem dzisiaj zaskoczyć trudno, tym bardziej jeśli to produkcja komercyjna.

Pozostając w komercyjnych tematach - fani gwiezdnych napierdalanek będą mieli trochę frajdy, bo na ekrany w maju wchodzi najnowszy 'Star Trek' (premiera: 08.05.2009). Mnie tam tego typu atrakcje nie ruszają, chociaż pewnie będzie na czym zawiesić oko przynajmniej w kwestii efektów specjalnych.

Za to nowy 'Piątek 13-tego' (premiera:22.05.2009) to zdecydowanie moje klimaty. Wraz z innymi seryjnymi mordercami z lat 80-tych powraca również Jason. Będzie dużo krwi, dużo krwi i jeszcze więcej krwi. I to chyba tyle, bo zarówno od plakatu i zdjęć, jak i od zwiastuna zalatuje wtórnością.

W maju na ekrany kin studyjnych wejdzie też coś co z pewnością przypadnie do gustu fanom blondynek. 'Pół żartem, pół serio' (premiera: 22.05.2009) w ramach odświeżania klasyki będzie można ponownie ujrzeć na naszych ekranach. Chyba nie muszę przypominać która ze słynnych blondynek zagrała w tym filmie. (oczywiście chodzi o Marilyn Monroe)

Na koniec coś dla najmłodszych - 'Potwory kontra obcy' (premiera: 29.05.2009), czyli znowu animacja. Początkowo miałem nadzieję na coś fajnego, kolejne zwiastuny ją jednak rozwiewały. Nie mniej jednak widownia dziecięca powinna być usatysfakcjonowana. Ja wolę poczekać na 'Planetę 51' oraz '9'.

Warto też zwrócić uwagę na 'Sekretne życie pszczół' (premiera: 15.05.2009) czyli film na podstawie słynnej książki, który od innych odróżnia to, że ta książka na prawdę jest słynna, '17 Again' (premiera: 08.05.2009) z Zackiem Efronem (to jest ten moment w którym nastolatki piszczą) oraz 'Lato Muminków' (premiera: 15.05.2009), które nie wiadomo po co ktoś zmienił w jakieś pseudo-pacynki. Jeśli będzie Buka, mogę to wybaczyć ;)

Zwiastun 'Wojny polsko-ruskiej':

Kitsch Corner: Scourge of the Undead

2009-04-30T12:00:00.002+02:00

Coś mi się wydaje, że przespałem ostatni piątek miesiąca. Nic jednak straconego,maj tak się pięknie ułożył że pierwszy wypada w piątek, więc starta niewielka. A w przyszły piątek będą zapominane już trochę zapowiedzi premier.
W tym miesiącu w KC coś, co najprawdopodobniej jest fake-trailerem, jednak nie można mu odmówić uroku ;) Panie i panowie, przed Wami Scourge of the Undead:

Vicky Cristina Barcelona

2009-04-24T14:00:00.000+02:00

gatunek:
komedia, melodramat
reżyseria:
Woody Allen
scenariusz:
Woody Allen
zdjęcia:
Javier Aguirresarobe
obsada:

Scarlett Johansson	Christina
Penélope Cruz	María Elena
Rebecca Hall	Vicky
Javier Bardem	Juan Antonio Gonzalo
Chris Messina	Doug

od lat: 12
czas trwania: 96 minut
cena DVD: aktualnie w kinach!
moja ocena: 5/6

Do tej pory moje spotkania z twórczością pana Woodyego Allena były co najmniej frustrujące. No bo jak tu zachować spokój, gdy wszyscy mówią o jakimś jego stylu, a ty tego stylu nie możesz za nic w świecie odnaleźć. Faktycznie szukanie jakiegoś wspólnego mianownika dla filmów takich jak 'Klątwa skorpiona', 'Jej wysokość Afrodyta', 'Wszystko gra', czy 'Sen Kasandry' zdaje się być dość karkołomne. Pierwsze dwa lekkie, drugie dwa dość mulące. Jedne zabawne, inne poważne. I co tu wspólnego w tych wszystkich dziełach? Czym jest to co Woody Allen daje swoim filmom, że zapadają w pamięć, wyróżniają się na tle szarej masy światowej produkcji filmowej? Odpowiedź na to pytanie daje 'Vicky Cristina Barcelona'.

Vicky (Rebecca Hall) i Cristina (Scarlett Johansson) są przyjaciółkami. Vicky niedługo wychodzi za mąż. Cristina daleka jest od ustatkowania się, ciągle szuka tej prawdziwej miłości. Vicky jest kobietą XXI wieku - dobrze ułożona, ze wszystkimi elementami swojego życia zaplanowanymi i pod kontrolą. Cristina jest natomiast romantyczką, nieustannie szukającą pasji. Obie udają się do Barcelony, a tam ich życie nabierze nowego sensu. Głównie za sprawą pewnego hiszpańskiego malarza (Javier Bardem), który to dość odważną propozycją zapoczątkuje szereg niespodziewanych zdarzeń. Nie chcę się zbyt rozpisywać o tym kto, z kim i dlaczego, bo wyszła by z tego mini-telenowela. Warto jednak wiedzieć, że do tego trójkącika włączy się jeszcze Penélope Cruz.

I tu właśnie pojawia się miejsce na magię Woody'ego Allena. Bo cała czwórka aktorów wypada rewelacyjnie. Co prawda Bardem wygląda trochę blado przy tak oszałamiająco przekonujących i kuszących niewiastach, ale być może to wina mojego męskiego punktu widzenia. I chociaż każdego z nich można zaliczyć do grona 'utalentowanych' nie mam wątpliwości, że to Woody Allen wyciągnął z nich wszystko co najlepsze. Nawet sama Rebecca Hall przyznała, że Woody Allen kontroluje wszystko co dzieje się na planie, każdy najmniejszy ruch. I właśnie dlatego kobiety w 'Vicky Cristina Barcelona' niemal kwitną na ekranie. Najlepszym przykładem może być tu Scarlett Johansson, która od jakiegoś czasu przestała być w moich oczach zarówno potencjalną aktorką wysokiego formatu, jak i seksbombą. Niespodzianką więc nie małą był dla mnie jej występ w roli Cristiny - nie tylko była uwodzicielsko piękna, ale też pokazała, że grać potrafi i nie bez powodu okrzyknięto ją odkryciem roku po 'Między słowami'.

Pod żadnym względem nie ustępuje jej Rebecca Hall, która jak sama o sobie mówi odkryciem roku jest... co roku. I nie bez powodu, wszak talentu jej nie brakuje. O jej zdolnościach niech świadczy jej pochodzenie. Ta Brytyjka przez cały film grała... Amerykankę. Ktoś powie - 'Też mi wyczyn'. Proponuję jednak posłuchać jak (pięknie) brzmi brytyjski angielski, a jak amerykański. To tak jakby Ślązakowi z krwi i kości kazać mówić piękną polszczyzną. Niby proste, a jednak z pewnych nawyków zrezygnować trudno. Oczywiście nie samym językiem Rebbeca Hall tworzy swoją rolę. Postarała się też o pogłębienie swojej postaci i dzięki temu Vicky jest najbardziej złożoną osobą w filmie.

Byłbym szalenie okrutny i niesprawiedliwy, gdybym nie poświęcił też części tej recenzji Penelope Cruz. Chociaż za nią akurat przemawiają nagrody które dostała za rolę Maríi Eleny (m.in. Oscar) . To właśnie ona nadaje temu filmowi prawdziwie latynoskiego charakteru. A jej kłótnie z Juanem Antonio (Javier Bardem) są wręcz urocze.

Cała ta opowieść doskonale wpisuje się w barcelońską scenerię. Tu pojawia się kolejna moc Allena - filmowanie miast. Jest to banał, ale nazwa Barcelona znajduje się w tytule filmu nie bez powodu. Jest to taki cichy bohater filmu, zapewniający słońce i piękne widoki. Nie mam wątpliwości, że jeśli za mniej więcej rok zdecydujecie się na wycieczkę do stolicy Katalonii, a jakoś środek transportu wybierzecie autobus, w trakcie podróży będziecie mieli okazję obejrzeć 'Vicky Cristina Barcelona'. Lepszej reklamówki to miasto mieć nie mogło. Cóż, jak widać Woody Allen wie jak reklamować miasta.

Oczywiście żadne zdjęcia, ani nawet dwojący i trojący się aktorzy nie uratowali by telenoweli. Przynajmniej w moich oczach. Jak więc ten stary wyjadacz Allen mnie udobruchał i sprawił, że nie wieszam na nim psów za to że w jego filmie romanse bohaterów są zawiłe jak tuzin świńskich ogonków? Dość łatwo - podlał to wszystko satyrą na dzisiejsze konsumpcyjne podejście do życia tzw. inteligentów. Ciekawie wypada porównanie typowo artystycznej, pełnej pasji osobowości z dobrze ułożonymi przedstawicielami grupy 'ą' i 'ę' (nie mylić z 'ĘĄ'!), dla których głównym tematem rozmów jest to kto jaki dywan kupił i który dekorator wnętrz byłby najlepszy dla ich nowego luksusowego mieszkania. Gdzieś pośrodku tych dwóch skrajności jest Vicky, która idealnie obrazuje nasze społeczeństwo - choć ciągnie ją do życia chwilą, to jednak nie jest w stanie zrezygnować ze swojego dobrze ułożonego (i zaopatrzonego) życia.

Przy kwestiach tak głębokich zbyt błahe byłoby wspominanie o dobrej muzyce, czy też czepianie się narratora, który spełnia podobną funkcję co lektor w filmach w polskiej telewizji (zabija klimat). 'Vicky Cristina Barcelona' to film zdecydowanie udany. Czy wybitny? Raczej nie, chociaż nie brakuje do tego wiele. Nie mniej jednak jest to jeden z tych filmów które w roku 2009 trzeba zobaczyć.

***

Można podziwiać już bloga w nowej szacie. Kilka drobiazgów wymaga jeszcze udoskonalenia, ale za to wszystko powinno sprawnie śmigać.
Pozdrawiam wiosennie :)

Filmowe podsumowanie świąt

2009-04-13T23:00:00.001+02:00

Zgodnie ze staroblogowym obyczajem po świętach maści wszelkiej pora na podsumowania. Tak więc zjadłem 4 jajka, kilka kawałków ciasta, ... Chwila, to blog filmowy więc chyba o filmach powinienem pisać? Ok, to święta z filmowej perspektywy wyglądały tak:

Wielka Sobota:

Shrek 2 - 5,5/6 - Chyba jedyny potwór do którego tak chętnie się wraca. Oglądałem po raz n-ty, a i tak kilka nowych smaczków wychwyciłem. No i było też zabawnie.

Apartament - 4,5/6 - Ponoć facet to świnia. A tu proszę, nie dość że facet ma uczucia to jeszcze krzywdzi go kobieta. Ciekawa intryga, ciekawie opowiedziana.

Niedziela Wielkanocna:

Przeminęło z wiatrem - 4,5/6 - To się nazywa KLASYKA. Film trwa prawie 4 godziny (z reklamami ponad 4), jest z 1939 roku, a potrafi zatrzymać przy ekranie bardziej niż dzisiejsze 'megahity'. Do tego rewelacyjni Vivien Leigh i Clark Gable. Ten film nigdy nie przeminie. A już na pewno nie z wiatrem.

Jasminum - 2,5/6 - Porażka na całej linii. Gdyby nie to że kaczka sra, a mała dziewczynka (nie pierwszy raz w polskim kinie) wprowadza odrobinę humoru oceniłbym to jeszcze niżej. A miało być tak pięknie...

Poniedziałek Wielkanocny:

Cztery pokoje - 4/6 - Cztery pokoje, czterech reżyserów, cztery nowelki. Każda inna, najlepsza na pewno ta made by Tarantino (czy mogło być inaczej?). Najgorsza druga, zaniżająca ocenę.

Telewizyjny przewodnik wielkanocny

2009-04-10T20:00:00.000+02:00

Tradycyjnie, jak co święta zamieszczam przegląd filmów, na które warto zwrócić w tym roku uwagę w czasie świątecznego lenistwa. Tym razem jednak bliżej jestem wysłania Was do sklepów, póki jeszcze otwarte, celem zakupienia jakiegoś filmu na dvd, bo podstawowe stacje urządziły sobie chyba konkurs 'kto odgrzeje starszego kotleta'. Tak żenującej ramówki na święta nie było dawno, ale i w niej kilka perełek się znajdzie. Oto one:

Wielka Sobota:

Shrek 2 – TVN, godz. 20:00 - 22:00 - Zielony ogr i jego kompania po raz drugi. Widział chyba każdy, więc tego pana przedstawiać nie trzeba.

Apartament – TVP 1, godz. 22:00 - 0:00 - Przyznam się szczerze że nie znam za bardzo tego filmu. Ale w ostatnim czasie polecały mi go dwie osoby, więc chyba warto spróbować.

Obcy decydujące starcie - Polsat, godz. 22:30 - 1:30 - Taki nietypowy wielkanocny króliczek, co to ma zamiast długich uszu długie ząbki. A do tego bezczelny prezentów nie rozdaje.

Niedziela Wielkanocna:

Niekończąca się opowieść - TVP 2, godz. 10:35 - 12:10 - Film mojego dzieciństwa. Wspominam z sentymentem, ale nie sądzę że zachwyciłby mnie teraz.

Most do Terabithii – TVN, godz. 16:10 - 18:00 - Chyba jedyna (sensowna) premiera jaka pojawia się w te święta na ekranach stacji ogólnodostępnych.

Jasminum - TVP Polonia, godz. 22:10 - 0:00 - Dziecko pośród mnichów, czyli dużo optymizmu wzbogaconego zapachami bardziej wyczuwalnymi niż te w 'Pachnidle'.

Poniedziałek:

Epoka lodowcowa - Polsat, godz. 19:30 - 21:05 - Polsat z uporem maniaka wciska nam co święta przygody Sida, Mańka i Diega. Bo i po co inwestować w drugą część.

Szklana pułapka 3 - Polsat, godz. 21:05 - 22:00 - Yupikayey motherfucker, czyli święta według Bruce'a Willisa. Ostro, przerysowane i ponadczasowo.

Matrix Rewolucje – TVN, godz. 23:00 - 1:20 - Łyżka nie jest łyżką vol. 3. Jedni twierdzą że to porażka, a dla mnie film na poziomie pierwszego Matrixa.

Ali – TVP 1, godz. 23.20 - 1:55 - Godne zakończenie tych świąt. Jeden z najlepszych filmów bokserskich ostatnich lat.

***

Korzystając z okazji chciałbym życzyć wszystkim czytającym spokojnych i radosnych świąt. Żeby króliczek Was nawiedził i jajko smakowało. I żeby Was ktoś solidnie wodą w poniedziałek oblał.
Wesołych świąt!

***

Tak ostatnio się przyjęło, że przy okazji świąt dzielę się swoimi planami na najbliższy czas. Tych za wiele nie ma, bo mam zamiar utrzymywać rytm - zapowiedzi - recenzja - kitsch corner. W tym miesiącu co prawda pierwszego ogniwa zabrakło, ale recenzja będzie - 'Vicky Cristina Barcelna'. Co w KC się pojawi tego nie zdradzę, ale za to spodziewajcie się zmiany designu.
Tyle ode mnie, raz jeszcze wesołego jajka ;)

Kitsch Corner: 'Titanic 2'

2009-04-01T12:00:00.000+02:00

Czy jeśli film zarobił na całym świecie ponad miliard dolarów można mieć nadzieję, że nikt nie zdecyduje się pokarać go sequelem? Niestety nie. Już jakiś czas temu pojawiały się informacje o rzekomym starcie zdjęć do filmu 'Titanic 2'. I jeszcze niedawno można było mieć nadzieję, że to tylko plotki. Niestety, wczoraj plotki potwierdziły się i oto przed Wami zwiastun drugiej części 'Titanica'. Jak widać to nie łódź, a Leonardo di Caprio okazał się być niezatapialny. A nie tak dawno słyszało się, że chce zerwać z wizerunkiem chłopca z plakatów...
Oczywiście zwiastun nie wygląda tragicznie, stąd jego obecność w KC może być trochę myląca, nie mniej jednak już sam pomysł wskrzeszania romansu wszech czasów jest co najmniej kiczowaty.

Kitsch Corner: Zombie Strippers!

2009-03-27T17:00:00.001+01:00

Czas na kolejny odcinek pasjonującej serii pod słodką nazwą 'Kącik Kiczu'. Tym razem prezentuję coś w klimatach 'Lesbian Vampire Killers' (jesteśmy już po brytyjskiej premierze!). Tytuł zresztą również mówi całkiem sporo - 'Zombie Strippers!'. Polecam poczekanie do końca - jeśli ktoś by wcześniej nie zauważył wyjaśnie się skąd wziął się tytuł ;)
Na koniec ciekawostka: jedną z głównych ról gra znana aktorka porno - Jenna Jamson.

Zęby

2009-03-22T19:30:00.003+01:00

tytuł oryginalny:
Teeth
gatunek:
czarna komedia
reżyseria:
Mitchell Lichtenstein
scenariusz:
Mitchell Lichtenstein
zdjęcia:
Wolfgang Held
obsada:

Hale Appleman	Tobey Cobb
Julia Garro	Gwen
John Hensley	Brad
Trent Moore	Pan Vincent
Josh Pais	Dr Godfrey

od lat: 18
czas trwania: 88 minut
cena DVD: 29,90
moja ocena: 4/6

Wszystko zaczyna się od iście sielankowego krajobrazu - piękny, zielony las, niebieskie niebo, istny raj na Ziemi. Szybko jednak dostrzegamy dwa duże kominy elektrowni atomowej i nasza idylliczna bajka pryska. Równie szybko prysnęło moje wyobrażenie o 'Zębach' jako komedii tryskającej czarnym humorem. Występuje on raczej w ilościach śladowych, a pozornie intrygująca fabuła nie daje niczego, czego nie dał by sam opis filmu.

Wynika z niego, że główną bohaterką jest Gwen (Julia Garro). Dziewczyna prowadzi wykłady o wstrzemięźliwości seksualnej, adresowane do... dzieci mających na oko jakieś 12 lat. Oczywiście głęboko wierzy w głoszone prawdy, przez co zalicza się do szkolnych freaków. To zresztą nie jedyny powód dla którego można ją zaliczyć do tego wąskiego grona. Cierpi ona też na rzadką przypadłość, zwaną vagina dentata. Ujmując rzecz dość prozaicznie dziewczyna gryzie. Jednak bynajmniej nie zębami, które ma w szczęce, to by było zbyt piękne. Natura obdarzyła ją nazbyt hojnie i zęby posiada również w... waginie. Chyba nie muszę mówić jaki los spotyka 'nieproszonych gości'.

Zapewne w tym momencie połowa z Was stwierdzi, że film jest nienormalny, podobnie zresztą jak ja, bo mi się ten pomysł podobał. Mówcie co chcecie, ale to jest jedna z oryginalniejszych idei jakie znalazłem do tej pory w kinie. Niestety po obejrzeniu 'Zębów' muszę stwierdzić, że poza pomysłem film oferuje niewiele.

Nie żebym liczył na jakieś głębokie przesłanie, czy coś. Chociaż zapewne kominy elektrowni atomowej miały coś symbolizować, ale dla mnie może być to równie dobrze głos przeciwko tego typu elektrowniom, jak i aluzja do 'Władcy Pierścieni: Dwie Wieże'. Mniejsza jednak z kominami. Ja się chciałem po prostu dobrze bawić, a zagwarantować miała mi to solidna dawka czarnego jak smoła humoru. I co? I lipa. Raptem jedna scena, u ginekologa, wydobyła ze mnie śmiech, kilka innych wywołało uśmiech na mojej twarzy i to by było na tyle. Sytuację starała się ratować muzyka, która wpasowała się w gatunek idealnie. Momentami jak z horroru, momentami jak z filmu wojennego - za każdym razem była tak przerysowana, że aż urocza.

Podobnie jak główna bohaterka. Bo ja na prawdę tą postać polubiłem. Oczywiście cała zasługa w tym Julii Garro wcielającej się w postać Gwen. Dla mnie to takie małe odkrycie tego filmu, gdyż była to jedna z lepszych kreacji damskich jakie ostatnio widziałem. I nie powie mi nikt, że taka rola nie wymagała zbyt wielkiego wysiłku, bo jednak Gwen przeszła w filmie przemianę z przestraszonej swoją przypadłością dziewczynki, do żądnej krwi kobiety. Zagrać ją nie było łatwo, ale całe szczęście panna Garro podołała.

Czas teraz wrzucić jeszcze troszkę cegiełek do worka z napisem wady. Zdecydowanie rzucał się w oczy brak pomysłu scenarzysty na ciekawe wykorzystanie uzębionej pochwy (jakkolwiek to zabrzmiało). Przykro mi bardzo, ale oglądanie n-razy sceny w której Gwen odgryza swoim kochankom penisa jest co najmniej nudne, żeby nie powiedzieć irytujące. W dodatku fascynujące jest to, że przez całe swoje życie nie miała żadnego, a tu nagle kilku wyrosło jak grzyby po deszczu.

Jest to może i czepialstwo, ale mając taki fajny pomysł wystarczył niewielki wysiłek by zrobić film ponadprzeciętny. Niestety w chwili obecnej nie jest to nic więcej jak ciekawostka kinematograficzna. I całe szczęście że kinematograficzna, a nie przyrodnicza. Chociaż z drugiej strony o takich przypadkach donosili już ponoć starożytni Grecy, Egipcjanie, Chrześcijanie, Żydzi, Polinezyjczycy i Indianie...

***

PS. Wiecie, że to jest 100 post na tym blogu :D?

'Zapaśnik' premierą marca

2009-03-06T22:30:00.000+01:00

Całe szczęście idzie wiosna. Będzie można wyjść gdzieś do lasu, nad jezioro, rozkoszować się zielenią, śpiewem ptaków i świeżym powietrzem. Nie, nie będę w tym miesiącu polecał wypadu do kina. A to dlatego, że po lutowym wysypie filmów godnych uwagi marzec prezentuje się bardzo mizernie. Kilka oscarowych niedobitków, którzy walkę o statuetki przegrali z holly-bolly milionerem. A poza tym nic. Właśnie dlatego lepiej iść na spacer, niż do kina.

Ewentualnie te dwie rozrywki można połączyć i udać się np. na Zapaśnika (premiera: 20.03.2009). Zbyt często się o tym nie mówi, ale to chyba jeden z większych przegranych tegorocznych Oscarów. Miała być na pewno statuetka dla Mickey'a Rourke za tytułową rolę, a tu lipa. Podobnie z nominacjami w ważnych kategoriach, bo poza najlepszą rolą męską i drugoplanową żeńską innych nominacji nie otrzymał. A wróble na ćwierkają, że nie do końca słusznie.

W trochę innej sytuacji jest 'Lektor' (premiera: 13.03.2009). Ten film zgarnął nominacje m.in. za najlepszy film, reżyserię i scenariusz adaptowany, a Oscar powędrował do Kate Winslet. Fabuła, choć toczy się wokół romansu, zdaje się być dość niebanalna. Młody chłopak w czasie wojny zakochuje się w starszej od siebie kobiecie. Ich burzliwy romans zostaje jednak przerwany przez tajemnicze zniknięcie owej niewiasty. Po latach, gdy młodzieniec jest już studentem prawa, spotyka po raz drugi miłość swojego życia. Okazuje się, że jest ona zamieszana w nazistowskie zbrodnie...

Ostatnim po-oscarowym filmem, który wchodzi na ekrany naszych kin jest 'Człowiek na linie - Man on Wire' (premiera: 27.03.2009). Zdaniem Akademii jest to najlepszy dokument mininego roku. Ja jakoś przekonać się do tego gatunku nie mogę, nie mniej jednak być może są wśród Was osoby, które zainteresuje historia faceta, który przeszedł po linie między wieżami World Trade Center.

Warto też pamiętać o Gran Torino (premiera: 27.03.2009). Warto, dlatego iż najprawdopodobniej jest to ostatni występ Clinta Estwooda przed kamerami. Myślę, a w zasadzie mam nadzieję, że nie muszę nikomu przybliżać jego osoby. Nadmienię tylko, że film ten zbiera bardzo pozytywne oceny.

Będzie też coś o Georgu W. Bushu. Oczywiście nie może to byc nic pozytwynego, bo w końcu Bush złym prezydentem był. I wcale mi to nie przeszkadza, że ktoś go krytykuje, ale uważam tworzenie filmu o nim tak szybko, w zasadzie jeszcze w czasie trwania jego kadencji, za żerowanie na chwytliwym temacie. Nie mniej jednak Oliver Stone miał do tego prawo i stąd też na nasze ekrany wchodzi 'W.' (prmeiera: 13.03.2009)

A co jeszcze czeka nas w marcu? Zawiedzeni nie powinni być fani kina grozy - 'Martyrys. Skazani na strach' (premiera: 13.03.2009) i 'Nienarodzony' (premiera: 20.03.2009) to coś, co powinno zjeżyć im włosy na plecach. Ci którzy wolą obrazki przjemniejsze (szczególnie dla oka) powinni pójść na 'Złoty środek' (premiera: 20.03.2009), w którym główną rolę gra Ania Przybylska. Zawsze można też spędzić około dwóch godzin na oglądaniu jak można zmarnować dobry pomysł, robiąc zły film - 'Miasto ślepców' (premiera: 27.03.2009), albo kolejnego końca świata - 'Zapowiedź' (premiera: 27.03.2009). Ja jednak zdecydowanie wolę spacer w wiosenny dzień.

A na zakończenie tradycyjnie zwiastun premiery miesiąca:

Kitsch Corner: Machete

2009-02-24T14:30:00.000+01:00

Myślę, że spora część z Was wie już co to za zwiastun. W zasadzie jest on już kultowy. A o jego genialności niech świadczy fakt, że najpierw miał być tylko jednym z 'fake movie trailers' które w USA były emitowane między obiema częściami Grindhouse'u, a obecnie bardzo prawdopodobne jest, że na jego podstawie powstanie trylogia filmów.
Czy warto tak bardzo rozbudowywać 'Machete'? Wątpię, bo to że coś sprawdza się w zajawce niekoniecznie musi wypaść dobrze w pełnym metrażu. Na filmy jednak trochę poczekamy, tak więc obecnie, kto jeszcze nie widział tego trailera niech nadrabia zaległości. Panie i Panowie, oto Machete:

Slumdog. Milioner z ulicy

2009-02-20T12:00:00.003+01:00

tytuł oryginalny:

Slumdog Millionaire
gatunek:
kryminał, melodramat
reżyseria:
Danny Boyle , Loveleen Tandan
scenariusz:
Simon Beaufoy
zdjęcia:
Anthony Dod Mantle
muzyka:
A.R. Rahman
obsada:

Irfan Khan	Police Inspector
Anil Kapoor	Prem Kumar
Dev Patel	Jamal Malik
Freida Pinto	Latika

od lat: 15
czas trwania: 120 minut
cena DVD: od 27.02.2009 w kinach!
moja ocena: 4,5/6

O Milionerach słyszał chyba każdy. I niemal każdemu przeszła przez głowę myśl, że fajnie byłoby zasiąść na magicznym fotelu przed Hubertem Urbańskim i zagrać o główną nagrodę. Szybko jednak nasze marzenia weryfikuje rzeczywistość - gdy słyszymy pytanie, za 'marne' 40 000 nerwowo zaczynamy wertować encyklopedię. Z kolei ludzie, którzy dochodzą do pułapów kilkusettysięcznych zdają się być cyborgami, znającymi na pamięć Wikipedię. Czy oby na pewno tak jest?

Tezie tej przeczy Jamal. Ten młody, jednak nie wykształcony chłopak, wychowany w indyjskich slumsach (w których kto kombinuje, ten żyje), dochodzi do pytania za główną wygraną. Ileż to razy, gdy pojedyncze jednostki dochodziły w naszym kraju do pytania za milion pojawiały się opinie - 'Na pewno był/była podstawiony/a'. Jak się okazuje, nie tylko Polacy nie wierzą, że ktoś może dojść tak daleko. Co więcej, w przypadku Jamala takie oskarżenia byłyby błahostką.
Gdy ma przed sobą już tylko jedno pytanie w studio rozbrzmiewa gong. Koniec odcinka. Następny zostanie nakręcony dopiero jutro. Jamal czasu między programami nie spędzi jednak w domu, tylko na komisariacie. Czeka go przesłuchanie, mające na celu wyjaśnić, jak biedak ze slumsów może znać odpowiedzi na wszystkie pytania. Czy jest oszustem? Czy po prostu ma tyle szczęścia? Policja w tą drugą opcję nie wierzy. I szczerze mówiąc, ja też nie.

Bardzo trudno jest mi potraktować ten film jako coś więcej, niż tylko bajkę głoszącą motto, że to nie pieniądze są w życiu najważniejsze, a co ma być to i tak będzie. Bo w tym wszystkim jest za dużo przypadku. Aby taki scenariusz był wiarygodny potrzeba zdecydowanie więcej realizmu. Nikt przy zdrowych zmysłach nie odpowiadałby na pytania w sposób tak beztroski, jak to robi Jamal. Jeśli więc nie wierzę w motto, to co innego mi pozostaje?

Wiara w przesłanki. Bo główny bohater na pytanie 'Jamal, why?' z pewnością nie odpowiedziałby 'For money.'. On wszystko co robił robił z miłości. Ta jednak łatwa nie była, bo choć swoją ukochaną poznał mając zaledwie kilka lat, los wielokrotnie ich rozdzielał. I tu znowu muszę się do czegoś przyczepić - jakim cudem był w stanie odnaleźć swoją ukochaną w 13-milionowym Bombaju? Wiem, że świat jest mały, ale żeby aż tak? Kolejna rzecz, która jest dla mnie ciężka do pojęcia, to trwałość tej miłości. Ok, możecie mówić, że nie ma we mnie romantyka, ale trudno mi uwierzyć, aby w kilkuletnim dziecku mogło zrodzić się tak silne uczucie, którego nie da się w żaden sposób przezwyciężyć.

Dość już jednak czepiania się. Koniec końcu wątek miłosny i tak wypada pozytywnie, bo do tego przywiązania Jamala (Dev Patel) do Latiki (Freida Pinto) szybko się przyzwyczajamy i zwyczajnie zaczynamy mu kibicować. W tym największą zasługę ma, Freida Pinto lecz raczej ze względu na swoją urodę, nie na talent. Bo grą aktorską nikt z głównych bohaterów nie zachwyca. Ot, solidni rzemieślnicy.

Pomimo tych wszystkich wad 'Slumdog. milioner z ulicy' ma w sobie coś, co przyciąga. Jest to niebywała konstrukcja (trochę w stylu MTV), która z każdą minutą podkręca emocje. Po części jest to zasługa samych 'Milionerów', którzy potrafią nakręcić widza lepiej niż większość dreszczowców. Oczywiście tu wszystko jest wyreżyserowane, ale bardzo sprawnie, stąd też do ostatniej chwili nie mamy pewności z jaką sumą wyjdzie ze studia Jamal. Całkiem zgrabnie do tej koncepcji dostosowuje się akcja filmu, która sama w sobie rozkręca się wraz ze wzrostem stawki za kolejne pytania. A jej tempo jest podkręcane w odpowiednich momentach przez rewelacyjną muzykę.

To właśnie ona ma szansę zdobyć Oscara. Pokuszę się nawet o stwierdzenie, że jest to jedna z lepszych ścieżek dźwiękowych ostatnich lat. Potwierdzeniem moich słów niech będzie fakt, iż poza nominacją muzyki jako całości, na Nagrodę Akademii szansę mają jeszcze dwie piosenki pojawiające się w 'Slumdogu'. Oczywiście szansy na nagrodę film Boyla może upatrywać jeszcze w 7 innych kategoriach. Jednak mocno by mnie zdziwiło, gdyby zgarnął statuetkę w którejś z najważniejszych (film, reżyser, scenariusz adaptowany).

Co najwyżej zdjęcia zasługują na trochę więcej uwagi, ale żeby na Oscara? Szczerze wątpię. Nie zmienia to faktu, że choć do arcydzieł 'Slumdoga' zaliczyć nie mogę, to jest to kawał solidnego kina. Może brakuje sensownego, dobrze ukazanego morału, może w postępowanie bohatera trudno jest momentami uwierzyć, ale jeszcze trudniej oderwać wzrok od ekranu . I o to chyba chodzi, bo przecież nie każdy film musi powalać na kolana swoim głębokim przekazem.

Kitsch Corner: Romeo & Juliet vs. The Living Dead

2009-02-13T12:00:00.000+01:00

'Romeo i Julia' to bez dwóch zdań klasyk. Trochę co prawda naciągany, ale jednak najbardziej znany romans wszech czasów. Dlaczego naciągany? Bo co może stanąć na przeszkodzie dwójce, żywych, kochających się ludzi w byciu razem? Co innego, kiedy jeden z nich nie żyje. To faktycznie mogło by komplikować sytuację, bo nekrofilia legalna przecież nie jest. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w 'Romeo & Juliet vs. The Living Dead'. Romantyczne, nieprawdaż?
Shakespeare chyba się w grobie przewraca. O ile z niego nie powstał :D

'Ciekawy przypadek Benjamina Buttona' premierą lutego

2009-02-06T19:00:00.000+01:00

Luty to fajny miesiąc. Niby taki krótki, a dla każdego się coś znajdzie. Studenci mają sesję, zakochani okazję, by przypomnieć sobie o osobie którą kochają, a wielbiciele kina rozdanie Oscarów. Ponieważ jednak sesja to nic przyjemnego, a walentynki to święto wymyślone przez producentów kartek, by zdołować samotnych skupię się dzisiaj na gali Oscarowej. Tak się już przyjęło, że główni faworyci w wyścigu po tą złotą statuetkę wchodzą na nasze ekrany właśnie w lutym. W tym roku największe szanse na zwycięstwo ma 'Ciekawy przypadek Benjamina Buttona' (premiera: 06.02.2009).

Ciekawy to zaiste przypadek, bo opowiada o mężczyźnie który urodził się stary, a z wiekiem młodnieje. Jego problem polega jednak na tym, że reszta społeczeństwa standardowo z upływem lat starzeje się. Czyli krótko mówiąc historia o przemijaniu widziana trochę na opak. Obsada oczywiście doborowa, bo z Bradem Pittem i Kate Blanchett. Reżyserował nie kto inny, jak David Fincher. Nazwiska zachęcają bez dwóch zdań. Poza tym film zgarnął też najwięcej, bo 13 nominacji do tegorocznych Oscarów. Czy wygra w najważniejszych kategoriach? Się okaże.

Pokrzyżować 'mu' plany przede wszystkim 'Slumdog. Milioner z ulicy' (premiera: 27.02.2009). Film na czasy kryzysu idealny. Główny bohater, pochodzący ze slumsów Bombaju Jamal, stoi przed szansą wygrania głównej nagrody w teleturnieju w stylu 'Milionerów'. Niestety odcinek kończy się tuż przed pytaniem o główną nagrodę. Tuż po nim aresztuje go policja, która podejrzewa jakiś wałek. Jak się jednak okaże najlepszym nauczycielem życia jest ulica i to tam należy szukać odpowiedzi na kluczowe dla ludzkości pytania w stylu 'Jak żyć?'. I chociaż może cały pomysł wydaje się mało odkrywczy, to jednak strasznie pozytywne recenzje dają do myślenia. Czy jakaś z 11 nominacji przerodzi się w Oscara?

Kończąc ten przegląd najważniejszych filmów nominowanych wspomnieć chciałbym o 'Frost/Nixon' (premiera: 13.02.2009). Jak nietrudno się domyślić film to polityczny. Akademia takie dzieła lubi, ja nie (uraz po 'Good Night and Good Luck). Tak więc wspominam, że jest.

Czas przejść do czegoś bardziej przyziemnego, podchodzącego pod rozrywkę dla mas. Po pierwsze do 'Jagodowej miłości' (premiera: 13.02.2009). Brzmi to dość walentynkowo co prawda, jednak kolor jagodowy, to nie czerwony, więc liczę na coś odkrywczego. W ostateczności pozostanie podziwianie Natalie Portman. A fani Nory Johnes będą mogli obejrzeć ją w nietypowym dla niej wcieleniu, wszak w tym filmie po raz pierwszy w swoim życiu pojawi się jako odtwórczyni głównej roli.

Pozostajemy w klimacie słodko-miłosnym. Wraca do naszych kin romans wszech czasów - 'Przeminęło z wiatrem' (premiera: 27.02.2009). Panowie mogą jednak odetchnąć z ulgą. Przynajmniej 14 lutego Wasza druga połówka Was na to nie zaciągnie. Film wchodzi na ekrany pod koniec miesiąca. Oczywiście spotkanie z klasyką nie jest doznaniem traumatycznym, jednak jakoś w tym miesiącu wystarczająco dużo miłości uderza w nas ze sklepów, więc z ekranu kina mogło by uderzać coś innego.

Było coś dla fanów Brada Pitta, teraz coś dla fanów jego wybranki - Agneliny Jolie. Pod koniec miesiąca zostanie ona 'Oszukana' (premiera: 27.02.2009). Co więcej może zgarnie za to Oscara. Chyba warto się z tym filmem zapoznać bliżej również z tego względu, że reżyserował Estwood. A on poniżej pewnego poziomu nie schodzi.

Kończąc powoli wspomnę tylko, że w lutym wejdzie do kin 'polski South Park', czyli kinowi 'Włatcy móch' (premiera: 13.02.2009). Fani Czesia i spółki będą zapewne wniebowzięci i kto wie, może padnie jakiś rekord frekwencji w naszych kinach? Ja osobiście miło się serialowymi bohaterami zaskoczyłem i mam nadzieję, że film utrzyma poziom do jakiego przywykliśmy.

Oczywiście przegląd ten jest dość pobieżny, luty na prawdę obfituje w premiery i każdy znajdzie coś dla siebie. Poza wspomnianymi tytułami swoje pięć minut mogą mieć też 'Eden Lake', 'Walkiria' i 'Kobiety pragną bardziej'. A jeśli nie będą miały, to nie zaszkodzi im się przyjrzeć.
Poniżej zwiastun 'Ciekawego przypadku Benjamina Buttona'. Pod nim znajdziecie kilka informacji oraz pewną prośbę.

Zacznę od tego o co proszę. Podobnie jak przed rokiem, tak i w tym prócz onetowskiego konkursu na bloga roku (do którego nie przywiązywałem zbyt wielkiej wagi), zgłosiłem mój filmlog do konkursu organizowanego przez wiadomości24.pl. Głosowanie odbywa się drogą mailową, tak więc liczę bardzo na Wasze głosy. Nic to Was nie kosztuje, a mi sprawiacie radość. Choć konkurencja mała nie jest, to liczę jednak, że nie polegnę z kretesem.
Głosować można klikając w ten link. Wystarczy podać swój email, a później potwierdzić oddanie głosu. To na prawdę niewiele ;)

Jeśli natomiast chodzi o informacje, to są trzy.
Po pierwsze przepraszam, że ostatnio tu tak mało recenzji, ale sesja robi swoje. Na ten miesiąc planuję zrecenzować wspomnianego wyżej Slumdoga. Czy coś jeszcze zobaczymy.
Po drugie, od tej pory przegląd premier będzie się pojawiał zawsze w pierwszy piątek miesiąca.
Po trzecie, spodziewajcie się specjalnego, walentynkowego wydania Kitsch Corneru :D

Pozdrawiam serdecznie,
Pawcio.

Kitsch Corner: Lesbian Vampire Killers

2009-01-30T12:00:00.000+01:00

Zaczynamy! Oto zapowiadany kącik kiczu. Na pierwszy ogień idzie zwiastun filmu pod wszystko-mówiącym tytułem 'Lesbain Vampire Killers'. Dlaczego akurat ten film? Bo prezentuje wszystko, co moim zdaniem powinien mieć zwiastun kina klasy D (czyli kina kiczowatego). Zabójczy głos lektora, napisy wyglądające trochę jak z innej epoki (tudzież z bulwarówki) i durna fabuła. Tego wszystkiego uświadczmy z zwiastunie, który możecie ujrzeć poniżej.
A o czym jest owy film? O zabójcach wampirów-lesbijek! Nie ma jak przewrotność ;)

Srebrne Kadry - wybierz najlepszych!

2009-01-22T20:30:00.003+01:00

Ostatnimi czasy cisza tu i spokój, a recenzji to ze świecą szukać, a i tak się nie znajdzie. Niestety (albo i stety, jak kto woli ;] ) w najbliższym czasie się to nie zmieni. Tak to już jest, że początek roku to czas wszelkiej maści podsumowań oraz sesji. To drugie skutecznie zabiera czas, który mógłbym przeznaczyć na tysiąc innych rzeczy, a to pierwsze z kolei wypełnia miejsce recenzji. Wiem, że na tym blogu był już mini plebiscyt na najlepszych w 2008 roku, jednak tym razem oferuję Wam coś większego. Ponieważ prowadzę konkurs o nazwie 'Srebrne Kadry' na portalu kinomaniaki.com, zachęcam Was do głosowania w 9 kategoriach na najlepszych w minionym roku. Szczegóły głosowania poniżej:
[jest to cytat z tego, co możecie znaleźć też tu]

Miło mi ogłosić, iż po rocznej przerwie, w nieco zmienionej formie powraca na nasze łamy konkurs ‘Srebrne Kadry’, mający na celu wyłonienie najlepszych filmów minionego roku. W tym roku wszystko zależeć będzie od Was, drodzy użytkownicy portalu kinomaniaki.com!

Poniżej znajdziecie listę filmów nominowanych w 9 kategoriach. Głosować można przesyłając na adres pawel.kapitanczyk@gmail.com maksymalnie po 3 typy w każdej kategorii, uporządkowane od najlepszego. Pierwsze miejsce premiowane jest trzema punktami, drugie dwoma, a trzecie jednym. W każdej kategorii zwycięży ten film (osoba), która zgromadzi największą ilość punktów. Na głosy czekam do dnia 1 lutego 2009, do godziny 23.59.

Oto nominowani:

[kolejność losowa]

FILM
„Motyl i skafander”
„Pokuta”
„Sierociniec”
„Mroczny rycerz”
„American Gangster”

FILM POLSKI
„Cztery noce z Anną”
„33 sceny z życia”
„Rezerwat”
„Mała Moskwa”
„Rozmowy nocą”

REŻYSER
Christopher Nolan („Mroczny rycerz”)
Juan Antonio Bayona („Sierociniec”)
Julian Schnabel („Motyl i skafander“)
Timur Bekmambetow („Wanted – Ścigani”)
Rodrigo Pla („Zona”)

AKTOR
Heath Ledger („Mroczny rycerz”)
Danzel Washington („American Gangster”)
Javier Bardem („To nie jest kraj dla starych ludzi”)
Daniel Day-Lewis („Aż poleje się krew”)
Johnny Depp („Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street”)

AKTORKA
Ellen Page („Juno”)
Cate Blanchett („Elizabeth: Złoty wiek”)
Keira Knightley („Pokuta”)
Manuela Velasco („[Rec]”)
Jadwiga Jankowska-Cieślak („Rysa”)

SCENARIUSZ
Diablo Cody („Juno”)
Woody Allen („Sen Kasandry”)
Christopher Hampton („Pokuta”)
Andrew Stanton („Wall.E”)
John Ajvide Lindqvist („Pozwól mi wejść”)

ZDJĘCIA
Dariusz Wolski („Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street”)
Roger Deakins („To nie jest kraj dla starych ludzi”)
Janusz Kamiński („Motyl i skafander”)
Wally Pfister („Mroczny rycerz”)
Pablo Rosso („[Rec]”)

MUZYKA
„Once”
„Pozwól mi wejść”
„Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street”
„Pokuta”
„Sen Kasandry”

FILM ANIMOWANY
„Wall.E“
„Kung fu panda“
„Persepolis“
„Piorun”

Na zakończenie mała zapowiedź. Postanowiłem od tego miesiąca rozpocząć pewien cykl o nazwie 'Kitsch corner'. W każdy ostatni piątek miesiąca będę Was raczył zwiastunem filmu, który jest tak kiczowaty, że aż uroczy :D Jak to będzie wyglądało zobaczycie już za tydzień :) I wkrótce bedzie też drobne przemeblowanie spisu recenzji, zgodnie z sugestią Agniechy.
Kończę już, a tym wytrwałym, którzy doczytali do tego momentu dziękuję za uwagę ;)

Blog Roku 2008

2009-01-13T16:00:00.000+01:00

Wspominałem już przy okazji jednego z wcześniejszych wpisów, iż zgłosiłem bloga do onetowskiego konkursu na bloga roku, w kategorii kultura. Jak pewnie niektórzy zauważyli, od dzisiaj można na niego głosować. Aby tego dokonać należy wysłać smsa pod numer 7144 o treści: E00018. Oczywiście raczej nie łudzę się, że otrzymam ilość smsów, która zwali mnie z krzesła, nawet szczerze wątpię w przejście do następnego etapu. Jednak każdy pojedynczy głos byłby niezmiernie miłym wyróżnieniem i małą nagrodą za prowadzenie tego bloga oraz znakiem, że nie jest tu tak całkiem źle ;)
Smsy całkiem na marne nie idą, bo dochód z nich zostanie przekazany na opłacenie turnusów dzieci chorych na porażenie mózgowe. A wśród głosujących zostaną rozlosowane aparaty fotograficzne.

Bardziej w sumie niż na tych smsach zależy mi na głosowanie w ankiecie obok. Pytanie brzmi, czy spis recenzji na głównej stronie jest potrzebny. Jakiś czas temu założyłem osobną zakładkę ze spisem (patrz góra strony), stąd zastanawiam się czy zostawić ten na głównej. Decyzję zostawiam Wam, bo to w końcu Wy tu wchodzicie i czytacie i Wy macie się tu czuć dobrze.
A w wyniku poprzedniej ankiety na stronie głównej są obecnie tylko dwa posty.

Pozdrawiam serdecznie
Pawcio

HAPPY-GO-LUCKY, czyli CO NAS USZCZĘŚLIWIA

2009-01-11T12:30:00.000+01:00

tytuł oryginalny:
Happy-Go-Lucky
gatunek:
komedia
reżyseria:
Mike Leigh
scenariusz:
Mike Leigh
zdjęcia:
Dick Pope
muzyka:
Gary Yershon
obsada:

Sally Hawkins	Poppy
Alexis Zegerman	Zoe
Kate O'Flynn	Suzy
Eddie Marsan	Scott

od lat: 12
czas trwania: 118 minut
cena DVD: aktualnie w kinach
moja ocena: 2,5/6

Znowu dałem się nabrać. Myślałem, że szeroko pojęta kampania reklamowa nie jest już rzeczą, która może wywołać u mnie oczekiwania aż tak odmienne od tego, co zobaczyłem. Niestety, 'Happy-Go-Lucky' zamiast obiecanej dawki dobrego humoru dostarczył mi sporo powodów do irytacji.

Miała to być opowieść o pozytywnej nauczycielce - Poppy (Sally Hawkins) - patrzącej na świat przez różowe okulary. Na świat, który jest strasznie zgredziały. Niestety wyszło z tego niewiele, bo optymizm Poppy zamiast być zaraźliwym jest pretensjonalny. Główna bohaterka sprawia wrażenie osoby totalnie nieprzystosowanej do życia. To oczywiście jeszcze jej nie przekreśla, bo np. taka Amelia również była trochę z innej bajki, a mimo to można ją było odebrać pozytywnie. Problem z Poppy polega jednak na tym, iż jej postrzeganie świata jest na podobnym poziomie jak dzieci w podstawówce, w której uczy.

Szczególnie dobrze widać to w czasie lekcji jazdy, które Poppy pobierała. Zestawienie jej z instruktorem cholerykiem (Eddie Marsan) dało całkiem niezły efekt. Niestety chyba jednak odwrotny od zamierzonego - ja odebrałem to jako stwierdzenie, że nadmierny optymizm nie jest dobry. Bo życie nie jest pasmem zwycięstw, czasem trzeba zachowywać się 'normalnie'. Np. podczas jazdy samochodem, kiedy to wypada trzymać ręce na kierownicy i patrzeć no to co się dzieje na drodze, a nie na wiewiórki.

Najbardziej z całego filmu szkoda mi aktorów. Przygotowanie się do tych ról zajęło im sporo czasu, gdyż według pomysłu Mike'a Leigh, najpierw utożsamiali się ze swoją postacią, a dopiero później dostali scenariusz. Zanim rozpoczęto zdjęcia reżyser często widywał się z aktorami, opowiadał im o ich postaciach i starał się, by aktorzy przestali być sobą, a stali się swoimi bohaterami. I to wyszło mu rewelacyjnie. Co prawda Poppy jak już wspomniałem bywa denerwująca, ale obawiam się, że taki był zamysł reżysera. Sally Hawkins tylko rewelacyjnie go spełniła. Jednak jeszcze lepiej niż ona wypadł Eddie Marsan. To on jest dla mnie gwiazdą tego filmu i to jego postać jest najbardziej wiarygodna. I zarazem najbardziej barwna, złożona i dramatyczna.

Na prawdę szkoda, że tak świetne postacie stworzono w tak kiepskim filmie. Być może to wszystko było by bardziej strawne, gdyby Mike Leigh pokusił się o jakiś spójnik fabularny, jakąś historię, może być już nawet miłosna (owszem, występuje taka w filmie, ale zdecydowanie za późno), która utrzymałaby zainteresowanie widza przez prawie dwie godziny. Bez tego jest to po prostu kilka scen z życia brytyjskiej nauczycielki. Poruszono masę wątków, interesujących wątków, a skupiono się na tym najsłabszym. I dlatego 'Happy-Go-Lucky' zamiast uszczęśliwiać drażni.

'Obywatel Milk' premierą stycznia

2009-01-03T23:30:00.000+01:00

Czas najwyższy dojść do siebie po sylwestrowej zabawie i pogodzić się z faktem, iż ostatnie tygodnie, w których więcej było dni wolnych niż pracujących to już historia, a najbliższy długi weekend dopiero za rok. Nie ma jednak tego złego - by dni upływały przyjemniej zawsze po pracy/szkole można udać się do kina. Pod tym względem w styczniu (jak co roku) nie można narzekać, gdyż dystrybutorzy zafundowali nam kilka solidnych hitów, zarówno dla widza ceniącego dobrą rozrywkę, jak i dla konesera lubującego się w kinie ambitnym. Dla mnie numerem jeden w tym miesiącu jest jeden z faworytów Oscarowego wyścigu po nominacje - 'Obywatel Milk' (premiera: 23.101.2009).

Powodów jest kilka. Po pierwsze wspomniany wyścig po nominacje, w którym najnowszy film Gusa Van Santa nie jest skazany na porażkę. Ba, jeśli brać pod uwagę wybór krytyków z większości amerykańskich stanów, to jest on jednym z faworytów. Co więcej Sean Penn stworzył podobno w tym filmie kreację godną tej pozłacanej statuetki. Również scenariusz jest co najmniej interesujący, gdyż oparty jest na prawdziwej historii - 'Obywatel Milk' opowiada o życiu pierwszego homoseksualnego działacza na rzecz równouprawnienia gejów i lesbijek, który zasiadał w radzie miejskiej. W Polsce zapewne temat ten wzbudzi kontrowersje, jak każda wzmianka o homoseksualizmie, tak więc tym bardziej warto się z tym filmem zaznajomić, by mieć własne zdanie na jego temat.

Znajdzie się coś też dla osób lubiących w kinie cieszyć oko. Mam tu na myśli 'Spirit - Duch Miasta' (premiera: 09.01.2009). Drugi film (po 'Sin City') Franka Millera, podobnie jak pierwszy powinien czarować obrazem, gdyż jest robiony podobną techniką. Jeśli natomiast co raz większa rola komputerów podczas prac nad filmami bardziej was zniechęca niż zachęca, zawsze możecie zawiesić oko na czymś bardziej ludzkim, czyli Scarlett Johansson i Evie Mendes.

Podobnie jak w 'Madagaskarze 2' (premiera: 01.01.2009). Najnowsza animacja twórców Shreka podobno zapewnia równie dobrą zabawę dzieciom, jak i dorosłym. Co więcej jest ponoć lepsza niż pierwsza część przygód sympatycznych zwierzaków z nowojorskiego zoo. Wierzyć na słowo w takie rewelacje jest jednak ciężko, dlatego lepiej sprawdzić to na własnej skórze.

Trochę w cieniu sławniejszych zwierzaków pozostaje (przynajmniej na razie) 'Sezon na misia 2' (premiera: 23.01.2009). Przyznam się szczerze, że pierwszej części nie widziałem, jednak jest to jedna z niewielu animacji, których nie miałem przyjemności obejrzeć i uważam, iż wiele przez to straciłem. Jak poradzi sobie sequel to się okaże. Póki, co, na drugą część przygód misia Elliota czekam równie niecierpliwie, co na pierwszą.

Znacznie mniejsze emocje wywołuje we mnie 'Dzień, w którym zatrzymała się Ziemia' (premiera: 16.01.2008). Opis dystrybutora głosi:

Gdy na Ziemi ląduje statek kosmiczny, ludzkość staje w obliczu pierwszego w historii kontaktu z wysłannikami pozaziemskiej cywilizacji. (...)

Nie był bym taki pewien, czy to pierwszy w historii kontakt z obcymi. Szczególnie na ekranach kin dzielni ziemianie walczyli ze złymi kosmitami. Skutek był zawsze ten sam: Amerykanie ratowali tyłki całemu światu, w dodatku w sposób pozbawiony jakiejkolwiek logiki. Teraz będzie pewnie podobnie. Jedyne, co może być lepsze niż gdziekolwiek indziej to efekty specjalne, które w zwiastunie robią dobre wrażenie (ale co w zwiastunach robi wrażenie złe?).

Na sporą widownię może liczyć też dość mocno reklamowany 'Zmierzch' (premiera: 09.01.2009). Twarz wampira Edwarda spogląda na nas ostatnio z co drugiej strony w Internecie i co trzeciego billboardu. Strachu raczej jednak nie wzbudza, bo buźka to sympatyczna na tyle, że z pewnością przyciągnie do kina tabun nastolatek, które będą płakać jak bóbr nad historią miłości wampira i śmiertelniczki. Gdyby była ona piękna, to może i ja bym zapłakał, a tak nie pozostaje mi nic innego, jak tą historię sobie darować.

Prędzej już obejrzę 'Księżną' (premiera: 09.01.2009), z uroczą Kerią Knightley. Film ten doskonale wpisuje się w panującą ostatnio modę na filmy kostiumowe z kilkunasto-wieczną Anglią w tle. Raczej wątpię, czy wyróżni go coś od pozostałych produkcji z tego gatunku, jednak by posłuchać magicznego brytyjskiego akcentu jestem skłonny tą opowieść obejrzeć.

Tak jak wspominałem na początku, znajdą coś dla siebie również fani bardziej wyszukanych filmów. Jednym z takich filmów jest 'Milczenie Lorny' (premiera: 16.01.2009). Najnowszy film braci Dardenne, dwukrotnych zdobywców Złotej Palmy, opowiada historię Albanki, która chce założyć bar szybkiej obsługi w Belgii. By osiągnąć swój cel musi zawrzeć fikcyjne małżeństwo, za które dostanie odpowiednią sumę pieniędzy. Wkrótce po tym pojawia się kolejna propozycja małżeństwa za pieniądze, problem polega na tym, że Lorna jest już przecież mężatką... Historia dość oryginalna, a takie zasługują na naszą uwagę. Tym bardziej, jeśli ich scenariusze wychodzą spod pióra znanych i szanowanych twórców, jak właśnie bracia Dardenne.

Inny rodzaj kina ambitnego prezentuje '400 batów' (premiera: 30.01.2009). Inny, dlatego bo pochodzi z 1959 roku. Przyznaję się bez bicia, że zbyt wiele o tym filmie nie wiem. Jednak na pewno tak starych tytułów bez powodu się do kin nie wprowadza.

Na zakończenie parę słów filmie, który ma szansę stać się polskim przebojem roku. Mowa o 'Idealnym facecie dla mojej dziewczyny' (premiera: 30.01.2009). Dlaczego wróżę mu taki sukces? Bo jest to film duetu Saramonowicz & Konecki, czyli dwójki panów, którzy stworzyli 'Testosteron' i 'Lejdis'. To wystarczy by przyciągnąć sporą grupę ludzi do kin. I nie zrazi ich nawet plakat, który jak to ktoś na Onecie napisał 'przypomina plakat do taniego niemieckiego pornola'.

Na zakończenie zwiastun 'Obywatela Milka':

Film, aktor i aktorka roku 2008

2009-01-02T13:00:00.002+01:00

Przed końcem roku przedstawiłem dziesięć filmów, które w ciągu minionych 12 miesięcy zrobiły na mnie największe wrażenie. Teraz przyszła pora by przedstawić wyniki ankiety, w której pytałem Was o najlepszych w ubiegłym roku.

Jeśli chodzi o film roku wybraliście 'Wall.E'. Wygrana dość wyraźna, tylko przez moment jego pozycja była zagrożona przez 'Sierociniec'. Oto pełne wyniki:

1. Wall.E [7 głosów]
2. Sierociniec [3 głosy]
3. Mroczny rycerz [2 głosy]
3. XXY [2 głosy]
5. American Gangster [1 głos]

Wśród aktorek wątpliwości było jeszcze mniej. Od początku prowadziła Ellen Page, nominowana za rolę w filmie Juno i im bliżej było końca, tym bardziej swoją przewagę powiększała. Miłym zaskoczeniem jest drugie miejsce mojej faworytki, Manueli Velasco, nominowanej za rolę w filmie [Rec]. Oto pełne wyniki w tej kategorii:

1. Ellen Page (Juno) [5 głosów]
2. Manuela Velasco ([Rec]) [2 głosy]
3. Sally Hawkins (Happy-Go-Lucky) [1 głos]
3. Marta Żmuda-Trzebiatowska (Nie kłam kochanie) [1 głos]

Ciekawie prezentowała się rywalizacja panów. W kategorii aktor roku walka od samego początku toczyła się między dwójką - Heath Ledger (Mroczny rycerz) i Javier Bardem (To nie jest kraj dla starych ludzi). Obaj aktorzy zgarnęli wszystkie głosy nie dając szans swoim rywalom. A wygrał Heath Ledger. Oto pełne wyniki:

1. Heath Ledger (Mroczny rycerz) [7 głosów]
2. Javier Bardem (To nie jest kraj dla starych ludzi) [4 głosy]

To tyle jeśli chodzi o miniony rok. Co przyniesie nowy zobaczymy. Już jutro możecie spodziewać się tradycyjnego, co miesięcznego przeglądu premier. A już teraz kolejna ankieta, tym razem związana z samym blogiem. Pytanie brzmi ile postów powinno znajdować się na stronie głównej? Niby to szczegół, ale jednak jakiś wpływ na komfort przeglądania bloga ma, więc decyzję w tej sprawie zostawiam Wam.

Filmowe podsumowanie roku 2008

2008-12-30T23:00:00.000+01:00

Koniec roku jest czasem podsumowań, stąd też nie mogło takowego zabraknąć na tym blogu. Już jakiś czas temu pojawiły się tu ankiety, w których mogliście wytypować swój film, aktora i aktorkę roku. Na ich wyniki przyjdzie Wam jednak poczekać do końca roku. Przynajmniej na te w formie posta. Najpierw jednak sam zaprezentuję swoją najlepszą dziesiątkę filmów, które do naszych kin weszły w 2008 roku. Oczywiście jest to ranking subiektywny. Jeśli spojrzycie w oceny, jakie wystawiłem niektórym filmom, to może nie zgadzać się ich kolejność, bo np. Mroczny rycerz dostał 6, a jest 'dopiero' trzeci. Jednak duże znaczenie miało to jaki wpływ miał na mnie dany film, a także jakie wrażenie zrobił na mnie (ewentualny) drugi seans.

Oto moje TOP 10:

XXY - Ten film najdłużej siedział mi w głowie. Po jego obejrzeniu nie mogłem przestać myśleć o temacie w nim poruszonym (hermafrodytyzm i tolerancja). Sposób w jaki mówi o trudnych sprawach godzien jest wszelkich nagród. Bez pogoni za sensacją, za to z wielkim wyczuciem.
Sierociniec - Przerażający horror i przejmujący dramat w jednym. Gdy oglądałem po raz pierwszy szczerze się bałem, a zakończenie wzbudziło moje uznanie. Gdy oglądałem po raz drugi strach był nieco mniejszy, ale za to bardziej doceniłem opowieść. Oby to był zwiastun odrodzenia horroru.
Mroczny rycerz - Wielki przegrany mojego rankingu. Po wyjściu z kina gotów byłem ogłaszać go filmem roku. Jednak gdy obejrzałem go po raz drugi mój entuzjazm trochę opadł. Nie zmienia to faktu, że drugi nolanowski Batman jest kinem wysokich lotów z niezapomnianym Heathem Ledgerem.
Wall.E - W swojej recenzji pisałem, że to film niemy na miarę XXI wieku. Nadal się tego trzymam. Historia robota wciąga i wzrusza jak mało która.
American Gangster - Kino gangsterskie, które nie potrzebuje ciągłych strzelanin i pędzącej akcji, by utrzymać widza w napięciu. Dla mnie jeden z lepszych filmów tego gatunku ostatnich lat.
Juno - Słodka historia o nastolatce która zaszła w ciążę. Zjadliwa dzięki olbrzymiej dawce optymizmu i rewelacyjnej Ellen Page.
Pokuta - Rewelacyjnie zrealizowany film z przyzwoitą historią miłosną. Dodatkowo jest jeszcze Keira Knightley i jej zielona sukienka. Co prawda razem wyglądają średnio, ale z osobna jest bardzo dobrze.
Motyl i skafander - Nie wzruszyła mnie ta historia tak, jakbym tego oczekiwał. Od opowieści o osobie sparaliżowanej oczekuję czegoś więcej. Gdyby całość prezentowała się tak, jak rewelacyjne zdjęcia Kamińskiego był by jeden z filmów wszech czasów. Tak nie ma nawet filmu roku.
Ostrożnie, pożądanie - Drugie love-story w mojej dziesiątce. Tym razem osadzone pośród szpiegowskich intryg. Plus dla Anga Lee za odwagę w scenach erotycznych.
Wanted - Ścigani - Tak, jest ten film zamyka moją dziesiątkę. Tak powinno wyglądać kino akcji w XXI wieku. Efekty specjalne, tak jak wyobraźnia reżysera zwalają z fotela. I mi nie przeszkadza wcale fabuła niewysokich lotów. Nie o to przecież chodzi w kinie akcji.

Warto też wspomnieć o filmach, których nie było mi dane zobaczyć w roku mijającym, a które w tego typu zestawieniach często się pojawiają. Mam tu na myśli 33 sceny z życia, Klasę, Import/Export, Persepolis oraz Ładunek 200. Poza tymi filmami raczej nikt by się do tej 10 nie wdarł.

Na koniec jeszcze o jednej rzeczy chciałbym wspomnieć. Mianowicie chodzi mi o wydania filmów na DVD. Mam nieodparte wrażenie, że wreszcie dystrybutorzy nauczyli się jak to się robi. Owszem, zdarzają się pozycje niedopracowane (np. XXY z dźwiękiem 2.0), ale na ogół przy filmach popularnych i dobrych standardem są wydania dwupłytowe, nierzadko z różnymi dodatkami (Sierociniec z maską, Mroczny rycerz z figurką), czasem w steel boxach (American Gangster), lub po prostu takie, które zwalają z nóg (Wanted). Szkoda tylko, że dzieje się to w czasach, gdy format DVD powoli przechodzi do lamusa. Cóż, lepiej późno niż wcale.

I odbiegając już od tematu filmowego - chciałbym życzyć wszystkim czytelnikom szczęśliwego nowego roku, żeby był lepszy od tego poprzedniego.

Inland Empire

2008-12-29T12:00:00.000+01:00

tytuł oryginalny:
Inland Empire
gatunek:
thriller, dramat, dreszczowiec
reżyseria:
David Lynch
scenariusz:
David Lynch
zdjęcia:
David Lynch
obsada:

Laura Dern	Nikki Grace / Susan Blue
Jeremy Irons	Kingsley Stewart
Justin Theroux	Devon Berk / Billy Side
Harry Dean Stanton	Freddie Howard
Peter J. Lucas	Piotrek Król
Karolina Gruszka	Zagubiona dziewczyna

od lat: 18
czas trwania: 172 minuty
cena DVD: 41,99
moja ocena: 4/6

Długo zabierałem się za obejrzenie 'Inland Empire'. Wynikało to głównie z tego, że Lynch robi filmy specyficzne, ostatnimi czasy nieco bełkotliwe, więc nie spodziewałem się po jego najnowszym obrazie, że będzie łatwy w odbiorze, stąd też odpowiedni nastrój był niezbędny. Gdy wreszcie chęci i nastrój były okazało się, że to za mało. Swój seans przerywałem dwa razy, raz będąc bliskim całkowitego zrezygnowania z dalszego oglądania. Ale wytrwałem. I nie żałuję. Bo choć fabuły nie zrozumiałem za grosz, to jednak mam wrażenie, że w tym zlepku obrazów był jakiś głębszy sens i da się to jakoś zinterpretować, w odróżnieniu np. od jego 'Zagubionej autostrady'.

Nikki (Laura Dern) stara się o udział w remake'u pewnego filmu. Jego produkcja została przerwana kilka lat temu z powodu śmierci dwójki głównych bohaterów. Mimo tego Nikki przyjmuje rolę. Bez wątpienia miał na to wpływ wybór jej filmowego partnera, którym okazuje się przystojny Devon (w tej roli znany z "Mulholland Drive" Justin Theroux). Produkcja, przy której mają okazję pracować, to historia o miłości, zdradzie i zemście... Filmowa fikcja bardzo szybko staje się rzeczywistością. Nikki i Devon mają romans, o którym dowiadują się ich współmałżonkowie, a na planie zaczynają dziać się coraz dziwniejsze rzeczy.
[opis dystrybutora]

Jak już wspominałem niewiele zrozumiałem z fabuły, dlatego też poszedłem na łatwiznę i wkleiłem tu opis dystrybutora. Większego znaczenia on jednak nie ma, bo i tak w filmie ciężko doszukać się tego, o czym on mówi, a już na pewno nie jest to istotne. Bo 'Inland Empire' zdecydowanie łatwiej i przyjemniej się interpretuje, niż ogląda. Sam po jego obejrzeniu mam kilka mętnych teorii na temat jego przesłania, jednak potrzebował bym powtórnego seansu by je w głowie poukładać. A na ten z kolei nie mam ochoty, bo odpycha mnie strona wizualna filmu.

Niestety cały czas miałem wrażenie, jakby to była produkcja amatorska, albo reportaż z planu. Praca kamery była dość nietypowa i skupiała się przede wszystkim na twarzach aktorów. Owszem, wzbudzało to momentami niepokój, ale równie często było irytujące. Oświetlenie też nie poprawiało odbioru. Zdaję sobie sprawę, że tak miało to wszystko wyglądać i czepianie się tego to trochę jakby czepiać się, że widelec to nie łyżka, ale mnie to drażniło. Podobnie zresztą jak muzyka. Niby była taka sama jak zawsze u Lyncha, ale właśnie ta wtórność to jej największa wada. Bo poza kilkoma świetnymi motywami większość brzmiała jak ze zeszłego wieku.

Z drugiej jednak strony te wszystkie niedogodności audio-wizualne pozwoliły mi bardziej podziwiać grę aktorów. Pamiętam, że swego czasu David Lynch zorganizował kampanię mającą na celu zwrócenie uwagi Akademii na grę Laury Dern, która w jego mniemaniu zasługiwała na Oscara. Czy słusznie? Trudno stwierdzić. Z jednej strony pokaz aktorski w jej wykonaniu jest mistrzowski. Z drugiej jednak trudno jest jej bohaterkę zrozumieć i odebrać jako spójną postać. Taka jednak była wizja reżysera. Warto wspomnieć, że w filmie przewija się kilka polskich aktorów, z Karoliną Gruszką na czele. Jaka jest jednak ich rola w filmie i kogo grają nie mam pojęcia, bo ich postacie były dla mnie zupełnie wyrwane z kontekstu. Nie zmienia to faktu, że panią Karolinę na ekranie podziwiać jest zawsze miło, bo nie można jej odmówić ani talentu, ani urody.

Ogólnie rzecz biorąc film ten jest kwintesencją lynchowości. Szczególnie tej z ostatnich lat. Zlepek scen jedni odbiorą jako bełkot, inni jako wielką sztukę. Jest to coś podobnego jak umieszczenie w galeriach sztuki zwykłych śmieci w roli eksponatów. Dla mnie 'Inland Empire' pozostaje jednak daleko w tyle za 'Mulholland Drive', a to ze względu na brak sensownego wytłumaczenia fabuły. Jest jednak przed 'Zagubioną autostradą', która była jeszcze bardziej niezrozumiała. I być może trudno będzie komuś w to uwierzyć, ale 'Inland Empire' jest mi obojętne. Obejrzałem, zagłębiłem się w alternatywny świat Lyncha, skończyłem oglądać i nie jestem pod żadnym wrażeniem - ani pozytywnym, ani negatywnym. Aczkolwiek pobyt w tym świecie wspominam miło. Oczekiwałem jednak, że będę chciał tam wrócić, a nie chcę. Stąd moja ocena jest neutralna, lekko in plus.

Ten delikatny zwrot 'na plus' wynika z faktu iż znalazłem interpretację, która daje iskierkę nadziei, że to jednak nie zupełny bełkot. Ta iskierka znajduje się pod tym linkiem. Ostrzegam jednak, że tekst zawiera spoilery, tak więc przed seansem lepiej nie czytać.

Filmowe podsumowanie świąt

2008-12-27T15:00:00.000+01:00

Święta minęły, Mikołaj z pustym workiem wrócił do Laponii pakować podarki na przyszły rok, a nam pozostało szukanie sposobów na zrzucenie kilogramów przybranych przy wigilijnym stole. Boże Narodzenie prócz tego, że mija za szybko ma to do siebie, że wiąże się z większą ilością czasu. A jak większa ilość czasu, to można więcej filmów obejrzeć. Stąd też poniżej znajdziecie moje podsumowanie świąt pod kątem obejrzanych filmów. Enjoy ;)

Amelia - 5,5/6 - Amelka to dziewczyna urocza bez dwóch zadań. Idealna nie tylko na wigilijny wieczór, ale na każdy dzień w roku. Powiedziałbym nawet, że idealna kandydatka na żonę. Nie sposób ocenić ją niżej.

To właśnie miłość - 5/6 - Strasznie polubiłem ten film. Kilka historii miłosnych sprawiają, że każdy znajdzie coś dla siebie. Ja znalazłem dwie. Które? Słodka tajemnica :P Ale pozostałe też dają radę!

Notting Hill - 4,5/6 - Jedna z lepszych komedii romantycznych jakie widziałem. I to już nie raz. Zawsze bawi tak samo.

Mistrz kierownicy ucieka - 3,5/6 - Film idealny na świąteczne południe. I nic poza tym.

Edward nożycoręki - 4,5/6 - Wyobrażenia z dzieciństwa przyćmiły trochę magię tego filmu. Kiedyś robił na mnie znacznie większe wrażenie, co nie znaczy że teraz robi mizerne. Nadal jest rewelacyjnie, w końcu nazwiska Burton i Depp zobowiązują.

Piraci z Karaibów: Skrzynia Umarlaka - 5/6 - Mam nieodparte wrażenie, że to najsłabsza część z całej trylogii. Mniej rozmachu niż w 'trójce', mniej akcji niż w 'jedynce'. Ale jest kapitan Jack Sparrow i panna Swan. I to się liczy!

Wesołych świąt!

2008-12-23T13:30:00.000+01:00

Z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia pragnę życzyć wszystkim, aby te trzy dni spędzone w rodzinnym gronie, wśród dźwięków kolęd były czasem szczególnym, w którym będzie można wytchnąć od przedświątecznego zgiełku i poczuć prawdziwą, magiczną atmosferę świąt. Poza tym oczywiście życzę pysznych potraw wigilijnych i wymarzonych prezentów pod choinką.
I naturalnie, żeby nowy rok był lepszy niż ten mijający i by w tym nadchodzącym spełniły się wszystkie Wasze marzenia.

Magicznych świąt

życzy Pawcio

A w ramach prezentu oryginalne wykonanie 'Cichej nocy', po hiszpańsku, trochę w stylu Audiofeels ;)